| ورود به سايت

     

جزئیات  

 

نسخه چاپي  

  سه شنبه 17 آذر 1388 - 12:16:10 ب.ظ

قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به کنوانسيون بين‌المللي مبارزه با زورافزايي (دوپينگ)

قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به کنوانسيون بين‌المللي مبارزه با زورافزايي (دوپينگ)
 
     
     

تذکر مهم روزنامه رسمي کشور:
        نظر به اينکه ضمائم قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به کنوانسيون بين‌المللي مبارزه با زورافزايي (دوپينگ) قبلاً به همراه آن ارسال نگرديده بود لذا در اجراي ماده يک قانون مدني مبادرت به انتشار اصل قانون در روزنامه رسمي شماره 18855 ـ 30/8/1388 (ويژه 205) گرديد و هم اکنون با وصول ضمائم نسبت به درج و انتشار آنها اقدام مي‌گردد.

کنوانسيون بين‌المللي مبارزه با دوپينگ در ورزش

        فراهمايي عمومي سازمان فرهنگي علمي، آموزشي سازمان ملل متحد (از اين پس يونسکو ناميده مي‌شود)، که در پاريس در تاريخ 3 تا 21 اکتبر 2005 (12 تا 30 مهر 1384)، سي و سومين اجلاس خود را برگزار نمود.
        با توجه به اين که هدف يونسکو کمک به برقراري صلح و امنيت در ميان ملل از طريق فرهنگ ، علوم و آموزش مي‌باشد.
        پيرو اسناد بين‌المللي موجود در خصوص حقوق بشر 
        با آگاهي از قطعنامه 5/58 مجمع عمومي سازمان ملل متحد مصوب 3 نوامبر 2003 (13/8/1382) درخصوص ورزش به عنوان ابزاري جهت ترويج آموزش، بهداشت، توسعه و به ويژه بند (7) آن مورد تاييد و پذيرش قرار گرفت:
        ـ با علم به اين که ورزش بايد نقش مهمي را در حفظ سلامتي، آموزش اخلاقي و فرهنگي و تربيت بدني و در صلح و تفاهم بين‌المللي ايفا نمايد.
        ـ با توجه به نياز به تشويق و هماهنگي همکاريهاي بين‌المللي در زمينه حذف دوپينگ در ورزش.
        ـ ابراز نـگراني از استـفاده ورزشـکاران از دوپيـنگ در ورزش و تبعات آن در به مخاطره افتادن سلامت آنها و اصل بازي منصفانه، حذف هر نوع حيله و مکر و همچنين آينده ورزش. 
        ـ آگاهي از اين که دوپينگ اصول اخلاقي و آموزشي مندرج در منشور بين‌المللي تربيت بدني و ورزش  يونسکو و منشور المپيک را به مخاطره مي‌اندازد. 
        ـ با يادآوري اين که کنوانسيون مبارزه با دوپينگ و پروتکلهاي الحاقي که در چارچوب شوراي اروپا، به تصويب رسيده است، ابزارهاي حقوق بين‌الملل عمومي هستند که منشاء سياستهاي ضد دوپينگ ملي و همکاريهاي بين دولتها مي‌باشد.
        ـ با خاطرنشان کردن توصيه هاي مربوط به دوپينگ مصوب کنفرانسهاي بين‌المللي دوم، سوم و چهارم مسئولين ارشد و وزراي تربيت بدني و ورزش که توسط يونسکو در مسکو سال 1988(1367)، پونتا دل‌استه سال 1999(1378)، آتن سال 2004 (1383) برگزار گرديد و قطعنامه شماره  9ـ پ/32 مصوب فراهمايي عمومي يونسکو در سي و دومين جلسه خود در سال 2003(1382)
        ـ با يادآوري مجموعه مقررات جهاني مبارزه با دوپينگ، مصوب آژانس جهاني مبارزه دوپينگ در فراهمايي جهاني « دوپينگ در ورزش» مورخ 5 مارس 2003 (15/12/1381) در کپنهاک ، و بيانيه کپنهاک در خصوص مبارزه با دوپينگ در ورزش.
        ـ همچنين با توجه به تاثيري که ورزشکاران برگزيده بر روي جوانان دارند.
        ـ با آگاهي از نياز فعلي به انجام و ترويج تحقيق با هدف بهبودي رديابي دوپينگ و درک بهتر عوامل موثر در استفاده از آنان به منظور دستيابي به موثرترين استراتژيهاي پيشگيرانه
        ـ همچنين با آگاهي از اهميت آموزش ورزشکاران، افراد پشتيبان ورزشکار و جامعه به طور کلي در امر پيش‌گيري از دوپينگ
        ـ با توجه به نياز به ايجاد ظرفيت در کشورهاي عضو براي اجراي برنامه‌هاي ضددوپينگ 
        ـ با آگاهي از اينکه سازمانها و مراجع دولتي و  مسئول ورزش داراي مسئوليتهاي تکميلي در پيشگيري و مبارزه با دوپينگ در ورزش مي‌باشند به ويژه در تضمين اجرا  
        مناسب بر اساس اصول بازي جوانمردانه در رويدادهاي ورزشي و به منظور حفظ سلامتي کسانيکه در آن شرکت مي‌نمايند. 
        ـ با تصديق اينکه اين سازمان‌ها و مراجع مي‌بايست در نيل به اهداف مزبور با يکديگر همکاري و در عاليترين سطح استقلال و شفافيت در تمامي سطوح مربوط را تضمين نمايند.
         ـ با عزم به اتخاذ اقدامات مشارکتي قوي تر و بيشتر با هدف نابودي دوپينگ
        ـ باتصديق اين که نابودي دوپينگ در ورزش تا اندازه‌اي منوط به هماهنگ‌سازي مستمر رويه‌ها و استانداردهاي مبارزه با دوپينگ در ورزش و همکاري در سطوح ملي و جهاني مي‌باشد ،

        اين کنوانسيون را در روز نوزدهم اکتبر 2005 (28/7/1384) تصويب مي‌نمايد. 
        I  ـ حيطه شمول 
        ماده 1ـ هدف کنوانسيون
        هدف اين کنوانسيون، در چارچوب استراتژي و برنامه فعاليتهاي يونسکو در حوزه تربيت بدني و ورزش، ترويج پيشگيري و مبارزه با دوپينگ در ورزش با ديدگاه نابودي آن مي‌باشد . 
        ماده2ـ تعاريف 
        اين تعاريف در چارچوب سياق عبارات مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ مفهوم پيدا مي‌کنند. هر چند در موارد  اختلاف، مفاد کنوانسيون ملاک خواهد بود .
        از نظر اين کنوانسيون : 
        1ـ « آزمايشگاههاي کنترل دوپينگ مورد تاييد» يعني آزمايشگاههايي که آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آنها را تاييد کرده باشد.
        2ـ « سازمان مبارزه با دوپينگ» يعني نهاد مسئول تصويب قواعد دوپينگ از جمله وضع، اجراء يا لازم الاجرا نمودن هر قسمت از فرايند کنترل دوپينگ
        اين نهاد به عنوان مثال دربرگيرنده کميته بين‌المللي المپيک، کميته بين‌المللي پاراالمپيک، سازمانهاي برگزارکننده رويدادهاي ورزشي مهم که مسئول انجام نمونه‌گيري در مسابقات خود هستند، و آژانس‌جهاني مبارزه با دوپينگ، فدراسيونهاي بين‌المللي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ مي‌باشد . 
        3ـ نقض قاعده مبارزه با دوپينگ در ورزش يعني يک يا چند مورد از موارد ذيل :
        الف) وجود يک ماده ممنوعه، مواد خاص از سوخت و ساز يا نشانگرهاي آن در نمونه اخذشده از ورزشکار.
        ب) استفاده يا قصد استفاده از مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه 
        ج) امتـناع، يا شـرکت نکردن در نمـونه‌گيري بدون دلايل قانع‌کننـده، پـس از دريافت اطلاعيه معتبر طبق قواعد مبارزه با دوپينگ يا طفره رفتن از نمونه‌گيري به گونه‌اي ديگر.
        د) نقض الزامات حاکم در خصوص « دسترس بودن ورزشکار براي انجام نمونه‌گيري خارج از مسابقه» از جمله در اختيار قرارندادن اطلاعات لازم در مورد محل حضور ورزشکار يا غيبت از نمونه‌گيري که براساس قواعد منطقي اعلام شده.
        هـ) ايجاد اختلال يا سمي در ايجاد اختلال در هر قسمتي از کنترل دوپينگ.
        و)در اختيار داشتن مواد يا روش‌هاي ممنوعه.
        ز) قاچاق مواد يا روش‌هاي ممنوعه. 
        ح) تجويز يا تلاش براي تجويز مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه در خصوص هر يک از ورزشکاران يا مساعدت، تشويق، ترغيب، معاونت در پنهان نمودن يا هر نوع مشارکت که متضمن نقض يا تلاش براي نقض قاعده  مبارزه با دوپينگ باشد. 
        4ـ « ورزشکار» از نظر کنترل دوپينگ به شخصي اطلاق مي‌گردد که در يک رشته ورزشي، در سطح بين‌المللي يا ملي به گونه تعريف شده توسط هر سازمان ملي مبارزه با دوپينگ و پذيرفته‌شده توسط کشورهاي عضو شرکت نموده و نيز هر شخص که در يک ورزش يا رويداد ورزشي در سطوح پائينتر مورد پذيرش کشورهاي عضو شرکت مي‌نمايد. از نظر برنامه‌هاي آموزشي و پرورشي، « ورزشکار» به فردي اطلاق مي شود که تحت نام يک سازمان ورزشي به عنوان شرکت‌کننده در رقابت ورزشي حضور يابد.
        5 ـ « افراد پشتيبان ورزشکار» يعني هر يک از مربيان، تمرين‌دهندگان، مديران، ‌نمايندگان، افراد تيم، مقامات افراد‌، گروه پزشکي يا پيراپزشکي که ورزشکاران شرکت‌کننده يا در حال آمادگي براي مسابقات ورزشي را همراهي يا درمان مي‌کنند. 
        6 ـ « مجموعه مقررات» يعني مجموعه مقررات جهاني مبارزه با دوپينگ که از سوي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در تاريخ 5 مارس 2003 (15/12/1381)، در کپنهاک، مورد تصويب قرار گرفته است و به عنوان پيوست شماره 1 به اين کنوانسيون ضميمه شده است. 
        7ـ « مسابقه» يعني يک رقابت، آزمون، بازي ورزشي يا يک حرکت ورزشي انفرادي. 
        8 ـ کنترل دوپينگ يعني فرآيندي شامل طرح توزيع نمونه، روند انجام تست، جمع‌آوري نمونه و تحويل آن، تجزيه تحليل آزمايشگاهي، مديريت نتايج، جلسات رسيدگي و تقاضاي تجديدنظر. 
        9ـ « دوپينگ در ورزش» يعني رخ دادن نقض قاعده مبارزه با دوپينگ.
        10ـ « گروه‌هاي کنترل دوپينگ مورد تاييد» يعني گروه‌هاي کنترل دوپينگ که تحت نظارت سازمانهاي ملي يا بين‌الملل مبارزه با دوپينگ فعاليت مي‌نمايند.
        11ـ « نـمونه‌گيري حـين مسابقه» که براي افـتراق بين نمونه‌گيري خـارج از مسابقه و داخل مسابقه بکار مي‌رود، جز در صورتي که در قواعد فدراسيون بين‌المللي يا ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مربوطه به گونه ديگري مقرر شده باشد يعني نمـونه‌گيري در صورتي که ورزشکار در ارتباط با يـک مسابقه خاص براي نمونه‌گيري انتخاب شده باشد.
        12ـ « استاندارد بين‌المللي براي آزمايشگاهها» يعني استانداردي که به عنوان پيوست شماره2 به اين کنوانسيون ضميمه شده است.
        13ـ « استاندارد بين‌المللي نمونه‌گيري» يعني استانداردي که به عنوان پيوست  شماره 3 به اين کنوانسيون ضميمه شده است.
        14ـ « بدون اطلاع قبلي» يعني کنترل دوپينگي که بدون اطلاع قبلي ورزشکار انجام مي‌شود و در آن ورزشکار به طور مداوم از  لحظه ابلاغ تا دادن نمونه مورد نظارت و همراهي قرار مي گيرد.
        15ـ « جنبش المپيک» يعني تمام کساني که توافق نمودند تحت منشور المپيک حرکت کنند و کميته بين‌المللي را به عنوان توليت امر به رسميت شناخته و عبارتند از فدراسيونهاي بين‌المللي ورزشي شرکت‌کننده در برنامه‌هاي بازيهاي المپيک،کميته‌هاي ملي المپيک، کميته‌هاي برگزارکننده بازيهاي المپيک، ورزشکاران، داوران، قاضي‌ها، انجمن‌ها و باشگاهها و نيز کليه سازمانها و نهادهاي به رسميت شناخته شده توسط کميته بين‌المللي المپيک.
        16ـ « خارج از مسابقه» يعني کنترل دوپينگي که در مسابقه انجام نشود.
        17ـ « فهرست ممنوعه» يعني فهرستي که در ضميمه شماره يک اين کنوانسيون به عنوان مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه آورده شده است.
        18ـ « روش ممنوعه» يعني روشي که در فهرست ممنوعه شرح داده شده و در ضميمه شماره 1 اين کنوانسيون آورده شده است. 
        19ـ « مواد ممنوعه» يعني هر نوع موادي که در فهرست ممنوعه و در ضميمه شماره (1) اين کنوانسيون آورده شده است. 
        20ـ « سازمان ورزشي» يعني هر سازماني که به عنوان نهاد هدايتگر يک رويداد ورزشي براي يک يا چند رشته فعاليت مي کند. 
        21ـ « استانداردهاي اعطاي معافيت استفاده درماني» يعني استانداردهائي که در ضميمه شماره (2) اين کنوانسيون آورده شده است.
        22ـ « نمونه‌گيري» يعني بخشهائي از فرآيند کنترل دوپينگ که در برگيرنده برنامـه توزيع نمونه‌گيري، گردآوري نمونه، نگهداري نمونه و انتقال آن به آزمايشگاه مي‌باشد. 
        23ـ « معافيت استفاده درماني» يعني معافيتي که مطابق با استانداردهاي اعطاي معافيتهاي استفاده درماني اعطا مي‌شود.
        24ـ « مصرف» يعني به کارگيري، خوردن، ‌تزريق يا هر شکلي از مصرف هر يک از مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه 
        25ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يعني بنيادي که تحت اين نام بر اساس قوانين سوئيس درتاريخ 10 نوامبر 1999(20/8/1378) تاسيس شده است. 
        ماده3ـ ابزار دست يابي به اهداف کنوانسيون
به منظور نيل به اهداف اين کنوانسيون، کشورهاي عضو موارد ذيل را متقبل مي‌شوند:
        الف) انجام اقدامات مناسب در سطوح ملي و بين‌المللي که مطابق اصول مجموعه مقررات هستند. 
        ب) تشويق کليه اشکال همکاريهاي بين‌المللي با هدف مراقبت از ورزشکاران و اخلاقيات در ورزش و مشارکت در نتايج تحقيقات 
        ج) ترويج همکاريهاي بين‌المللي بين کشورهاي عضو و سازمانهاي پيشرو در راستاي مبارزه با دوپينگ در ورزش  به ويژه با آژانس جهاني ضد دوپينگ.
        ماده4 ـ رابطه کنوانسيون با مجموعه مقررات
        1ـ به منظور هماهنگي اجرايي در سطوح ملي و بين‌المللي در جهت مبارزه با دوپينگ در ورزش، کشورهاي عضو خود را متعهد به اصول مجموعه مقررات به عنوان پايه‌اي براي اقدامات پيش‌بيني‌شده در ماده پنج اين کنوانسيون مي‌نمايند. هيچ‌يک از مفاد اين کنوانسيون کشورهاي عضو را از اتخاذ اقدامات تکميلي اضافه نسبت به مجموعه مقررات منع نمي‌نمايد.
        2ـ مجموعه مقررات و جديدترين نسخه پيوستهاي شماره 2 و 3 به قصد اطلاع‌رساني تکثير مي‌شوند و بخش لاينفک اين کنوانسيون نمي‌باشند. پيوست‌هاي مزبور هيچ‌گونه تعهد الزام‌آوري را به موجب حقوق بين‌الملل براي کشورهاي عضو ايجاد نمي‌کند .
        3ـ ضمائم جزء لاينفک اين کنوانسيون مي‌باشند.
        ماده 5 ـ اقداماتي براي نيل به هدف‌هاي کنوانسيون 
        هر يک از کشورهاي عضو در اجراي تعهدات مندرج در کنوانسيون، اتخاذ اقدامات مقتضي را تقبل مي‌نمايد. اقدامات مزبور مي‌تواند شامل تدوين قوانين و مقررات، سياست‌ها و رويه‌هاي اجرايي باشد.
        ماده6 ـ رابطه با ساير اسناد بين‌المللي 
        اين کنوانسيون حقوق و تعهدات کشورهاي عضو را که از ساير موافقتنامه‌هاي منعقده قبلي و سازگار با هدف و مقصود اين کنوانسيون ناشي مي‌شود را تغيير نخواهد داد.
        اين کنوانسيون هيچ اثري در، برخورداري ساير گروه‌هاي عضو از حق و حقوق يا عمل به تعهدات خويش، تحت عنوان اين کنوانسيون ندارد .
        2ـ فعاليتهاي مبارزه با دوپينگ در سطح ملي 
        ماده7ـ هماهنگي هاي داخلي
        کشورهاي عضو مي‌بايست اجراء اين کنوانسيون را از طريق هماهنگي‌هاي داخلي تضمين نمايند. کشورهاي عضو در راستاي انجام تعهدات خود به موجب اين کنوانسيون مي‌توانند به سازمان‌هاي ضد دوپينگ و نيز مراجع و سازمان‌هاي ورزشي اتکا نمايند.
        ماده 8 ـ محدوديت قابل دسترسي و استفاده از مواد و روش‌هاي ممنوعه در ورزش 
        1ـ کشورهاي عضو مي‌بايست درصورت اقتضاء ، اقداماتي را جهت « محدوديت دسترسي به مواد و روشهاي ممنوعه» به منظور محدوديت استفاده از آنها در ورزش توسط ورزشکاران انجام دهند، مگر آن که  استفاده از آن براساس معافيت استفاده درماني باشد  اين اقدامات شامل مقابله با خريد و فروش غيرقانوني به ورزشکاران و بدين منظور اقداماتي براي، کنترل توليد، حمل، واردات، توزيع و فروش مي‌باشد .
        2ـ کشورهاي عضو مي‌بايست اقداماتي را جهت جلوگيري از تملک و استفاده مواد و روشهاي ممنوعه در ورزش بوسيله ورزشکاران مگر در مواردي  که استفاده از آنها براساس معافيت استفاده  درماني باشد، اتخاذ کنند يا در صورت اقتضا، موسسات مربوط در حوزه صلاحيت خود را به اتخاذ اقدامات مزبور تشويق نمايند.
        3ـ هيچ اقدام اتخاذ شده به موجب اين کنوانسيون مانع دسترسي با اهداف قانوني به مواد و روش ها را به جزء موارد ممنوعه يا کنترل شده در ورزش نخواهد بود.
        ماده9ـ اقدامات عليه افراد پشتيبان ورزشکار
        کشورهاي عضو مي‌بايست رأسا' اقداماتي را انجام داده يا سازمان‌هاي ورزشي و سازمان‌هاي مبارزه با دوپينگ را تشويق به انجام اقداماتي نمايند که مشتمل بر محروميت يا جريمه افراد پشتيبان ورزشکار مرتکب نقض قاعده مبارزه با دوپينگ يا ديگر تخلفات مرتبط با دوپينگ در ورزش مي‌شوند، باشد.
        ماده10ـ مکمل‌هاي غذائي 
        کشورهاي عضو در صورت اقتضاء بايستي توليدکنندگان و توزيع‌کنندگان مکمل‌هاي غذائي را تشويق نمايند تا رويه‌هاي بهتري را در زمينه بازاريابي و توزيع مکمل‌هاي غذايي از جمله اطلاعاتي در خصوص ترکيب تحليلي و ضمانت آنها ايجاد نمايند.
        ماده11ـ اقدامات مالي
        کشورهاي عضو بايستي در صورت اقتضاء موارد زير را انجام دهند. 
        الف) پيش‌بيني وجوهي در بودجه مربوطه خود به منظور حمايت از طرح نمونه‌گيري ملي براي تمامي رشته هاي ورزشي يا کمک به سازمان‌هاي ورزشي و سازمان‌هاي مبارزه با دوپينگ در زمينه تامين مالي کنترل دوپينگ به صورت کمک بلاعوض يا يارانه‌هاي مستقيم يا تصديق هزينه هاي کنترل مزبور در زمان تعيين مجموع کمک‌هاي بلاعوض يا يارانه‌هايي که قرار است به سازمانهاي مزبور داده شود.
        ب) اتخاذ اقداماتي براي امتناع از حمايت مالي ـ ورزشي ورزشکاران به صورت انفرادي يا افراد پشتيبان ورزشکار که پيرو نقض قاعده مبارزه با دوپينگ به حالت تعليق درآمده‌اند در طول دوران تعليق.
        ج) امتناع از اعطاء بخشي يا تمامي کمک‌هاي مالي يا ديگر حمايت هاي ورزشي از هر سازمان ورزشي يا مبارزه با دوپينگ که از مجموعه مقررات يا قواعد حاکم مبارزه با دوپينگ که به موجب مجموعه مقررات تصويب شده است، پيروي نمي‌کند.
        ماده12ـ اقداماتي جهت تسهيل در امر کنترل دوپينگ 
        کشورهاي عضو بايستي در صورت اقتضاء موارد زير را انجام دهند:
        الف) تشويق و تسهيل کنترلهاي دوپينگ به روشي سازگار با مجموعه مقررات از جمله نمونه‌گيري حين مسابقه، خارج از مسابقه و بدون اعلام قبلي توسط سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ تحت صلاحيت خود.
        ب) تشويق و تسهيل انعقاد موافقتنامه‌هايي توسط سازمان‌هاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ که به امضاي آنها اجازه مي‌دهد توسط گروه‌هاي کنترل دوپينگ مورد تائيد از ساير کشورها مورد نمونه‌گيري قرار گيرند.
        ج) کمک به سازمان‌هاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ تحت صلاحيت خود براي دسترسي به آزمايشگاه معتبر کنترل دوپينگ جهت تجزيه و تحليل کنترل دوپينگ.
        3ـ همکاري هاي بين‌المللي
        ماده 13 ـ همکاري بين سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و سازمان‌هاي ورزشي 
        کشورهاي عضو بايستي همکاري بين سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، مراجع دولتي و سازمان‌هاي ورزشي تحت صلاحيت خود و نيز آنهائيکه تحت صلاحيت ديگر کشورهاي عضو مي‌باشند را به منظور دستيابي به هدف اين کنوانسيون درسطح بين‌المللي تشويق نمايند.
        ماده14 ـ حمايت از ماموريت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 
        کشورهاي عضو متعهد مي‌شوند که از مأموريت مهم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در مبارزه بين‌المللي با دوپينگ حمايت نمايند.
        ماده 15ـ تامين مالي مساوي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ
        کشورهاي عضو از اصل تامين مالي مساوي بودجه اصلي سالانه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مصوب مراجع عمومي و جنبش المپيک حمايت مي نمايند.
        ماده 16ـ همکاري بين‌المللي در زمينه کنترل دوپينگ
        کشورهاي عضو باتصديق اين که مبارزه با دوپينگ در ورزش تنها زماني موثر است که بتوان از ورزشکاران بدون اعلام قبلي نمونه‌گيري نمود و نمونه‌ها را بتوان در زماني مشخص جهت تجزيه و تحليل به آزمايشگاه‌ها ارسال کرده در صورت اقتضاء و مطابق با قوانين و روندهاي داخلي موارد ذيل را انجام خواهند داد:
        الف) تسهيل در وظايف آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و سازمان‌هاي مبارزه با دوپينگ فعال طبق مجموعه مقررات در امر نمونه‌گيري خارج يا داخل مسابقه از ورزشکاران خود در سرزمين خويش يا در جاي ديگر طبق مقررات مربوط کشورهاي ميزبان.
        ب) تسهيل جابه‌جايي به موقع و موثر گروه‌هاي کنترل دوپينگ مورد تائيد در مرزها هنگام اجراي فعاليت هاي کنترل دوپينگ 
        ج) همکاري به منظور تسريع در امر حمل يا ارسال به موقع نمونه ها در طول مرزها به گونه‌اي که امنيت و يکپارچگي آنها حفظ شود.
        د) کمک به هماهنگي بين‌المللي کنترلهاي دوپينگ بوسيله سازمان‌هاي مختلف مبارزه با دوپينگ و بدين منظور همکاري با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 
        هـ‌) ترويج همکاري بين آزمايشگاه‌هاي کنترل دوپينگ تحت صلاحيت خود با آزمايشگاه‌هاي تحت صلاحيت ديگر کشورهاي عضو به ويژه کشورهاي عضو داراي آزمايشگاه‌هاي معتبر کنترل دوپينگ بايد آزمايشگاه‌هاي تحت صلاحيت خود را به همکاري با ديگر کشورهاي عضو در قادرساختن آنان براي کسب تجارب، مهارت‌ها و فنون لازم براي تأسيس آزمايشگاه‌هاي متعلق به خود را در صورتي که آنها مايل به انجام اين کار باشند، ترغيب نمايند.
        و) تشويق و حمايت از ترتيبات نمونه‌گيري متقابل بين سازمان‌هاي مبارزه با دوپينگ مطابق با مجموعه مقررات.
        ز) به رسميت شناختن متقابل فرآيند ک