|
تذکر مهم روزنامه رسمي کشور:
نظر به اينکه ضمائم قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به کنوانسيون بينالمللي مبارزه با زورافزايي (دوپينگ) قبلاً به همراه آن ارسال نگرديده بود لذا در اجراي ماده يک قانون مدني مبادرت به انتشار اصل قانون در روزنامه رسمي شماره 18855 ـ 30/8/1388 (ويژه 205) گرديد و هم اکنون با وصول ضمائم نسبت به درج و انتشار آنها اقدام ميگردد.
کنوانسيون بينالمللي مبارزه با دوپينگ در ورزش
فراهمايي عمومي سازمان فرهنگي علمي، آموزشي سازمان ملل متحد (از اين پس يونسکو ناميده ميشود)، که در پاريس در تاريخ 3 تا 21 اکتبر 2005 (12 تا 30 مهر 1384)، سي و سومين اجلاس خود را برگزار نمود.
با توجه به اين که هدف يونسکو کمک به برقراري صلح و امنيت در ميان ملل از طريق فرهنگ ، علوم و آموزش ميباشد.
پيرو اسناد بينالمللي موجود در خصوص حقوق بشر
با آگاهي از قطعنامه 5/58 مجمع عمومي سازمان ملل متحد مصوب 3 نوامبر 2003 (13/8/1382) درخصوص ورزش به عنوان ابزاري جهت ترويج آموزش، بهداشت، توسعه و به ويژه بند (7) آن مورد تاييد و پذيرش قرار گرفت:
ـ با علم به اين که ورزش بايد نقش مهمي را در حفظ سلامتي، آموزش اخلاقي و فرهنگي و تربيت بدني و در صلح و تفاهم بينالمللي ايفا نمايد.
ـ با توجه به نياز به تشويق و هماهنگي همکاريهاي بينالمللي در زمينه حذف دوپينگ در ورزش.
ـ ابراز نـگراني از استـفاده ورزشـکاران از دوپيـنگ در ورزش و تبعات آن در به مخاطره افتادن سلامت آنها و اصل بازي منصفانه، حذف هر نوع حيله و مکر و همچنين آينده ورزش.
ـ آگاهي از اين که دوپينگ اصول اخلاقي و آموزشي مندرج در منشور بينالمللي تربيت بدني و ورزش يونسکو و منشور المپيک را به مخاطره مياندازد.
ـ با يادآوري اين که کنوانسيون مبارزه با دوپينگ و پروتکلهاي الحاقي که در چارچوب شوراي اروپا، به تصويب رسيده است، ابزارهاي حقوق بينالملل عمومي هستند که منشاء سياستهاي ضد دوپينگ ملي و همکاريهاي بين دولتها ميباشد.
ـ با خاطرنشان کردن توصيه هاي مربوط به دوپينگ مصوب کنفرانسهاي بينالمللي دوم، سوم و چهارم مسئولين ارشد و وزراي تربيت بدني و ورزش که توسط يونسکو در مسکو سال 1988(1367)، پونتا دلاسته سال 1999(1378)، آتن سال 2004 (1383) برگزار گرديد و قطعنامه شماره 9ـ پ/32 مصوب فراهمايي عمومي يونسکو در سي و دومين جلسه خود در سال 2003(1382)
ـ با يادآوري مجموعه مقررات جهاني مبارزه با دوپينگ، مصوب آژانس جهاني مبارزه دوپينگ در فراهمايي جهاني « دوپينگ در ورزش» مورخ 5 مارس 2003 (15/12/1381) در کپنهاک ، و بيانيه کپنهاک در خصوص مبارزه با دوپينگ در ورزش.
ـ همچنين با توجه به تاثيري که ورزشکاران برگزيده بر روي جوانان دارند.
ـ با آگاهي از نياز فعلي به انجام و ترويج تحقيق با هدف بهبودي رديابي دوپينگ و درک بهتر عوامل موثر در استفاده از آنان به منظور دستيابي به موثرترين استراتژيهاي پيشگيرانه
ـ همچنين با آگاهي از اهميت آموزش ورزشکاران، افراد پشتيبان ورزشکار و جامعه به طور کلي در امر پيشگيري از دوپينگ
ـ با توجه به نياز به ايجاد ظرفيت در کشورهاي عضو براي اجراي برنامههاي ضددوپينگ
ـ با آگاهي از اينکه سازمانها و مراجع دولتي و مسئول ورزش داراي مسئوليتهاي تکميلي در پيشگيري و مبارزه با دوپينگ در ورزش ميباشند به ويژه در تضمين اجرا
مناسب بر اساس اصول بازي جوانمردانه در رويدادهاي ورزشي و به منظور حفظ سلامتي کسانيکه در آن شرکت مينمايند.
ـ با تصديق اينکه اين سازمانها و مراجع ميبايست در نيل به اهداف مزبور با يکديگر همکاري و در عاليترين سطح استقلال و شفافيت در تمامي سطوح مربوط را تضمين نمايند.
ـ با عزم به اتخاذ اقدامات مشارکتي قوي تر و بيشتر با هدف نابودي دوپينگ
ـ باتصديق اين که نابودي دوپينگ در ورزش تا اندازهاي منوط به هماهنگسازي مستمر رويهها و استانداردهاي مبارزه با دوپينگ در ورزش و همکاري در سطوح ملي و جهاني ميباشد ،
اين کنوانسيون را در روز نوزدهم اکتبر 2005 (28/7/1384) تصويب مينمايد.
I ـ حيطه شمول
ماده 1ـ هدف کنوانسيون
هدف اين کنوانسيون، در چارچوب استراتژي و برنامه فعاليتهاي يونسکو در حوزه تربيت بدني و ورزش، ترويج پيشگيري و مبارزه با دوپينگ در ورزش با ديدگاه نابودي آن ميباشد .
ماده2ـ تعاريف
اين تعاريف در چارچوب سياق عبارات مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ مفهوم پيدا ميکنند. هر چند در موارد اختلاف، مفاد کنوانسيون ملاک خواهد بود .
از نظر اين کنوانسيون :
1ـ « آزمايشگاههاي کنترل دوپينگ مورد تاييد» يعني آزمايشگاههايي که آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آنها را تاييد کرده باشد.
2ـ « سازمان مبارزه با دوپينگ» يعني نهاد مسئول تصويب قواعد دوپينگ از جمله وضع، اجراء يا لازم الاجرا نمودن هر قسمت از فرايند کنترل دوپينگ
اين نهاد به عنوان مثال دربرگيرنده کميته بينالمللي المپيک، کميته بينالمللي پاراالمپيک، سازمانهاي برگزارکننده رويدادهاي ورزشي مهم که مسئول انجام نمونهگيري در مسابقات خود هستند، و آژانسجهاني مبارزه با دوپينگ، فدراسيونهاي بينالمللي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ ميباشد .
3ـ نقض قاعده مبارزه با دوپينگ در ورزش يعني يک يا چند مورد از موارد ذيل :
الف) وجود يک ماده ممنوعه، مواد خاص از سوخت و ساز يا نشانگرهاي آن در نمونه اخذشده از ورزشکار.
ب) استفاده يا قصد استفاده از مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه
ج) امتـناع، يا شـرکت نکردن در نمـونهگيري بدون دلايل قانعکننـده، پـس از دريافت اطلاعيه معتبر طبق قواعد مبارزه با دوپينگ يا طفره رفتن از نمونهگيري به گونهاي ديگر.
د) نقض الزامات حاکم در خصوص « دسترس بودن ورزشکار براي انجام نمونهگيري خارج از مسابقه» از جمله در اختيار قرارندادن اطلاعات لازم در مورد محل حضور ورزشکار يا غيبت از نمونهگيري که براساس قواعد منطقي اعلام شده.
هـ) ايجاد اختلال يا سمي در ايجاد اختلال در هر قسمتي از کنترل دوپينگ.
و)در اختيار داشتن مواد يا روشهاي ممنوعه.
ز) قاچاق مواد يا روشهاي ممنوعه.
ح) تجويز يا تلاش براي تجويز مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه در خصوص هر يک از ورزشکاران يا مساعدت، تشويق، ترغيب، معاونت در پنهان نمودن يا هر نوع مشارکت که متضمن نقض يا تلاش براي نقض قاعده مبارزه با دوپينگ باشد.
4ـ « ورزشکار» از نظر کنترل دوپينگ به شخصي اطلاق ميگردد که در يک رشته ورزشي، در سطح بينالمللي يا ملي به گونه تعريف شده توسط هر سازمان ملي مبارزه با دوپينگ و پذيرفتهشده توسط کشورهاي عضو شرکت نموده و نيز هر شخص که در يک ورزش يا رويداد ورزشي در سطوح پائينتر مورد پذيرش کشورهاي عضو شرکت مينمايد. از نظر برنامههاي آموزشي و پرورشي، « ورزشکار» به فردي اطلاق مي شود که تحت نام يک سازمان ورزشي به عنوان شرکتکننده در رقابت ورزشي حضور يابد.
5 ـ « افراد پشتيبان ورزشکار» يعني هر يک از مربيان، تمريندهندگان، مديران، نمايندگان، افراد تيم، مقامات افراد، گروه پزشکي يا پيراپزشکي که ورزشکاران شرکتکننده يا در حال آمادگي براي مسابقات ورزشي را همراهي يا درمان ميکنند.
6 ـ « مجموعه مقررات» يعني مجموعه مقررات جهاني مبارزه با دوپينگ که از سوي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در تاريخ 5 مارس 2003 (15/12/1381)، در کپنهاک، مورد تصويب قرار گرفته است و به عنوان پيوست شماره 1 به اين کنوانسيون ضميمه شده است.
7ـ « مسابقه» يعني يک رقابت، آزمون، بازي ورزشي يا يک حرکت ورزشي انفرادي.
8 ـ کنترل دوپينگ يعني فرآيندي شامل طرح توزيع نمونه، روند انجام تست، جمعآوري نمونه و تحويل آن، تجزيه تحليل آزمايشگاهي، مديريت نتايج، جلسات رسيدگي و تقاضاي تجديدنظر.
9ـ « دوپينگ در ورزش» يعني رخ دادن نقض قاعده مبارزه با دوپينگ.
10ـ « گروههاي کنترل دوپينگ مورد تاييد» يعني گروههاي کنترل دوپينگ که تحت نظارت سازمانهاي ملي يا بينالملل مبارزه با دوپينگ فعاليت مينمايند.
11ـ « نـمونهگيري حـين مسابقه» که براي افـتراق بين نمونهگيري خـارج از مسابقه و داخل مسابقه بکار ميرود، جز در صورتي که در قواعد فدراسيون بينالمللي يا ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مربوطه به گونه ديگري مقرر شده باشد يعني نمـونهگيري در صورتي که ورزشکار در ارتباط با يـک مسابقه خاص براي نمونهگيري انتخاب شده باشد.
12ـ « استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها» يعني استانداردي که به عنوان پيوست شماره2 به اين کنوانسيون ضميمه شده است.
13ـ « استاندارد بينالمللي نمونهگيري» يعني استانداردي که به عنوان پيوست شماره 3 به اين کنوانسيون ضميمه شده است.
14ـ « بدون اطلاع قبلي» يعني کنترل دوپينگي که بدون اطلاع قبلي ورزشکار انجام ميشود و در آن ورزشکار به طور مداوم از لحظه ابلاغ تا دادن نمونه مورد نظارت و همراهي قرار مي گيرد.
15ـ « جنبش المپيک» يعني تمام کساني که توافق نمودند تحت منشور المپيک حرکت کنند و کميته بينالمللي را به عنوان توليت امر به رسميت شناخته و عبارتند از فدراسيونهاي بينالمللي ورزشي شرکتکننده در برنامههاي بازيهاي المپيک،کميتههاي ملي المپيک، کميتههاي برگزارکننده بازيهاي المپيک، ورزشکاران، داوران، قاضيها، انجمنها و باشگاهها و نيز کليه سازمانها و نهادهاي به رسميت شناخته شده توسط کميته بينالمللي المپيک.
16ـ « خارج از مسابقه» يعني کنترل دوپينگي که در مسابقه انجام نشود.
17ـ « فهرست ممنوعه» يعني فهرستي که در ضميمه شماره يک اين کنوانسيون به عنوان مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه آورده شده است.
18ـ « روش ممنوعه» يعني روشي که در فهرست ممنوعه شرح داده شده و در ضميمه شماره 1 اين کنوانسيون آورده شده است.
19ـ « مواد ممنوعه» يعني هر نوع موادي که در فهرست ممنوعه و در ضميمه شماره (1) اين کنوانسيون آورده شده است.
20ـ « سازمان ورزشي» يعني هر سازماني که به عنوان نهاد هدايتگر يک رويداد ورزشي براي يک يا چند رشته فعاليت مي کند.
21ـ « استانداردهاي اعطاي معافيت استفاده درماني» يعني استانداردهائي که در ضميمه شماره (2) اين کنوانسيون آورده شده است.
22ـ « نمونهگيري» يعني بخشهائي از فرآيند کنترل دوپينگ که در برگيرنده برنامـه توزيع نمونهگيري، گردآوري نمونه، نگهداري نمونه و انتقال آن به آزمايشگاه ميباشد.
23ـ « معافيت استفاده درماني» يعني معافيتي که مطابق با استانداردهاي اعطاي معافيتهاي استفاده درماني اعطا ميشود.
24ـ « مصرف» يعني به کارگيري، خوردن، تزريق يا هر شکلي از مصرف هر يک از مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه
25ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يعني بنيادي که تحت اين نام بر اساس قوانين سوئيس درتاريخ 10 نوامبر 1999(20/8/1378) تاسيس شده است.
ماده3ـ ابزار دست يابي به اهداف کنوانسيون
به منظور نيل به اهداف اين کنوانسيون، کشورهاي عضو موارد ذيل را متقبل ميشوند:
الف) انجام اقدامات مناسب در سطوح ملي و بينالمللي که مطابق اصول مجموعه مقررات هستند.
ب) تشويق کليه اشکال همکاريهاي بينالمللي با هدف مراقبت از ورزشکاران و اخلاقيات در ورزش و مشارکت در نتايج تحقيقات
ج) ترويج همکاريهاي بينالمللي بين کشورهاي عضو و سازمانهاي پيشرو در راستاي مبارزه با دوپينگ در ورزش به ويژه با آژانس جهاني ضد دوپينگ.
ماده4 ـ رابطه کنوانسيون با مجموعه مقررات
1ـ به منظور هماهنگي اجرايي در سطوح ملي و بينالمللي در جهت مبارزه با دوپينگ در ورزش، کشورهاي عضو خود را متعهد به اصول مجموعه مقررات به عنوان پايهاي براي اقدامات پيشبينيشده در ماده پنج اين کنوانسيون مينمايند. هيچيک از مفاد اين کنوانسيون کشورهاي عضو را از اتخاذ اقدامات تکميلي اضافه نسبت به مجموعه مقررات منع نمينمايد.
2ـ مجموعه مقررات و جديدترين نسخه پيوستهاي شماره 2 و 3 به قصد اطلاعرساني تکثير ميشوند و بخش لاينفک اين کنوانسيون نميباشند. پيوستهاي مزبور هيچگونه تعهد الزامآوري را به موجب حقوق بينالملل براي کشورهاي عضو ايجاد نميکند .
3ـ ضمائم جزء لاينفک اين کنوانسيون ميباشند.
ماده 5 ـ اقداماتي براي نيل به هدفهاي کنوانسيون
هر يک از کشورهاي عضو در اجراي تعهدات مندرج در کنوانسيون، اتخاذ اقدامات مقتضي را تقبل مينمايد. اقدامات مزبور ميتواند شامل تدوين قوانين و مقررات، سياستها و رويههاي اجرايي باشد.
ماده6 ـ رابطه با ساير اسناد بينالمللي
اين کنوانسيون حقوق و تعهدات کشورهاي عضو را که از ساير موافقتنامههاي منعقده قبلي و سازگار با هدف و مقصود اين کنوانسيون ناشي ميشود را تغيير نخواهد داد.
اين کنوانسيون هيچ اثري در، برخورداري ساير گروههاي عضو از حق و حقوق يا عمل به تعهدات خويش، تحت عنوان اين کنوانسيون ندارد .
2ـ فعاليتهاي مبارزه با دوپينگ در سطح ملي
ماده7ـ هماهنگي هاي داخلي
کشورهاي عضو ميبايست اجراء اين کنوانسيون را از طريق هماهنگيهاي داخلي تضمين نمايند. کشورهاي عضو در راستاي انجام تعهدات خود به موجب اين کنوانسيون ميتوانند به سازمانهاي ضد دوپينگ و نيز مراجع و سازمانهاي ورزشي اتکا نمايند.
ماده 8 ـ محدوديت قابل دسترسي و استفاده از مواد و روشهاي ممنوعه در ورزش
1ـ کشورهاي عضو ميبايست درصورت اقتضاء ، اقداماتي را جهت « محدوديت دسترسي به مواد و روشهاي ممنوعه» به منظور محدوديت استفاده از آنها در ورزش توسط ورزشکاران انجام دهند، مگر آن که استفاده از آن براساس معافيت استفاده درماني باشد اين اقدامات شامل مقابله با خريد و فروش غيرقانوني به ورزشکاران و بدين منظور اقداماتي براي، کنترل توليد، حمل، واردات، توزيع و فروش ميباشد .
2ـ کشورهاي عضو ميبايست اقداماتي را جهت جلوگيري از تملک و استفاده مواد و روشهاي ممنوعه در ورزش بوسيله ورزشکاران مگر در مواردي که استفاده از آنها براساس معافيت استفاده درماني باشد، اتخاذ کنند يا در صورت اقتضا، موسسات مربوط در حوزه صلاحيت خود را به اتخاذ اقدامات مزبور تشويق نمايند.
3ـ هيچ اقدام اتخاذ شده به موجب اين کنوانسيون مانع دسترسي با اهداف قانوني به مواد و روش ها را به جزء موارد ممنوعه يا کنترل شده در ورزش نخواهد بود.
ماده9ـ اقدامات عليه افراد پشتيبان ورزشکار
کشورهاي عضو ميبايست رأسا' اقداماتي را انجام داده يا سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ را تشويق به انجام اقداماتي نمايند که مشتمل بر محروميت يا جريمه افراد پشتيبان ورزشکار مرتکب نقض قاعده مبارزه با دوپينگ يا ديگر تخلفات مرتبط با دوپينگ در ورزش ميشوند، باشد.
ماده10ـ مکملهاي غذائي
کشورهاي عضو در صورت اقتضاء بايستي توليدکنندگان و توزيعکنندگان مکملهاي غذائي را تشويق نمايند تا رويههاي بهتري را در زمينه بازاريابي و توزيع مکملهاي غذايي از جمله اطلاعاتي در خصوص ترکيب تحليلي و ضمانت آنها ايجاد نمايند.
ماده11ـ اقدامات مالي
کشورهاي عضو بايستي در صورت اقتضاء موارد زير را انجام دهند.
الف) پيشبيني وجوهي در بودجه مربوطه خود به منظور حمايت از طرح نمونهگيري ملي براي تمامي رشته هاي ورزشي يا کمک به سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ در زمينه تامين مالي کنترل دوپينگ به صورت کمک بلاعوض يا يارانههاي مستقيم يا تصديق هزينه هاي کنترل مزبور در زمان تعيين مجموع کمکهاي بلاعوض يا يارانههايي که قرار است به سازمانهاي مزبور داده شود.
ب) اتخاذ اقداماتي براي امتناع از حمايت مالي ـ ورزشي ورزشکاران به صورت انفرادي يا افراد پشتيبان ورزشکار که پيرو نقض قاعده مبارزه با دوپينگ به حالت تعليق درآمدهاند در طول دوران تعليق.
ج) امتناع از اعطاء بخشي يا تمامي کمکهاي مالي يا ديگر حمايت هاي ورزشي از هر سازمان ورزشي يا مبارزه با دوپينگ که از مجموعه مقررات يا قواعد حاکم مبارزه با دوپينگ که به موجب مجموعه مقررات تصويب شده است، پيروي نميکند.
ماده12ـ اقداماتي جهت تسهيل در امر کنترل دوپينگ
کشورهاي عضو بايستي در صورت اقتضاء موارد زير را انجام دهند:
الف) تشويق و تسهيل کنترلهاي دوپينگ به روشي سازگار با مجموعه مقررات از جمله نمونهگيري حين مسابقه، خارج از مسابقه و بدون اعلام قبلي توسط سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ تحت صلاحيت خود.
ب) تشويق و تسهيل انعقاد موافقتنامههايي توسط سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ که به امضاي آنها اجازه ميدهد توسط گروههاي کنترل دوپينگ مورد تائيد از ساير کشورها مورد نمونهگيري قرار گيرند.
ج) کمک به سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ تحت صلاحيت خود براي دسترسي به آزمايشگاه معتبر کنترل دوپينگ جهت تجزيه و تحليل کنترل دوپينگ.
3ـ همکاري هاي بينالمللي
ماده 13 ـ همکاري بين سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و سازمانهاي ورزشي
کشورهاي عضو بايستي همکاري بين سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، مراجع دولتي و سازمانهاي ورزشي تحت صلاحيت خود و نيز آنهائيکه تحت صلاحيت ديگر کشورهاي عضو ميباشند را به منظور دستيابي به هدف اين کنوانسيون درسطح بينالمللي تشويق نمايند.
ماده14 ـ حمايت از ماموريت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ
کشورهاي عضو متعهد ميشوند که از مأموريت مهم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در مبارزه بينالمللي با دوپينگ حمايت نمايند.
ماده 15ـ تامين مالي مساوي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ
کشورهاي عضو از اصل تامين مالي مساوي بودجه اصلي سالانه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مصوب مراجع عمومي و جنبش المپيک حمايت مي نمايند.
ماده 16ـ همکاري بينالمللي در زمينه کنترل دوپينگ
کشورهاي عضو باتصديق اين که مبارزه با دوپينگ در ورزش تنها زماني موثر است که بتوان از ورزشکاران بدون اعلام قبلي نمونهگيري نمود و نمونهها را بتوان در زماني مشخص جهت تجزيه و تحليل به آزمايشگاهها ارسال کرده در صورت اقتضاء و مطابق با قوانين و روندهاي داخلي موارد ذيل را انجام خواهند داد:
الف) تسهيل در وظايف آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ فعال طبق مجموعه مقررات در امر نمونهگيري خارج يا داخل مسابقه از ورزشکاران خود در سرزمين خويش يا در جاي ديگر طبق مقررات مربوط کشورهاي ميزبان.
ب) تسهيل جابهجايي به موقع و موثر گروههاي کنترل دوپينگ مورد تائيد در مرزها هنگام اجراي فعاليت هاي کنترل دوپينگ
ج) همکاري به منظور تسريع در امر حمل يا ارسال به موقع نمونه ها در طول مرزها به گونهاي که امنيت و يکپارچگي آنها حفظ شود.
د) کمک به هماهنگي بينالمللي کنترلهاي دوپينگ بوسيله سازمانهاي مختلف مبارزه با دوپينگ و بدين منظور همکاري با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ
هـ) ترويج همکاري بين آزمايشگاههاي کنترل دوپينگ تحت صلاحيت خود با آزمايشگاههاي تحت صلاحيت ديگر کشورهاي عضو به ويژه کشورهاي عضو داراي آزمايشگاههاي معتبر کنترل دوپينگ بايد آزمايشگاههاي تحت صلاحيت خود را به همکاري با ديگر کشورهاي عضو در قادرساختن آنان براي کسب تجارب، مهارتها و فنون لازم براي تأسيس آزمايشگاههاي متعلق به خود را در صورتي که آنها مايل به انجام اين کار باشند، ترغيب نمايند.
و) تشويق و حمايت از ترتيبات نمونهگيري متقابل بين سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مطابق با مجموعه مقررات.
ز) به رسميت شناختن متقابل فرآيند کنترل دوپينگ و مديريت نتايج نمونهگيري هر سازمان مبارزه با دوپينگ که مطابق مجموعه مقررات باشد، از جمله محروميتهاي ورزشي مربوط به آن.
ماده17 ـ صندوق داوطلبانه
1ـ « بدينوسيله صندوق حذف دوپينگ در ورزش» که بعد از اين « صندوق داوطلبانه» ناميده مي شود. تاسيس ميگردد. صندوق داوطلبانه شامل وجوه اماني تشکيلشده طبق مقررات مالي يونسکو ميباشد. تمامي حق عضويتهاي کشورهاي عضو و ساير دستاندکاران بايستي داوطلبانه باشد .
2ـ منابع صندوق داوطلبانه شامل موارد ذيل ميباشد :
3ـ الف) کمک هاي اعطايي کشورهاي عضو
ب) کمکها، و هدايا يا ماترک اعطاشده توسط:
ـ ساير کشورها
ـ سازمانها و برنامههاي نظام سازمان ملل متحد به ويژه برنامه توسعه ملل متحد و نيز ديگر سازمانهاي بينالمللي
ـ نهادها يا افراد دولتي يا خصوصي
ج) منافع حاصله از منابع صندوق داوطلبانه
د) وجوه حاصل از اعانات جمعآوري شده و مبالغ دريافتي از رويدادهاي ساماندهي شده به نفع صندوق داوطلبانه
هـ) ساير منابع تجويزشده بوسيله مقررات صندوق داوطلبانه که توسط فراهمايي اعضا تدوين ميگردد.
3ـ کمکهاي پرداختي کشورهاي عضو به صندوق داوطلبانه نبايستي به عنوان پرداخت سهم آنها در بودجه ساليانه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تلقي گردد.
ماده 18ـ استفاده و اداره صندوق داوطلبانه
منابع صندوق داوطلبانه توسط فراهمايي اعضا براي تامين مالي فعاليتهاي مصوب آن به ويژه براي کمک به کشورهاي عضو در توسعه و اجراي طرح هاي مبارزه با دوپينگ طبق مفاد اين کنوانسيون با درنظرگرفتن اهداف آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اختصاص خواهد يافت و ميتواند براي تامين هزينههاي عملياتي اين کنوانسيون به کار گرفته شود. پرداخت کمک به صندوق داوطلبانه نميتواند متضمن شرايط سياسي، اقتصادي و ديگر شرايط باشد.
4 ـ آموزش و پرورش
ماده 19 ـ اصول کلي آموزش و پرورش
1ـ کشورهاي عضو در حدود امکانات خود متعهد به حمايت، تهيه يا اجراي برنامههاي آموزشي و پرورشي در زمينه مبارزه با دوپينگ خواهند بود به طور کلي در جامعه ورزشي هدف اينگونه برنامه ها بايستي ارائه اطلاعات به روز و درستي در زمينه هاي ذيل باشد.
الف) مضرات دوپينگ براي ارزشهاي اخلاقي در ورزش
ب) پيامدهاي سلامتي دوپينگ
2ـ براي ورزشکاران و افراد پشتيبان آنان بويژه در برنامههاي اوليه آموزشي و پرورشي بايستي علاوه بر موارد فوق، هدف، مهيا کردن اطلاعات به روز و درست در موارد ذيل باشد:
الف) فرآيند کنترل دوپينگ
ب) مسئوليتها و حقوق ورزشکاران درخصوص مبارزه با دوپينگ از جمله اطلاعاتي درباره مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ در خصوص ورزش و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مربوطه ميباشد. چنين اطلاعاتي بايستي شامل پيامدهاي نقضقاعده مبارزه با دوپينگ باشد.
ج) فهرست روشها و مواد ممنوعه و استفاده از معافيتهاي استفاده درماني.
د)مکملهاي غذايي
ماده 20 ـ آئين نامه اجرايي حرفهاي
کشورهاي عضو بايستي موسسات و انجمنهاي حرفهاي صلاحيتدار مربوط را به منظور توسعه و اجراي آئيننامه اجرايي مربوط، رويه درست اخلاقيات در زمينه مبارزه با دوپينگ در ورزش که سازگار با مجموعه مقررات باشد تشويق نمايند.
ماده 21 ـ نقش ورزشکاران و افراد پشتيبان ورزشکار
کشورهاي عضو بايستي حضور فعال ورزشکاران و افراد پشتيبان آنها را در همه ابعاد مبارزه با دوپينگ در ورزش و ديگر سازمانهاي مرتبط ترغيب و در حدود امکانات خود از آن حمايت کنند وسازمانهاي ورزشي تحتصلاحيت خود را به انجام اين امر تشويق نمايند.
ماده 22 ـ سازمانهاي ورزشي وآموزش و پرورش مستمر در زمينه مبارزه با دوپينگ
کشورهاي عضو بايستي سازمانهاي ورزشي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ را به اجراي برنامههاي آموزش وپرورشي مستمر براي تمامي ورزشکاران و افراد پشتيبان آنها در مورد موضوعات مشخص شده در ماده 19 تشويق نمايند.
ماده 23 ـ همکاري در امر آموزش و پرورش
کشورهاي عضو بايستي در صورت اقتضاء با يکديگر و سازمانهاي ذيربط در زمينه مشارکت در اطـلاعات، مهارت و تجـربه در مورد برنامههاي موثر مبارزه با دوپيـنگ همکاري نمايند.
5 ـ تحقيق
ماده 24 ـ ترويج تحقيق در زمينه مبارزه با دوپينگ
کشورهاي عضو متعهد ميشوند در حدود امکانات خود تحقيق در زمينه مبارزه با دوپينگ را با همکاري سازمانهاي ورزشي و ساير سازمانهاي ذيربط در موارد ذيل ترغيب و تشويق نمايند.
الف) روشهاي تشخيص و پيشگيري، ابعاد اجتماعي و رفتاري و پيامدهاي سلامتي دوپينگ
ب) شيوهها و روشهاي ارائه طرحهاي علمي آموزشي روانشناسي و فيزيولوژيکي همراه با احترام به صيانت فردي
ج ) استفاده از کليه مواد و روشهاي جديد حاصل از پيشرفتهاي علمي
ماده 25 ـ ماهيت تحقيقات در زمينه مبارزه با دوپينگ
کشورهاي عضو در زمان ترغيب تحقيقات در زمينه مبارزه با دوپينگ به گونهاي که در ماده 24 شرح داده شد، بايستي از موارد زير در مورد تحقيقات مزبور اطمينان حاصل کنند.
الف) رعايت رويههاي اخلاقي به رسميت شناخته شده بينالمللي.
ب) اجتناب از تجويز روشها و مواد ممنوعه به ورزشکاران
ج) برعهده گرفتن تنها در صورت پيشبينيهاي لازم جهت ممانعت از سوءاستفاده از نتايج تحقيقات مبارزه با دوپينگ و کاربرد آنها براي دوپينگ.
ماده26 ـ به اشتراک گذاشتن نتايج تحقيقات در زمينه مبارزه با دوپينگ
کشورهاي عضو در صورت اقتضاء با رعايت حقوق داخلي و بينالمللي حاکم، نتايج تحقيقات موجود در زمينه مبارزه با دوپينگ را با ديگر کشورهاي عضو و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به اشتراک خواهند گذاشت.
ماده 27 ـ تحقيقات در زمينه طب ورزش
کشورهاي عضو بايستي :
الف) اعضا مجامع پزشکي و علمي را به منظور انجام تحقيقات در زمينه طب ورزش مطابق با اصول مجموعه مقررات تشويق نمايند.
ب) سازمانهاي ورزشي و افراد پشتيبان ورزشکاران تحت صلاحيت خود را بمنظور انجام تحقيقاتي در زمينه طب ورزش مطابق با اصول مجموعه مقررات تشويق نمايند.
6 ـ پايش کنوانسيون
ماده 28 ـ فراهمايي اعضا
1ـ بدينوسيله فراهمايي اعضا تشکيل ميشود. فراهمايي اعضاء رکن حاکميتي اين کنوانسيون تلقي گردد.
2ـ فراهمايي اعضاء اصولاً بايستي به صورت نشست عادي هر دو سال برگزار گردد. در صورت تصميمگيري فراهمايي اعضاء يا بنا به درخواست حداقل يک سوم کشورهاي عضو، نشستهاي فوق العاده ميتواند نيز بر پا گردد.
3ـ هر يک از کشورهاي عضو داراي يک حق راي در فراهمايي اعضا ميباشد.
4ـ فراهمايي اعضاء آئين کار خود را تصويب خواهد کرد.
ماده 29 ـ سازمانهاي مشاور و ناظران فراهمايي اعضا
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايستي به عنوان سازمان مشاور به فراهمايي اعضا دعوت گردد کميته بينالمللي المپيک، کميته بينالمللي پاراالمپيک، شوراي اروپا و کميته بين دولتي تربيت بدني و ورزش بايستي بعنوان ناظر دعوت گردند. فراهمايي اعضا ممکن است که از سازمانهاي ذيربط ديگري نيز بعنوان ناظر دعوت نمايد.
ماده30 ـ وظايف فراهمايي اعضا
1ـ علاوه بر مواردي که در مفاد اين کنوانسيون آورده شده، وظائف فراهمايي اعضا به شرح زير خواهد بود :
الف) ترويج هدف اين کنوانسيون
ب) بحث و بررسي در خصوص ارتباط با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و مطالعه ساز و کار تامين مالي بودجه کلي ساليانه آژانس کشورهاي غير عضو ممکن است براي شرکت در مباحثات دعوت شوند.
ج)تصويب طرحي جهت استفاده از منابع صندوق داوطلبانه طبق ماده 18 .
د) بررسي گزارشهاي ارائهشده توسط کشورهاي عضو مطابق با ماده 31.
هـ) رسيدگي و بررسي مستمر پايش رعايت اين کنوانسيون در پاسخ به رشد و توسعه نظامهاي مبارزه با دوپينگ طبق ماده 31 و هر اقدام يا ساز و کار پايش که فراتراز ماده 31 باشد بايستي از طريق صندوق داوطلبانه که به موجب ماده 17 تاسيس گرديده است، تامين مالي گردد.
و) رسيدگي و بررسي پيش نويس اصلاحيه کنوانسيون براي تصويب
ز) رسيدگي و بررسي تغييرات فهرست ممنوعه و استانداردهاي اخذ معافيتهاي استفاده درماني مصوب آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي تصويب طبق ماده 34 کنوانسيون .
ح) تعريف و اجراي همکاري بين کشورهاي عضو آژانس جهاني مبازه با دوپينگ در چارچوب اين کنوانسيون
ط) درخواست ارائه گزارش از آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در مورد اجراي مجموعه مقررات به هر يک از اجلاسهاي خود به منظور بررسي
2ـ فراهمايي اعضا در ايفاي وظائف خود ممکن است با ساير نهادهاي بين دولتي همکاري کند.
ماده31 ـ گزارشهاي ملي به فراهمايي اعضا
کشورهاي عضو ميبايست هر دو سال يکبار از طريق دبيرخانه و به يکي از زبانهاي رسمي يونسکو، کليه اطلاعات مربوط به اقدامات انجام شده خود را از نظر رعايت مفاد اين کنوانسيون به فراهمايي اعضا ارسال نمايند.
ماده32 ـ دبيرخانه فراهمايي اعضا
1ـ دبيرخانه فراهمايي اعضا ميبايست توسط دبير کل يونسکو مهيا گردد
2ـ بنا به درخواست فراهمايي اعضا دبير کل يونسکو ميبايست از بيشترين حد ممکن خدمات آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ با شرايط توافق شده توسط فراهمايي اعضا استفاده نمايد.
3ـ هزينه هاي عملياتي مربوط به کنوانسيون از طريق بودجه جاري يونسکو از منابع موجود در سطحي مناسب، صندوق داوطلبانه ايجاد شده به موجب ماده (17) يا ترکيبي مناسب از آنهاکه هر دو سال يکبار تعيين ميشود تامين اعتبار خواهد شد. تامين مالي دبيرخانه از بودجه جاري ميبايست بر اساس حداقل مقدار و بطور دقيق انجام شود بديهي است که تامين مالي داوطلبانه بايستي به منظور حمايت از کنوانسيون نيز انجام گردد .
4ـ دبيرخانه ميبايست اسناد و مدارک فراهمايي اعضا و پيش نويس دستور کار آن را آماده کند و از اجراي تصميم هاي آن اطمينان حاصل نمايد.
ماده33ـ اصلاحات
1ـ هر کشور عضو مي تواند اصلاحات پيشنهادي اين کنوانسيون را به طور مکتوب به عنوان دبيرکل يونسکو ارسال نمايد.دبيرکل ميبايست مکاتبه مزبور را ميان کشورهاي عضو توزيع نمايد. اگر ظرف مدت 6 ماه از توزيع مکاتبه، حداقل نيمي از کشورهاي عضو موافقت خود را ابراز نمايند، دبيرکل ميبايست پيشنهادهاي مزبور را به اجلاس بعدي فراهمايي اعضا ارائه دهد.
2ـ اصلاحات ميبايست توسط فراهمايي اعضا با اکثريت دوسوم کشورهاي عضو حاضر و رايدهنده تصويب شود
3ـ اصلاحات اين کنوانسيون در صورت تصويب ميبايست براي تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق به کشورهاي عضو ارائه شود.
4ـ اصلاحات اين کنوانسيون در مورد کشورهاي عضوي که آنها را مورد تنفيذ، پذيرش تصويب يا الحاق قرار دادهاند سه ماه بعد از توزيع اسناد موضوع بند (3) اين ماده توسط دو سوم کشورهاي عضو لازمالاجرا خواهد شد. پس از آن، اصلاحيه براي هر کشور عضوي که اصلاحيه مذکور را مورد تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق قرار ميدهد سه ماه بعد از تاريخ توديع سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق آن کشور عضو ، لازمالاجرا خواهد شد.
5 ـ کشوري که بعد از لازمالاجراشدن اصلاحات ، طبق بند (4) اين ماده عضو اين کنوانسيون ميشود در صورتي که قصد ديگري را بيان نداشته باشد، چنين تلقي ميگردد:
الف) عضو ا ين کنوانسيون به صورت اصلاح شده ميباشد.
ب) عضو کنوانسيون اصلاح نشده در رابطه با کشورهاي عضوي که به اصلاحات ملتزم نيستند.
ماده34ـ شيوه اصلاح ويژه براي ضمائم کنوانسيون
1ـ اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، فهرست ممنوعه يا استانداردهاي اعطاي معافيت استفاده درماني را تغيير دهد ميتواند تغييرات مزبور را به طور مکتوب به آگاهي مديرکل يونسکو برساند.
دبير کل ميبايست اصلاحات را فورا' بعنوان اصلاحيه پيشنهادي ضمائم مربوط اين کنوانسيون به اطلاع همه کشورهاي عضو برساند. اصلاحات ضمائم ميبايست به وسيله فراهمايي اعضا در يکي اجلاسهاي آن يا از طريق مشاوره مکتوب به تصويب رسد .
2ـ کشورهاي عضو چهل و پنج روز از زمان اطلاعيه دبيرکل مهلت دارند تا اعتراض خود را به اين اصلاحيه پيشنهادي در صورت مشاوره کتبي، به طور مکتوب به دبيرکل يا در اجلاس فراهمايي اعضا بيان نمايند. در صورتي که يک سوم کشورهاي عضو، مخالفت خود را اعلام ننمايند، چنين تلقي ميشود که اصلاحيه پيشنهادي به تصويب فراهمايي اعضاء رسيده است.
3ـ اصلاحيههاي مصوب فراهمايي اعضاء ميبايست توسط دبير کل به اطلاع کشورهاي عضو برسد. اصلاحيهها، (45) روز پس از اطلاعيه مزبور لازم الاجرا خواهد شد مگر براي کشور عضوي که قبلاً به دبير کل اطلاع داده باشد که اين اصلاحات را نميپذيرد.
4ـ کشور عضوي که به اطلاع دبيرکل رسانده باشد که اصلاحات مصوبه طبق بندهاي قبلي را نميپذيرد، ملتزم به ضميمه صلاح نشده باقي خواهد ماند .
7ـ قيود نهايي
ماده 35 ـ نظام هاي قانون اساسي چند پارچه يا فدرال
مقررات زير در مورد کشورهاي عضوي که داراي قانون اساسي چند پارچه يا فدرال هستند اعمال خواهد شد.
الف) در مورد مفاد اين کنوانسيون که اجراي آن تحت صلاحيت قانوني قوه مقننه فدرال يا مرکزي ميباشد، تعهدات دولت مرکزي يا فدرال شبيه تعهدات کشورهاي عضوي است که کشورهاي فدرال نيستند .
ب) در مورد مفاد اين کنوانسيون که اجراي آن تحت صلاحيت کشورهاي جزء واحد، بخشها، نواحي يا استانهايي است که ملزم به نظام قانون اساسي فدرالي براي اتخاذ اقدامات قانوني نيستند، دولت فدرال ميبايست مقامات ذيصلاح کشورها، بخشها، نواحي يا استانهاي مزبور را از مفاد ياد شده و توصيه خود براي تصويب آنها آگاه نمايد .
ماده 36 ـ تنفيذ، پذيرش،تصويب يا الحاق
اين کنوانسيون منوط به تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق کشورهاي عضو يونسکو مطابق با تشريفات قانون اساسي مربوط آنها است. اسناد تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق نزد دبير کل يونسکو توديع خواهد شد.
ماده 37 ـ لازم الاجرا شدن
1ـ اين کنوانسيون در اولين روز ماه بعد از انقضاء دوره يک ماهه پس از تاريخ توديع سي امين سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق لازم الاجرا خواهد شد.
2ـ اين کنوانسيون براي هر کشوري که متعاقباً رضايت خود را به ملتزم شدن به آن بيان ميکند در روز اول ماه بعد از انقضاء يک ماهه بعد از تاريخ توديع سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق آن لازم الاجرا خواهد شد.
ماده 38 ـ گسترش قلمرو کنوانسيون
1ـ هر کشوري مي تواند در هنگام توديع سند تنفيد، پذيرش، تصويب يا الحاق، سرزمين يا سرزمينهايي را که مسئوليت روابطبينالمللي آنها را برعهده دارد و اين کنوانسيون در مورد آنها اعمال ميشود را مشخص کند.
2ـ هر کشور عضو مي تواند در هر تاريخي بعد از آن از طريق اعلاميهاي خطاب به يونسکو اعمال اين کنوانسيون را به هر سرزمين مشخص شده در اعلاميه خود گسترش بدهد. کنوانسيون در مورد سرزمين مزبوردر اولين روز ماه متعاقب انقضاء دوره يک ماهه پس از تاريخ دريافت اعلاميه مزبور توسط امين اسناد لازم الاجرا خواهد شد.
3ـ هر اعلاميه صادره به موجب دو بند پيشين در مورد هر سرزمين مشخص شده در چنين اعلاميهاي ميتواند از طريق اعلاميهاي خطاب به يونسکو پسگرفتهشود. انصراف مزبور در اولين روز ماه متعاقب انقضاء دوره يک ماهه پس از دريافت اطلاعيه توسط امين اسناد، نافذ خواهد شد.
ماده 39 ـ خروج از عضويت
هر کشور عضوي ميتواند از عضويت در اين کنوانسيون خارج شود. خروج از عضويت از طريق سند کتبي که نزد دبيرکل يونسکو توديع ميشود، اعلام خواهد شد. خروج از عضويت در اولين روز ماه متعاقب انقضاء يک دوره شش ماهه بعد از پذيرش دريافت سند خروج از عضويت، نافذ خواهد شد و به هيچ وجه بر تعهدات مالي کشور عضو تا زماني که خروج از عضويت کنوانسيون نافذ شود، تاثير نخواهد گذاشت.
ماده 40 ـ امين اسناد
دبير کل يونسکو امين اسناد اين کنوانسيون و اصلاحات مربوط به آن خواهد بود. دبير کل يونسکو به عنوان امين اسناد کشورهاي عضو اين کنوانسيون و نيز ديگر کشورهاي عضو سازمان را از موارد زير مطلع خواهد ساخت:
الف) توديع هر سند تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق
ب) تاريخ لازم الاجرا شدن اين کنوانسيون بر طبق ماده 37
ج) هر گزارش تهيه شده به موجب ماده 31
د) هر اصلاحيه کنوانسيون يا ضمائم تصويب شده بر طبق ماده 33 و 34 و تاريخي که اصلاحيه لازم الاجرا ميشود.
هـ ) هر اعلاميه يااطلاعيه صادره به موجب مفاد ماده 38
و) هر اطلاعيه صادره به موجب مفاد ماده 39 و تاريخ نافذ شدن خروج از عضويت
ز) هر عمل ، اطلاعيه و يا مکاتبه ديگرمربوط به اين کنوانسيون
ماده41ـ ثبت :
اين کنوانسيون طبق ماده 102 منشور سازمان ملل متحد دبيرخانه سازمان ملل متحد با درخواست دبيرکل يونسکو ثبت خواهد شد.
ماده 42ـ متون معتبر
1ـ اين کنوانسيون از جمله ضمائم آن به زبانهاي عربي، چيني، انگليسي، فرانسوي، روسي و اسپانيايي تهيه شده است و هر شش متن از اعتبار يکسان برخوردار ميباشد.
2ـ پيوستهاي اين کنوانسيون به زبانهاي عربي، چيني، انگليسي، فرانسه، روسي و اسپانيايي تهيه شده است.
ماده 43ـ قيد تحديد تعهد
در نظر گرفتن هر قيد تحديد تعهدي که مغاير با قصد و هدف اين کنوانسيون باشد مجاز نميباشد.
ضميمه يک
ليست ممنوعه سال 2005
آئين نامه جهاني مبارزه با دوپينگ
« مصـرف هر نوع دارو بايد به مواد درماني محـدود بوده و دليل موجه پزشکـي داشته باشد»
مواد و روشهاي ممنوعه در کليه مواقع (در حين مسابقات و خارج از مسابقات)
مواد ممنوعه
اس 1 : عوامل آنابوليک
عوامل آنابوليک ممنوع ميباشند.
1ـ استروئيدهاي آنابوليک آندروژنيک
الف ـ استروئيدها آنابوليک آندروژنيک اگزوژن (خارجي) شامل موارد زير ميباشد:
18ـ آلفا 17ـ هوموبتاهيدورکسي استر ـ 4 ـ ان ـ تري اون: بولاسترون؛ بولدنون؛ بولديون؛ کلوآسترون؛ کلوستبول؛ دانازول؛ دهيدروکلرومتيل تستسترون؛ دلتا ـ 1ـ اندرواستنن 17 و1ديون؛ دلتاـ1ـ آندرواستنديول؛ دلتا1 دهيدروتستسترون؛ دروستانولون؛ دتيل استرونول؛ فلوکسي مسترون؛ فورمبولون؛ فورازابول، گسترينون؛ 4ـ هيدروکسي تستسترون؛ 4ـ هيدروکسي ـ 19ـ نورتستسترون؛ مستانونلون؛ متونولون؛ متان دينون؛ متان دريول
و همچنين ساير مواد با ساختار شيميايي مشابه يا اثرات بيولوژيک همسان نيز ممنوع ميباشند.
ب- استروئيدهاي آنابوليک آندروژنيک آندوژن عبارتند از:
آندرواستـنديول (آندروست ـ 5 ـ انه ـ 3 آلفا ـ 17 آلفا ـ ديول)؛ آندرواستانديون (آندروست ـ 4ـ انه ـ17 ، 3 ديون) ؛ دهيدرو اپي آندروسترون (دياچ اي آ)؛ دي هيدروتستسترون؛ تستسترون
و ايزومرها و متابوليتهاي آنها در زير آمدهاند:
5 آلفا آندروستان ـ 3 آلفاپريم 17 آلفا ـ ديول؛ 5 آلفا ـ آندروستان ـ 3 آلفاپريم 17 بتا ـ ديول؛ 5 آلفا ـ آندروستان ـ 3 بتا، 17 الفا ـ ديول، آندروست ـ 4ـ انه ـ 3 آلفا، 17 آلفا ديول؛ آندروست ـ 4ـ انه ـ 3 بتا، 17 آلفا ـ ديول؛ آندورست 5 ـ انه ـ 3 آلفا، 17 آلفا ـ ديول؛ آندروست ـ 5 ـ انه ـ 3 آلفا، 17 بتا ـ ديول؛ آندروست ـ 5 ـ انه 3 بتا 17 آلفا ـ ديول؛ 4 ـ آندرواسـتنديول (آندروسـت ـ4ـ انه ـ 3 بتـا ، 17 بتا ـ ديـول)؛ 5 ـ آندرواسـتنديول (آندروست ـ 5 ـ انه ـ 3 ، 17 ـ ديول) ؛ اپي ـ دي هيدروتستوسترون؛ 3 آلفا ـ هيدروکسي ـ 5 آندروستان ـ 17 ـ وان ـ 3 بتا ـ هيدروکسي ـ 5 آلفا ـ آندروستان ـ 17 ـ وان؛ 19 نور ندرواسترون؛ 19 نور اتيکولانولون.
در مواردي که يک استروئيد آنابوليک آندروژنيک که بدن توانايي ساخت آن را دارد در نمونه ورزشکاري يافت شود زماني اين نمونه از لحاظ وجود ماده ممنوعه مثبت تلقي خواهد شد که غلظت اين ماده ممنوعه و يا متابوليتها، يا نشانگرهاي آن و يا هرگونه نسبت يا نسبتهاي مربوطه در نمونه ورزشکار به ميزاني از حدود مقادير طبيعي بدن متفاوت باشد که در محدوده توليد دروني طبيعي بدن انسان قرار نگيرد. در هر يک از چنين مواردي زماني که ورزشکار ثابت کند که غلظت ماده ممنوعه يا متابوليتها يا نشانگرها و يا هرگونه نسبت يا نسبتهاي مربوطه در نمونه او به دليل يک حالت طبيعي (فيزيولوژيک) و يا يک بيماري (حالت پاتولوژيک) ميباشد، نمونه او از لحاظ وجود ماده ممنوعه، مثبت تلقي نخواهد شد. (منفي تلقي ميشود)
در کليه موارد و در هر غلظتي از ماده ممنوعه در نمونه ورزشکار در صورتيکه آزمايشگاه ماده ممنوعهاي که داراي منشاء خارجي است آن را بهعنوان يک يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي گزارش خواهد کرد و نمونه ورزشکار مثبت تلقي خواهد شد.
اگر نتايج آزمايشگاه قطعي نباشد و غلظت يافت شده دارو مورد استفاده به داروهاي استروئيد آنابوليک ربطي نداشته باشد در اينجا رسيدگي بيشتر توسط سازمان ضددوپينگ آن کشور انجام ميگيرد. اگر دلايل مشخص و مستندي وجود داشته باشد مانند آزمايشات مقايسهاي با وضعيت مرجع استروئيد احتمال مصرف يک ماده ممنوعه را نشان ميدهد.
اگر آزمايشگاه ميزان نسبت تستوسترون به اپيتستوسترون را بيشتر از 4 به 1 گزارش کند ولي هيچ يک از روشهاي آزمايشگاهي معتبر و قابل اعتماد منشا خارجي ماده مورد نظر را تعيين نکرده باشد، رسيدگي بيشتر بايد توسط سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه با بررسي مجدد نتايج آزمايشات قبلي و يا تست يا تستهاي تکميلي انجام شود تا نهايتاً مشخص شود که نتيجه آزمايشات به علت حالات فيزيولوژيک يا بيماري (پاتولوژيک) است يا اين که وجود ماده ممنوعه منشا خارجي (اگزوژن ) دارد.
رسيدگي شامل بررسي مجدد نتايج آزمايشات قبلي تا تستهاي تکميلي انجام ميگيرد. اگر تستهاي قبلي در دسترس نباشد از ورزشکار مجدد تست بدون اطلاع قبلي گرفته ميشود که حداقل در سه نوبت در خلال يک دوره زماني سه ماهه نمونه ادرار آزمايش ميشود.
در صورتي که ورزشکار در انجام آزمايشات تکميلي همکاري ننمايد، نمونه به دست آمده از نظر وجود مواد ممنوعه مثبت تلقي خواهد شد.
ديگر عوامل آنابوليک شامل موارد زير ميباشند ولي به آنها محدود نيستند:
کلن بوترول، زرانول، زيل پاترول.
اگزوژن به مادهاي اتلاق ميشود که بدن توانايي توليد و ساخت آن را به طور طبيعي نداشته و منشاء خارجي دارد.
آندوژن به مادهاي اتلاق ميشود که به طور طبيعي توسط بدن ساخته ميشود و منشاء داخلي دارد.
اس2: هورمونها و مواد در ارتباط با آنها
مواد زير شامل ترکيبات شيميايي همسان يا اثرات بيولوژيک مشابه و همچنين فاکتورهاي آزادکننده مربوط به آنها ممنوع ميباشند.
1ـ اريتروپوئيتين
2ـ هورمونرشد(اچ جي اچ) فاکتورهايرشدشبهانسوليني (مانند آي جي اف ـ 1) و فاکتورهاي رشد مکانيکي (ام جي اف ها)
3ـ گنادوتروپينها (ال اچ و اچ سي جي).
4ـ انواع انسولين
5 ـ کورتيکوتروفينها
و ديگر موادي که داراي اثرات شيميايي همسان يا ساختار شيميايي مشابه باشند.
به غير از مواردي که ورزشکار بتواند به طريقي نشان دهد که غلظت مورد نظر به علت حالات طبيعي (فيزيولوژيک) يا بيماري (حالت پاتولوژيک) ميباشد، هنگامي نمونه از لحاظ وجود موادممنوعه (مانند ليست بالا) مثبت تلقيخواهدشد که غلظت مادهممنوعه يا متابوليتها يا نشانگرها و يا نسبتهاي مربوطه در نمونه ورزشکار از مقادير طبيعي که معمولاً (به طور نرمال) در بدن انسان يافت ميشود به حدي بيشتر باشد که در محدوده توليد دروني طبيعي بدن قرار نگيرد.
اگر آزمايشگاهي که از روش مطمئن و قابل اتکا تجزيه آزمايشگاهي استفاده ميکند گزارش نمايد که ماده ممنوعه منشاء خارجي دارد نمونه ورزشکار از لحاظ وجود ماده ممنوعه مثبت تلقيشده و به عنوان يک يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي گزارش خواهدشد.
اس3ـ آگونسيتهاي بتادو
کليه آگونيستهاي گيرنده بتادو و ايزومرهاي راست گردان و چپ گردان آنها (ايزومريهاي تدي و ـ ال) ممنوع ميباشند. استفاده از آنها نياز به يک فرم معافيت مصارف درماني دارند.
به عنوان استثناء:
فورمترول، سالبوتامول، سالمترول، تربوتالين.
در صورتي که از طريق استنشاقي جهت پيشگيري و يا درمان آسم و آسم ورزشي که منجر به محدويت برونش ريوي ميگردد تجويز شود نياز به يک فرم اختصاري معافيت مصارف درماني دارند.
عليرغم صدور يا اعطاي هرگونه فرم مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان (معافيت مصرف درماني)، غلظت بالاتر از 1000 ميليگرم در ميليليتر سالبوتامول (آزاد + گلوکورونايد) به عنوان يک يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي تلقي خواهد شد، مگر اينکه ورزشکار ثابتکند که نتيجه غيرطبيعي بدستآمده بهدنبال مصرفدرماني سالبوتامول استنشاقي ميباشد.
اس 4ـ آنتاگونيست ها و مودولاتوريهاي (تغييردهندههاي) هورموني
دستههاي دارويي ضد استروژني زير ممنوع شدهاند:
1ـ مهارکنندههاي آنزيم آروماتوز عبارت از مواد زير ميباشند ولي به آنها محدود نميشوند:
لتروزول ـ آمينوگلوتتاميد ـ اکسمستان ـ فورمستان ـ تستولاکتون.
2ـ تنظيمکنندههاي انتخابي گيرندههاي استروژن (اسايآر اماس) عبارت از مواد زير ميباشند ولي به آنها محدود نميشوند:
رالوکسي فن ـ تاموکسي فن ـ تورميفن
3ـ ساير مواد ضداستروژني عبارت از مواد زير ميباشند ولي به آنها محدود نميشوند:
سيکلوفنيل ـ کلوميفن ـ فولوسترانت
اس 5 ـ مواد مدر (ديورتيکها) و ديگر عوامل پوشاننده
مواد مدر و ديگر عوامل پوشاننده که ممنوع ميباشند. عوامل پوشاننده شامل موارد زير ميباشد ولي محدود به اين دسته نميشوند.
ـ اپي تستوسترون
ـ پروبنسيد
ـ مهارکنندههاي آنزيم آلفا ردوکتاز مانند: فيناسترايد و دوتاسترايد
ـ حجم دهندههاي پلاسما مانند: آلبومين
ـ دکستران
ـ هيدروکسي اتيل استارچ
مواد مدر
استازولاميد، آميلورايد، بومتانيد، کانرنون، کلرتاليدون، اتاکرينيک اسيد، فوروسمايد، اينداپاميد، متولازون، اسپيرينولاکتون، تيازيدها (مثل بن درو فلومتيازيد، کلروتيازيد و هيدروکلروتيازيد) و تريامترن.
و ديگر موادي که داراي ساختار شيميايي مشابه و يا اثر بيولوژيک همسان ميباشند ممنوع ميباشند.
در صورتي که نمونه ادرار ورزشکار علاوه بر ماده ممنوعهاي که در حد آستانه يا نزديک به آستانه باشد حاوي يکي از ديورتيکها يا مواد مدر باشد معافيت مصرف درماني استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان فاقد اعتبار خواهد شد.
روش هاي ممنوعه يا غيرمجاز
ام 1: افزايش انتقال اکسيژن
به روشهاي زير ممنوع ميباشد:
1ـ دوپينگ خوني شامل استفاده از خون اتولوگ (خود فرد) همولوگ (فرد ديگر) هترولوگ(غيرانساني) يا فراوردههاي گلبول قرمز با هر منشاء ديگر.
2ـ افزايشدهندههاي مصنوعي جذب يا برداشت و انتقال و رها کردن اکسيژن شامل محصولات زير ميباشند ولي به آنها محدود نميشوند:
پروفلوروکميکالها افاپروکسيرال
و فراوردههاي تغيير يافته هموگلوبيني مانند:
)جايگزينهاي خوني با پايه هموگلوبين و
فراوردههايهموگلوبينيميکرواينکپسوله
ام2 ـ دستکاريهاي فيزيکي و شيميايي
به روشهاي زير ممنوع ميباشند:
دستکاري يا قصد دستکاري نمونه ورزشکار به صورتي که نمونه تغيير پيدا کرده و يا عوض شود و يا صحت نمونه گرفته شده در خلال سلسته مراتب کنترل دوپينگ از بين برود.
اين روشها شامل تزريقات وريدي، سوندگذاري (کاتتريزاسيون) و يا عوض کردن ادرار يا تغيير دادن آن ميباشند ولي به آنها محدود نميشوند.
تزريقات وريدي ممنوع شدهاند ولي در موقعيتهاي حاد طبي در جايي که به نظر ميرسد که استفاده از اين روش از نظر پزشکي الزامي است استثناء ميباشد.
ام3ـ دوپينگ ژني
استفاده غير درماني از سلولها، ژنها عوامل ژنتيکي يا تغيير در سيماي ژني در صورتي که ظرفيت و توانايي افزايش توان عملکردي و اجراء ورزشي ورزشکار را داشته باشند، ممنوع شده است.
مواد و روشهاي ممنوعه در حين مسابقات
علاوه بر گروهها يا قسمتهاي اس1 تا اس5 و ام1 تا ام3 که در بالا (همه موارد قبلي) به آنها اشاره شد، گروههاي زير نيز در حين مسابقات ممنوع ميباشند:
اس6: محرکها
کليه مواد محرک زير شامل هر دو نوع ايزومرهاي نوري راست گردان و چپ گردان (دي، ـ ال) مربوطه ممنوع ميباشند.
آدرافينيل، آمفپرامون، آميفنازول، آمپگتامين، آمفتاميميل، بنزفتامين، برومانتان، کارفدون، کاتين*، کلوبنزورکس کوکايين، ديمتيل آمفتامين، افدرين**، اتيل آمفتامين، اتيل افرين، فامپروفازون، فنکامفامين، فنکامين، فنتيلين، فن فلورامين، فن پروپورکس، فورفنورکس، مفنورکس، مفن ترمين، مزوکارب، مت امفتامين، متيل آمفتامين، متيلن دياکسي آمفتامين، متيل افدرين**، متيل فنيديت، مدافنيل، نيکتاميد، نورفن فلورامين، پاراهيدروکسي آمفتامين، پمولين، فندي مترازين، فن مترازين، فن ترمين، پرولينتان، سلژيلين، استريکنين.
و ديگر موادي که ساختار شيميايي مشابه يا اثرات بيولوژيک همسان با محرکها هستند، نيز ممنوع ميباشند.
* کاتيين در مواقعي که غلظت آن در نمونه ادرار بيشتر از 5 ميکروگرم در ميليليتر باشد ممنوع است.
** افدرين و متيل افدرين که غلظت آنها در ادرار بيش از 10 ميکروگرم در ميليليتر باشد، ممنوع است.
مواد ممنوعه که در برنامه 2005 قرار گرفت شامل بوپروپيون، کافئين، پيپرادرول، فنيل پروپانول آمين، فنيل افرين سينفرين و پزودوافدرين بعنوان مواد ممنوعه مورد نظر قرار نگرفتهاند.
توجه: آدرنالين در صورتي که همراه با بيحسي کنندههاي موضعي مصرف شود يا بطور موضعي تجويز شده باشد مانند قطره چشمي يا بيني ممنوع نميباشد.
اس7 : مخدرها
مواد مخدر زير ممنوع ميباشند:
بوپروانورفين، دکسترومورآميد، ديامورفين(هروئين)، فنتانيل و مشتقات آن، هيدروموفون، متادون، مورفين، اکسي کودون، اکسي مورفون، پنتازوسين، پتيدين.
اس8: کانابينونيدها
کانابينوئيدها مانند حشيش و ماري جوانا ممنوع ميباشند.
اس9 : گلوکوکورتيکوستروئيدها
همه گلوکوکورتيکوستروئيدها در صورتي که از راه دهان و مقعد و يا از طريق تزريقات وريدي و عضلاني مصرف شوند، ممنوع ميباشند و استفاده درماني از آنها نياز به صدور معافيت مصرف درماني استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان دارد.
ديگر راههاي تجويز که در زير نشان داده شده است نياز به گرفتن معافيت مصرف درماني اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان دارد.
مصرف فراوردههاي موضعي پوستي ممنوع نميباشند.
مواد ممنوع در ورزشهاي خاص
پي1: الکل
الکل (اتانول) فقط در هنگام مسابقات و در ورزشهاي زير ممنوع شده است:
کشف يا شناسايي آن با استفاده از تجزيه آزمايشگاهي از راه تنفس و يا خون ميباشد حد يا آستانه ممنوعيت و تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ (از راه تست خون و تعيين سطح خوني) براي هر يک از فدراسيونهاي جهاني در داخل پرانتز ذکر شده است:
فدراسيون جهاني هوانوردي (اف آي آ) 0.2 گرم در ليتر
فدراسيون جهاني تيرو کمان (فيتا) 0.1 گرم در ليتر
فدراسيون جهاني اتومبيلراني (اف آ آي) 0.1 گرم در ليتر
فدراسيون جهاني بيليارد (دبليو سيبياس) 0.2 گرم در ليتر
فدراسيون جهاني بولز (سياماسبي) 0.1 گرم در ليتر
فدراسيون جهاني کاراته (دبيلو کي اف) 0.1 گرم در ليتر
فدراسيون پنتاتلون مدرن براي رشتههاي
در ارتباط با تيراندازي (يو آي پي ام) 0.1 گرم در ليتر
فدراسيون جهاني موتورسيکلت (اف آي ام) 0.0 گرم در ليتر
فدراسيون جهاني اسکي (اف آي اس) 0.1 گرم در ليتر
پي2 ـ بتابلوکرها (مهارکنندههاي گيرنده بتا)
به جز در موارد خاص بتابلوکرها فقط در حين مسابقات رشتههاي ورزشي زير ممنوع ميباشند:
فدراسيون جهاني هوانوردي (اف آي ـ آ)
فدراسيون جهاني تير و کمان (فيتا) در اين رشته بتابلوکرها براي خارج از مسابقات نيز، ممنوعيت دارند.
فدراسيون جهاني اتومبيلراني (اف آ آي)
فدراسيون جهاني بيليارد (دبليو سي بي اس)
فدراسيون جهاني سورتمه (اف آي بي تي)
فدراسيون جهاني بولز (سي ام اس بي)
فدراسيون جهاني بريج (اف ام بي)
فدراسيون شطرنج (اف آي دي اي)
فدراسيون جهاني ژيمناستيک (اف آي جي)
فدراسيون جهاني موتورسيکلت (اف آي ام)
فدراسيون جهاني پنتاتلون مدرن براي رشتههاي در ارتباط با تيراندازي (يو آي پي ام)
فدراسيون بولينگ (اف آي کيو)
فدراسيون جهاني قايقراني با قايق بادباني (ايساف)
فدراسيون تيراندازي (آي اس اس اف) در اين رشته بتابلوکرها براي خارج از مسابقات نيز، ممنوعيت دارند.
فدراسيون جهاني اسکي/ اسنوبورد (اف آي اس)(هم در اسکي پرش و هم روي برف شامل ميشود)
فدراسيون جهاني شنا (شيرجه و شناي موزون) (فينا)
فدراسيون جهاني کشتي (فيلا)
بتابلوکرها شامل مواد داروئي زير ميباشند ولي به آنها محدود نميشوند:
اسبوتالول، آلپرنولول، آتنولول، بتاکسولول، بيزاپرولول، بونولول، کارتئولول، کاروديلول، سليپرولول، اسمولول، لابتالول، لاووبونولول، متي پرانولول، متوپرولول، نادولول، اُکسپرنولول، پيندولول، پروپرانولول، سوتالول، تيمولول.
مواد خاص
مواد خاص در ليست زير آمدهاند:
افدرين، ال ـ متيل آمفتامين و متيل افدرين
کانابينوئيدها
کليه آنتاگونيتهاي بتا دو استنشاقي بجز کلنبوترول
پروبنسيد
کليه گلوکوکورتيکوستروئيدها
کليه بتابلوکرها
الکل
در فهرست يا ليست مواد ممنوعه ممکن است مواد خاصي شناسايي شوند که به علت در دسترس بودن عمومي بسياري از آنها در فراوردههاي دارويي احتمال مصرف غيرعمدي آنها وجود دارد و احتمال سوء استفاده از آنها به عنوان دوپينگ موفق نيز کم است در صورتي که قوانين مبارزه با دوپينگ شامل اين موارد باشد ممکن است بتوان مجازات کمتري براي ورزشکار در نظر گرفت و به طوري که در قوانين پيشبيني شده است، تنها در صورتي است که ورزشکار بتواند ثابت کند که مصرف چنين مواد خاصي به منظور و قصد بهبود عملکرد ورزشي او نبوده است.
ضميمه دو
شرايط اعطاي مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان
برداشت از استانداردهاي بينالمللي استفاده از داروهاي ممنوعه سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ، لازمالاجرا از اول ژانويه 2005.
4ـ ضوابط اعطاي مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان
ممکن است با اعطاي مجوز استفاده ازداروهاي ممنوعه براي درمان به يک ورزشکار به او اجازه داده شود از داروها يا روشهاي مندرج در ليست مواد ممنوعه استفاده نمايد. درخواستهاي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان مورد بررسي قرار ميدهد. اعضاي کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را يک سازمان مبارزه با دوپينگ منصوب مينمايد. مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه فقط با رعايت جدي ضوابط زير صورت ميگيرد:
توضيح: اين ضوابط کليه ورزشکاران، اعم از سالم يا معلول را شامل ميشود و مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان براساس شرايط فردي اعطا ميگردد. مثلاً مجوزي که به يک ورزشکار معلول داده ميشود، ممکن است ساير ورزشکاران را شامل نشود.
1/4ـ ورزشکار بايد درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را حداقل 21 روز قبل از شروع مسابقه ارائه نمايد.
2/4ـ چنانچه ورزشکار در طول دوره درمان يک بيماري حاد و مزمن از مصرف اين دارو يا متد منع شود، سلامت وي به نحو چشمگيري در معرض تهديد قرار ميگيرد.
3/4ـ استفاده از دارو يا روش ممنوعه عملکرد بهتر ورزشکار را باعث نخواهد شد و صرفاً به بازگشت او به وضعيت سالم و نرمال و رفع عارضه پزشکي وي کمک خواهد کرد. هرگونه استفاده از دارو يا روش ممنوعه براي افزايش سطح هورمونهاي داراي منشاء داخلي که در حالت نرمال کم هستند پذيرفته نميشود و دليلي براي اعطاي مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان تلقي نميشود.
4/4ـ دارو يا روش مشابهي وجود ندارد که براي درمان جايگزين روش يا داروي ممنوعه شود.
5/4ـ ضرورت استفاده از دارو يا روش ممنوعه نبايد، به طور کلي يا نسبي از استعمال غيردرماني قبلي از هر يک از اقلام موجود در ليست داروهاي ممنوعه ناشي شده باشد.
6/4ـ در موارد زير سازمان اعطاءکننده استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان مجوز را لغو مينمايد:
الف ـ ورزشکار شرايط و مقررات تعيين شده از سوي سازمان مبارزه با دوپينگ اعطاء کننده استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را رعايت نميکند.
ب ـ مدت اعتبار استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان منتفي شده است.
ج ـ سازمان مبارزه با دوپينگ به ورزشکار اطلاع داده است که استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان لغو شده است.
توضيح: استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان براي دوره مشخصي که کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان تعيين ميکند داده ميشود. در پارهاي از موارد ممکن است مدت استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان منتفي شده باشد يا سازمان ارائه دهنده آن را پس گرفته باشد ولي آثار داروي ممنوعه مصرف شده ، همچنان در بدن ورزشکار باقي مانده باشد. در اين گونه موارد، سازمان مبارزه با دوپينگ که مثبت بودن تست را بررسي ميکند ارتباط بين انقضاء يا ابطال استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را مدنظر قرار ميدهد.
7/4ـ درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان به منزله تصويب آن نخواهد بود مگر:
الف ـ در موارد اضطراري يا مواردي که شدت بيماري ضرورت را ايجاد نموده است.
ب ـ در موارد خاص که به علت ضيق وقت يا عدم دسترسي، ورزشکار نتوانسته است درخواست خود را ارائه نمايد يا کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان به علل فوق نتوانسته است قبل از کنترل دوپينگ درخواست را مورد بررسي قرار دهد.
توضيح: اورژانسهاي پزشکي يا بيماريهاي شديد که ايجاب مينمايند ورزشکار قبل از دريافت استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان داروهاي ممنوعه را مصرف نمايد بندرت اتفاق ميافتند. همچنين مواردي که رسيدگي فوري به درخواست ورزشکار ضروري است کمتر ديده ميشوند. سازمانهاي مبارزه با دوپينگ که مجوز استفاده از داروهاي ممنوعه استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را صادر ميکنند بايد رسيدگي به اينگونه موارد را در آئين نامههاي داخلي خود منظور نمايند.
5 ـ محرمانه بودن اطلاعات
1/5 ـ متقاضي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد کتباً موافقت خود يا ارائه کليه اطلاعات مربوط به استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان به کليه اعضاي کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان و در صورت نياز به ديگر متخصصين مستقل علمي و پزشکي و يا کليه کارمنداني که در بخش مديريت، بررسي و استيناف با اين اطلاعات سر و کار دارند را اعلام نمايد.
چنانچه همکاري متخصصين مستقل خارجي ضرورت داشته باشد، بدون اشاره به هويت ورزشکار، کليه جزئيات مربوط به درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بين آنها توزيع ميگردد. علاوه بر اين، ورزشکار بايد کتباً موافقت خود با انتشار کليه تصميمهاي اتخاذ شده از سوي کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بين ديگر سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، با رعايت قوانين و مقررات اعلام نمايد.
2/5 ـ اعضاي کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان و اداره مبارزه با دوپينگ ذيربط، کليه فعاليتهاي خود را محرمانه دنبال خواهند کرد. کليه اعضاي کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان و کارکنان ذيربط سازمان مبارزه با دوپينگ بايد قرارداد حفظ اسرار را امضاءنمايند. بويژه، اطلاعات زير بايد محرمانه نگهداري شوند:
الف ـ کليه اطلاعات پزشکي و دادههاي دريافتي از ورزشکار و پزشک معالج وي.
ب ـ کليه جزئيات درخواست از جمله اسامي پزشکان ذيربط در فرآيند.
چـنانچه ورزشکار بخـواهد حق کميته استفاده از داروهاي ممـنوعه براي درمان و کميـته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينـگ براي دسترسي بـه اطلاعات پزشـکي از سوي وي را لغو نـمايد، بايد مراتـب را کـتباً به پزشک خود اطلاع دهد. در اين صورت، به ورزشکار استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان داده نخواهد شد و يا استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان داده شده به وي تمديد نميگردد.
6 ـ کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان
کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان برطبق راهبردهاي زير تشکيل و انجام وظيفه مينمايد:
1/6 ـ کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد حداقل سه پزشک مجرب در زمينه درمان ورزشکاران را شامل شود. اين پزشکان بايد از دانش باليني و پزشکي ورزشي مطلوب برخوردار باشند. براي اينکه اعضاي کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان در تصميمگيري استقلال داشته باشند، لازم است اکثريت آنها در سازمان مبارزه با دوپينگ مسئوليتي نداشته باشند. کليه اعضاي کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان موافقتنامه تضاد منافع را امضاء مينمايند. در درخواستهاي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان که ورزشکاران ذيربط معلول هستند، حداقل يکي از اعضاي کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد داراي تجربه کافي در زمينه درمان و مراقبت از ورزشکاران معلول باشد.
2/6 ـ کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان در بررسي درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان، دستيابي به هر نوع تخصص پزشکي و علمي را پيگيري خواهد کرد.
3/6 ـ کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ بر طبق ضوابط مندرج در بند 1/6 تشکيل ميگردد. هدف از تشکيل کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ بررسي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمانهاي داده شده از سوي سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ميباشد. برطبق بند 4/4 مقررات، چنانچه يک سازمان مبارزه با دوپينگ، درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را رد نمايد، ورزشکار ميتواند از استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ درخواست تجديدنظر نمايد و استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند تصميم اتخاذ شده را منتفي نمايد.
7ـ فرايند درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان
1/7ـ فقط زماني درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان مورد رسيدگي قرار ميگيرد که فرم کامل شده درخواست، همراه با مدارک مورد نياز ( به ضميمه 1 فرم استفاده از داروهايممنوعه براي درمان مراجعه شود) دريافت شده باشد. در فرايند درخواست، اصول حفظ اسرار پزشکي بايد رعايت شوند.
2/7ـ سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ميتوانند با انجام اصلاحاتي در فرم درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان (ضميمه شماره1) اطلاعات بيشتري را از ورزشکار مطالبه نمايند ولي حق حذف هيچيک از اطلاعات خواسته شده در فرم را ندارند.
3/7ـ سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ميتوانند فرمهاي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را به زبانهاي ديگر ترجمه نمايند ولي فرانسه يا انگليسي بايد همچنان در فرم باقي بماند.
4/7ـ ورزشکار حق ندارد از بيش از يک سازمان مبارزه با دوپينگ درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان نمايد. در فرم درخواست بايد رشته ورزشي و در صورت امکان ماده و سمت ورزشکار مشخص شده باشد.
5/7ـ در فرم درخواست بايد کليه درخواست هاي قبلي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان براي استفاده از دارو يا روش ممنوعه، همراه با اسامي سازمانهايي که درخواست به آنها ارجاع شده و تصميمهاي اتخاذ شده از سوي اين سازمانها قيد شوند.
6/7ـ درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد با مدارک جامعي در ارتباط با سابقه بيماري، آزمايشها، معاينات و تصويربرداريهاي انجام شده همراه باشد.
7/7ـ کليه هزينههاي معاينات، بررسيها و يا تصويربرداريهاي اضافي که از سوي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان درخواست ميشوند برعهده متقاضي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان يا سازمان ورزشي وي خواهد بود.
8/7ـ درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد با نامهاي از يک پزشک واجد شرايط همراه باشد و در نامه علت ضرورت استفاده از دارو يا روش ممنوعه و علل عدم امکان استفاده از داروهاي مشابه مجاز براي درمان ورزشکار توضيح داده شده باشد.
9/7ـ مقدار مصرف، دفعات مصرف، نحوه مصرف و مدت استفاده از داروي ممنوعه بايد مشخص شده باشد.
10/7ـ تصميم کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد ظرف 30 روز از زمان دريافت کليه مدارک مورد نياز ، بوسيله سازمان مبارزه با دوپينگ، کتباً به ورزشکار ابلاغ شود. در مواردي که در واحد تست سازمان مبارزه با دوپينگ به يک ورزشکار استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان داده ميشود، تائيديه استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان بايد فوراً به ورزشکار و سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ ابلاغ شود. در اين اطلاعيه دوره مجاز استفاده از دارو و شرايط مربوط به استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان قيد ميگردد.
11/7ـ الف: همانطور که در بند 4/4 قوانين قيدشدهاست، به محض اينکه ورزشکاري درخواست تجديدنظر در تصميم اتخاذ شده از سوي سازمان مبارزه با دوپينگ را مينمايد، طبق بند 4/4 قوانين کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند تصميم اتخاذ شده در مورد استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را تغيير دهد. ورزشکار بايد کليه اسناد و مدارک مربوط به استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را که بدواً به سازمان مبارزه با دوپينگ تحويل داده است در اختيار کميته استفاده از داروهاي ممنوعه سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ براي درمان قرار دهد و هزينه درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را نيز پرداخت نمايد. تا تکميل فرايند تجديدنظر، تصميم قبلي به قوت خود باقي است. اين فرايند نبايد از زمان دريافت اطلاعات بوسيله سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ، بيش از 30 روز طول بکشد.
ب ـ سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند هر زمان که بخواهد نسبتبه تجديدنظر (بررسي مجدد) اقدام نمايد. کميته استفاده از داروهاي ممنوعه سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ براي درمان ظرف 30 روز بررسي مجدد را کامل خواهد کرد.
12/7ـ چنانچه در فرايند بررسي مجدد، تصميم قبلي مبني بر اعطاي استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان تغيير يابد، تغيير تصميم عطف به ماسبق نميگردد و نتايجي که ورزشکار در اين مدت کسب کرده است باطل نميشوند. اين تصميم ظرف 14 روز از تاريخ ابلاغ به ورزشکار، لازم الاجرا خواهد بود.
8 ـ فرايند درخواست مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه
1/8 ـ بديهي است که برخي از داروهاي موجود در ليست داروهاي ممنوعه در درمان عوارضي که در بين ورزشکاران شيوع فراوان دارند مورد استفاده قرار ميگيرند. در اينگونه موارد درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان براساس قوانين مندرج در بخشهاي 4 و 7 ضرورت ندارد. به همين دليل پروسه اعطاي مجوز اختصاري ابداع شده است.
2/8 ـ داروها و روشهايي که براساس اعطاي مجوز اختصاري اجازه استفاده از آنها به ورزشکار داده ميشود بسيار محدود هستند و صرفاً موارد زير را شامل ميشوند:
محرکهاي گيرنده بتا دو شامل داروهاي تربوتالين، سالمترول، سالبوتامول، فورموترول که از طريق تنفس مصرفميشوند و گلوکوکورتيکوستروئيدها که با روشهاي غيرسيستماتيک مصرف ميشوند.
3/8 ـ براي استفاده از هر يک از داروهاي فوق، ورزشکار بايد ضمن ارائه يادداشتي به کميته مبارزه با دوپينگ، علل ضرورت استفاده از اين داروها را توضيح دهد. اين يادداشت پزشکي که در ضميمه 2 درج گرديده، بايد تشخيص بيماري، نام دارو، ميزان مصرف، روش استفاده و مدت درمان را توضيح دهد.
در صورت امکان، آزمايشهاي به عمل آمده در ارتباط با تشخيص به پيوست ارائه شوند (شرح جزئيات و نتايج ضروري نيست).
4/8 ـ پروسه اختصاري موارد زير را شامل ميشود:
الف ـ تائيديه استفاده از داروي ممنوعه مشمول مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان به محض وصول يادداشت تکميل شده از سوي سازمان مبارزه با دوپينگ، داراي اعتبار است. يادداشتهاي ناقص بايد به متقاضي عودت داده شوند.
ب ـ به محض دريافت يادداشت کامل، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد فوراً ورزشکار را مطلع نمايد. در صورت لزوم فدراسيون بينالمللي ورزشکار، فدراسيون کشوري و ستاد ملي مبارزه با دوپينگ نيز بايد مطلع شوند. سازمان مبارزه با دوپينگ فقط در مواردي که ورزشکار در سطح بينالمللي است مراتب را به اطلاع سازمان جهاني مبارزه به دوپينگ ميرساند.
ج ـ يادداشت اعطاي مجوز اختصاري جز در موارد زير عطف به ماسبق نميگردد:
ـ در موارد اضطراري و مواردي که درمان بحراني ضرورت داشته است.
ـ در موارد استثنايي که به علت ضيق وقت و يا نبودن امکانات، ورزشکار نتوانسته است درخواست خود را تسليم نمايد يا کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان امکان دريافت يادداشت، قبل از کنترل دوپينگ را نداشته است.
5/8 ـ در طول مدت اعطاي مجوز اختصاري کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان و کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ مي توانند هر زمان که لازم بدانند نسبت به بررسي مجدد اقدام نمايند.
ـ ورزشکاري که به او مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه داده نشده است مي تواند درخواست بررسي مجدد را بنمايد. کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ مجاز است در صورت نياز اطلاعات پزشکي بيشتري را از ورزشکار درخواست نمايد و هزينههاي رسيدگي برعهده ورزشکار خواهد بود.
6/8 ـ کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان يا کميته استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ هر زمان که بخواهند ميتوانند مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان را لغو نمايند و مراتب بايد فوراً به ورزشکار، فدراسيون کشوري او و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ذيربط اطلاع داده شود.
7/8 ـ ابطال مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه بلافاصله بعد از ابلاغ تصميم به ورزشکار لازمالاجرا خواهد بود. با اين حال، ورزشکار ميتواند طبق قوانين بند 7 نسبت به درخواست استفاده از داروهاي ممنوعه براي درمان اقدام نمايد.
9ـ بايگاني
1/9ـ سازمانهاي مبارزه با دوپينگ موظفند کليه مجوزهاي استفاده از داروهاي ممنوعه و کليه اسناد و مدارک تائيدکننده آنها، که براساس مفاد بخش 7 صادر شدهاند را در اختيار سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ قرار دهند.
2/9ـ در ارتباط با مجوز اختصاري استفاده از داروهاي ممنوعه، سازمانهاي مبارزه با دوپينگ موظفند درخواستهاي ارائه شده، برطبق قوانين بخش 4/8، از سوي ورزشکاران سطح بينالمللي را در اختيار سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ قرار دهند.
3/9ـ بخش بايگاني بايد حفظ اسرار در مورد کليه اطلاعات پزشکي را تضمين نمايد.
پيوست 1
آييننامه جهاني مبارزه با دوپينگ
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 2003
پيشگفتار
اهداف، حوزه عملکرد و ساختار
برنامه جهاني مبارزه با دوپينگ و آييننامه
اهداف منظور شده در آييننامه و برنامه جهاني مبارزه با دوپينگ عبارتند از:
?صيانت از حق اوليه هر ورزشکار که شرکت در ورزش عاري از دوپينگ ميباشد و در نتيجه ارتقاء سطح سلامت و ايجاد رقابت جوانمردانه و برابر در سطح جهان.
?حصول اطمينان از وجود يک برنامة مبارزه با دوپينگ هماهنگ، همسو و موثر در سطح بينالمللي و ملي جهت تشخيص، جلوگيري و پيشگيري از دوپينگ.
برنامةجهاني مبارزه با دوپينگ
کلية مباني لازم جهت حصول اطمينان از حداکثر هماهنگي و بهرهوري در برنامههاي بينالمللي و ملي مبارزه با دوپينگ در برنامه جهاني مبارزه با دوپينگ گنجانده شده است . اين مباني عبارتند از:
سطح اول: آييننامه جهاني مبارزه با دوپينگ
سطح دوم: استانداردهاي بينالمللي
سطح سوم: الگوهاي عملکرد بهينه
آييننامه جهاني مبارزه با دوپينگ
آييننامة جهاني مبارزه با دوپينگ سندي است بينالمللي و بنيادين که برنامة جهاني مبارزه با دوپينگ در ورزش براساس آن پيريزي شده است. هدف اين آييننامه بهبود و هماهنگي فعاليتهاي مبارزه با دوپينگ در سطح جهان براساس مباني اولية مبارزه با دوپينگ ميباشد. جهت کسب حداکثر هماهنگي در موضوعاتي که همسويي کامل بينالمللي لازم است، آييننامه به طور کامل وارد جزئيات قضايا ميگردد. حال آن که در ساير موارد، براساس توافقهاي لازم در اصول مبارزه با دوپينگ و همچنين جهت برقراري انعطافپذيريهاي لازم، از پرداختن به جزئيات خودداري شده است.
استانداردهاي بينالمللي
در برنامه مبارزه با دوپينگ، جهت تنظيم استانداردهاي بينالمللي اصول تکنيکي و عملي مختلف، ابتدا با مشاوره با دولتها و امضا کنندگان آييننامه، قوانيني تنظيمشده، سپس توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به تصويب ميرسد. هدف اصلي استانداردهاي بينالمللي، ايجاد هماهنگي و همسويي بين سازمانهاي گوناگون مبارزه با دوپينگ، که مسئوليت بخشهاي تکنيکي و عملي برنامة جهاني مبارزه با دوپينگ را برعهده دارند، ميباشد. جهت پذيرش آييننامه، تبعيت از استانداردهاي بينالمللي الزامي است. در موارد لازم و پس از مشاوره با دولتهاي امضاکنندة آييننامه و تصويب هيئت اجرايي سازمان جهاني مبارزه با دوپينگ، امکان تغيير و به روز شدن استانداردهاي بينالمللي وجود دارد. استانداردهاي بينالمللي و تمامي نسخ به روز شدة آنها از زماني که در آنها قيد شده است لازمالاجرا مي باشند، مگر در مواردي که در آييننامه مورد ديگري ذکر شده باشد.
الگوهاي عملکرد بهينه
براساس آييننامه، الگوهايي از بهترين عملکرد تهيه خواهد گرديد تا جهت يافتن راهحلهاي مناسب در مسائل گوناگون مبارزه با دوپينگ به آنها استناد گردد. اين مدلها توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به امضاکنندگان آييننامه معرفي ميگردد. امضاکنندگان درصورت تمايل ميتوانند از اين الگوها در مورد مسائل مبارزه با دوپينگ استفاده نمايند، ليکن اين الگوها لازم الاجرا نميباشند. همچنين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ جهت امضاکنندگان آييننامه تعدادي راهنماي آموزشي نيز تهيه خواهد نمود.
توضيحي بر استانداردهاي بينالمللي:
استانداردهاي بينالمللي محتوي جزئيات تکنيکي لازم جهت اجراي آييننامه ميباشد. به عنوان مثال جزئيات کامل مراحل نمونهگيري، آناليزهاي آزمايشگاهي و معيارهاي لازم جهت اکرديتهشدن آزمايشگاهها در آييننامه برنامه مبارزه با دوپينگ المپيک 1999 تفصيل بيان شده است. هر چند استانداردهاي بينالمللي صراحتاٌ از ملحقات آييننامه جهاني مبارزه با دوپينگ به شمار ميآيد. ولي براساس مشاوره با دولتها و امضاکنندگان آييننامه توسط متخصصين امر نگاشته شده و به صورت يک سند فني جداگانه ارائه ميگردد. ضروري است که متخصصين امر توانايي ايجاد تغيير در استانداردهاي بينالمللي را در هر زمان لازم داشته باشند.اين تغييرات بايد به گونهاي باشد که نياز به تجديد نظر در آييننامه جهاني مبارزه با دوپينگ يا قوانين مربوط به امضاکنندگان قرارداد نباشد.
کليه استانداردهاي بينالمللي قابل اجراء از تاريخ اول ژانويه 2004 در دسترس خواهد بود.
توضيحي بر الگوهاي عملکرد بهينه: آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براساس نيازهاي گروههاي عمدة امضاکنندة آييننامه، الگوهايي از قوانين و مقررات مبارزه با دوپينگ طراحي نموده است. (به عنوان مثال فدراسيونهاي جهاني ورزشي رشتههاي انفرادي و تيمي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ و ... از گروههاي عمدة امضا کنندة آييننامه به شمار ميايند. اين الگوهاي قوانين و مقررات براساس آييننامه تنظيم شده و با آن مطابقت کامل دارد. اين الگوها نمونهاي بهترين عملکردهاي موجود در مبارزه با دوپينگ ميباشند و محتوي جزئيات کامل (مشتمل بر ارجاعات لازم به استانداردهاي بينالمللي) در اجراي اين قوانين هستند.
در اين الگوهاي عملکردي و قانوني، راهکارهاي مختلفي در اختيار امضاکنندگان قرار ميدهد. ممکن است بعضي کشورها يکي از اين الگوها را به طور کامل و مو به مو در کشور خود اجرا نمايند. ساير کشورها ممکن است از اين الگوها با ايجاد برخي تغييرات استفاده نمايند. برخي از دولتها نيز بدون توجه به اين الگوها و بر حسب نيازهاي خود و مطابق با اصول آييننامه، قوانين خاص خود را تنظيم مينمايند.
ساير الگوهاي لازم جهت بخشهاي خاص عملکرد مبارزه با دوپينگ، برحسب نيازها و توقعات هر يک از امضاکنندگان آييننامه به صورت خاص تدوين ميشود. اين موارد مشتمل است بر الگوهايي جهت برنامههاي ملي مبارزه با دوپينگ، ساماندهي نتايج، نمونهگيري ( در مواردي که مسائلي خارج از حيطه پيشبيني شده استاندارد بينالمللي نمونه گيري باشد). برنامهاي آموزشي غيره. قبل از آنکه يک عملکرد به عنوان برنامه جهاني مبارزه با دوپينگ پذيرفته شود. توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مورد بررسي قرار گرفته و سپس تصويب ميگردند.
مباني منطقي و بنيادين آييننامه جهاني مبارزه با دوپينگ
برنامههاي مبازه با دوپينگ براي صيانت از ارزش معنوي ورزش طراحي شدهاند. اين ارزش معنوي يا به تعبيري ديگر«روح ورزش» جوهرةاصلي المپيزم به شمار ميرود و مبناي مفهوم ورزش جوانمردانه ميباشد. روح ورزش ارج نهادن به روح، جسم و انديشة انسان است که با ارزشهاي زير مشخص ميگردد:
- اخلاص، بازي جوانمردانه و صداقت.
- سلامت.
- بهينه کردن عملکرد.
- شخصيت پردازي و آموزش.
- تفريح و سرگرمي.
- کار گروهي.
- ايثار و مسئوليت پذيري.
-احترام به قوانين و مقررات.
- احترام به خود و ديگران.
- شجاعت.
- احترام به جمع و فرد.
دوپينگ مشخصاًٌ با روح ورزش در تضاد است.
بخش اول
کنترل دوپينگ
کليات
بخش اول آييننامه، به قوانين خاص مبارزه با دوپينگ اختصاص دارد. اين قوانين بايد توسط سازمانهايي که مسئوليت اقتباس، تصويب و اجراي قوانين مبارزه با دوپينگ در حدود وظائف آنها قرار دارد ( به عنوان مثال کميته بينالمللي المپيک، کميته بينالمللي پاراالمپيک، فدراسيونهاي بينالمللي، سازمانهاي مسابقات بزرگ و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ) به دقت مورد توجه قرار گيرد. کليه سازمانهاي فوقالذکر به طورکلي سازمانهاي مبارزه با دوپينگ خوانده ميشوند.
بخش اول آييننامه، قادر نيست نياز به تصويب قوانين فراگير مبارزه با دوپينگ توسط هر سازمان مبارزه با دوپينگ را برطرف نمايد. هر چند برخي از بندهاي بخش اول آييننامه بايد دقيقاً براساس قوانين هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اجرا شود، ولي ساير بندهاي بخش اول آييننامه داراي اصول راهنمايي کنندة الزام آوري است که به هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اجازه ميدهد که به نحو مورد نياز از قوانين استفاده کنند. همچنين هر يک از اين سازمانها ميتوانند پيش نيازهاي لازم جهت اجراي قوانين در هر مورد از بندهاي بخش اول آييننامه را تدوين نمايند. به دليل وجود اين قبيل پيش نيازها در بخش اول آييننامه، نيازي به تکرار آنها در قوانين مبارزه با دوپينگ اين سازمانها نيست. فصول ذيل که در آنها به اهم فعاليتهاي مبارزه با دوپينگ توسط سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اشاره شده است، بايد در قوانين هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ بدون هرگونه تغييري الحاق شود (تغييراتي که موجب تغيير کلي محتواي قوانين نشوند، مانند تغيير زبان يا تغيير نام يا رشته ورزشي توسط هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و غيرمجاز ميباشد). اين فصول عبارتند از: فصول 1( تعريف دوپينگ) 2 (تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ) 3(اثبات دوپينگ)، 9(ابطال خود به خود نتايج انفرادي)، 10(محروميتهاي فردي)، 11(پيامدهاي تيمي)، 13(تقاضاي تجديد نظر9 به جز بند 13ـ2ـ2، 17(مقررات مربوط به محدوديتها) و توضيحات مربوط به هر يک از بندهاي فوقالذکر.
قوانين مبارزه با دوپينگ همانند قوانين مسابقات، قوانين ورزشي هستند که بستگي تام به نوع ورزش دارند. ورزشکاران اين قوانين را به عنوان يکي از شروط شرکت در رقابتها ميپذيرند. قوانين مبارزه با دوپينگ نبايد براساس استانداردهاي قانوني مربوط به قوانين جزايي يا استخدامي تدوين شود. خطمشي و حداقل استانداردهايي که در آييننامه منظور شده است موجب جلب رضايت عده زيادي از امضاکنندگان آييننامه در جهت رسيدن به ورزش سالم شدهاست و بايد توسط کليه دادگاهها و مراجع قضايي مورد عنايت قرار گيرد.
شرکتکنندگان بايد با قوانين مبارزه با دوپينگ هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مربوطه خود که براساس آييننامه تدوين شده است، توافق داشته باشند. هر يک از امضاکنندگان نيز بايد مقررات و روشهاي اجرايي مشخصي تدوين نمايند تا اطمينان يابند که تمام شرکت کنندگان تحت نظارت آنها و اعضا سازمانهاي تابعه، نسبت به قوانين مبارزه با دوپينگ آگاهي داشته، نسبت به پيروي از آن تحت نظارت سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، همکاري لازم را خواهند داشت.
توضيحي بر کليات: جهت ايجاد هماهنگي کامل ضروري است که کليه امضاکنندگان آييننامه تصميمات خود را براساس فهرستي مشترک از قوانين تنظيم نمايند. به عنوان مثال مفاهيم مربوط به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ و يا اصول اثبات دوپينگ و پيامدهاي درنظر گرفته شده بايد در بين سازمانهاي مختلف يکسان باشد. اين قوانين بايد در کليه موارد يکسان باشند به طوريکه اگر دادرسي در حضوريکي از فدراسيونهاي جهاني يا در سطح ملي يا در حضور دادگاه جهاني حکميت و داوري ورزش انجام شود. از قوانين مشترکي تبعيت نمايد. ازسوي ديگر، نيازي نيست که کليه امضاکنندگان را وادار نمود تا در مورد مراحل ساماندهي نتايج يا مراحل دادرسي از يک دستورالعمل مشترک تبعيت نمايند. هم اکنون مراحل متفاوت وليکن موثر مختلفي در مورد مراحل ساماندهي نتايج يا مراحل دادرسي بين فدراسيونهاي مختلف جهاني و سازمانهاي ملي وجود دارد. براساس آييننامه، لزومي به ايجاد وحدت روية مطلق در مراحل برخورد با نتايج با مراحل دادرسي وجود ندارد. بلکه لازم است که روشهاي گوناگون هر يک از امضاکنندگان با اصول آييننامه منطبق باشد.
در فصل 13، اجراي دقيق بند 13ـ2ـ2 الزامي نيست و از ضروريت پذيرش آييننامه محسوب نميگردد. زيرا در بند 13ـ2ـ2 به راهکارهاي لازمي اشاره شده است که به سازمان مبارزه با دوپينگ اجازه انعطاف پذيري لازم را ميدهد.
توضيحي بر شرکتکنندگان: ورزشکاران يا شرکت در مسابقات ورزشي، از يک دسته از قوانين مربوط به ورزش خود تبعيت ميکنند. با همين قياس ورزشکاران و پرسنل حامي ورزشکار، به علت توافقي که جهت عضويت و معتبر شمردن آنها در سازمانهاي ورزشي يا مسابقات ورزشي دارند براساس فصل 2 ملزم به تبعيت از قوانين مبارزه با دوپينگ ميباشند. هر يک از امضاکنندگان آييننامه ملزم است تا اقدامات لازم جهت اطمينان از تعهد ورزشکاران و پرسنل حامي ورزشکار به قوانين مبارزه با دوپينگ به عمل آورد.
1ـ فصل اول: تعريف دوپينگ
دوپينگ عبارت است ازوقوع يک ياچند تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ که در موارد 2ـ1 تا 2ـ8 اين آييننامه به تفصيل بيان شده است.
2ـ فصل دوم: تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ
مواد ذيل تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ محسوب مي گردد:
2ـ1ـ وجود يک نوع مادة ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز آن و يا نشانگرهاي آن در نمونة اخذ شده از ورزشکار.
2ـ1ـ1ـ وظيفة فردي هر ورزشکار اين است که از وارد شدن هر نوع ماده ممنوعه به بدن خود ممانعت به عمل آورد. لذا در صورتيکه هر گونه ماده ممنوعه، يا مواد حاصل از سوخت وساز و يا نشانگرهاي مربوط به آنها در نمونه اخذ شده از ورزشکار يافت شود، مسئوليت آن برعهده ورزشکار ميباشد. در اين بند تصريح شده است که جهت اعلام تخلف ورزشکار از قوانين مبارزه با دوپينگ براساس بند 2ـ1 لازم نيست که نيت، قصور، تقصير، يا آگاهي ورزشکار از مصرف مورد ارزيابي قرار گيرد.
2ـ1ـ2ـ به استثناي موادي که در فهرست ممنوعه، براي آنها آستانه کمي اختصاصي در نظر گرفته شده است، وجود هر مقدار از ماده ممنوعه، يا مواد حاصل از سوخت و ساز و يا نشانگرهاي آنها در نمونه اخذ شده از ورزشکار، تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ محسوب ميشود.
2ـ1ـ3ـ به عنوان استثناء بر مادة 2ـ1، در فهرست ممنوعه شرايط خاصي براي ارزيابي مواد ممنوعهاي که احتمالاً ممکن است در درون بدن نيز توليد شوند، در نظر گرفته شده است.
تفسير فصل 2: در فصل دوم، شرايط و مواردي که نقض قوانين دوپينگ محسوب ميشود، تعيين ميگردد. در صورتي که از يک يا چند بند از اين قوانين تخلف صورت گيرد، دادرسي شخص خاطي آغاز ميشود. بسياري از اعمالي که در اين فهرست از موارد تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ محسوب ميشوند در ساير مقررات نظير آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک و يا ساير قوانين مبارزه با دوپينگ نيز ممنوع ميباشند.
توضيح بند 2ـ1ـ1: جهت اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، همانند وجود ماده ممنوعه (يا مواد حاصل از سوخت و ساز و يا نشانگرهاي مربوط به آنها) آييننامه از احکام مطلق قانوني آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک و همچنين مجموعه وسيعي از ساير قوانين مبارزه با دوپينگ، استفاده ميکند. براساس قوانين صريح و تخطي ناپذير، در صورت يافته شدن هر نوع ماده ممنوعه در نمونة اخذ شده از ورزشکار، تخطي از قوانين مبارزه با دوپينگ صورت گرفته است. مصرف عامدانه يا غيرعمدي و حتي مصرف تصادفي يک ماده ممنوعه توسط ورزشکار تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ ميباشد. در صورتي که نمونه مثبت مربوط به نمونه گيري در زمان مسابقات باشد نتايج مسابقه خود به خود لغو ميگردد. (فصل 9(ابطال خودبخود نتايج انفرادي)). با اين وجود ورزشکار پس از اين مرحله فرصت مييابد تا به اثبات اين موضوع که تقصير يا تقصير قابل توجهاي در مورد يافت شدن ماده ممنوعه نداشته است، از مقررات مربوط به تخفيف مجازاتها استفاده نمايد. (فصل 10ـ 5(تخفيف مجازات يا کاهش دورةمحروميت به علت موارد خاص)).
قوانين مطلقي که در مورد پيدا شدن مواد ممنوعه در نمونه اخذ شده از ورزشکار وجود دارد و احتمال اين که محروميتها ممکن است در موارد خاص تخفيف يابند، از سويي باعث ميشوند که ورزشکاران در برخورد با قوانين دوپينگ دقيق باشند و از سوي ديگر، در مواردي که وجود يک ماده ممنوعه در نمونه ورزشکار عامدانه نبوده و يا ناشي از مسامحه ورزشکار است، تنبيهات تا عادلانه متوجه ورزشکار نگردد. توجه به اين نکته ضروري است که هر چند قوانين مربوط به متخلف شناختن ورزشکار بسيار مطلق و قاطع ميباشند ولي وضع محروميتها به صورت خود به خود و بدون در نظر گرفتن شرايط ورزشکار صورت نميگيرد.
اصول بنيادين قوانين مطلق مبارزه با دوپينگ به خوبي در دادگاه داوري ورزشي در مورد ورزشکاري به نام QUIGLEY شاکي پرونده ULT روشن گرديد.
ممکن است در موارد خاص قوانين مطلق مبارزه با دوپينگ به نظر ناعادلانه باشند، همانند مورد فرد Q که ورزشکار به علت برچسب غلط دارو و به علت تجويز نادرست دارو به علت بيماري ناگهاني در يک کشور ديگر، يکي از مواد ممنوعه را دريافت کرده است و در مصرف دارو مسئوليتي متوجه وي نميباشد. وليکن همچنين به نظر بعيد و ناعادلانه ميرسد که يک ورزشکار در بعدازظهر يک رقابت مهم دچار مسموميت غذايي شود.
ضمناٌ در هيچ کدام از موارد، قوانين مسابقات اجازه نميدهد که ناعادلانهبودن اوضاع تغيير يابد. به عنوان مثال نميتوان مسابقات را تا بهبود ورزشکار به تعويق انداخت. در نتيجه ممنوعيت مصرف مواد ممنوعه وابسته به مصرف تصادفي آنها نيست. تحولات مربوط به ورزشهاي گوناگون چه به صورت تصادفي و چه آنها که ناشي از اهمال افراد هستند، همانند فراز و نشيبهاي معمول زندگي، خود باعث بروز بيعدالتيهاي متفاوتي ميگردد و قوانين هيچ گاه جوابگوي چنين وقايعي نميباشند.
از اين گذشته به نظر ميرسد يکي از سياستهاي قابل ستايش اين است که هيچگاه نبايد با جبران يک بيعدالتي تصادفي نسبت به يک فرد، باعث ظلم به کل بدنه گروه شرکت کننده در يک رقابت ورزشي شد. به عنوان مثال اگر ورزشکاري سهواً يکي از داروهاي نيروزاي ممنوعه را مصرف نمايد و براساس قانون بخشيده شود اين عمل ظلم به ساير رقبا محسوب ميگردد. از سوي ديگر چنين سهلانگاري در قانون باعث ميگردد که بسياري از ورزشکاران از قوانين سوءاستفاده نمايند زيرا اثبات عامدانه بودن مصرف داروي ممنوعه در بسياري از موارد مشکل ميباشد. مطمئناً وجود راههاي فرار قانوني باعث ميشود که دعاوي قضايي بسيار پرخرجي برگزار گردد و اين امر واضحاً به ضرر فدراسيونهايي است که توان مالي کمي دارند.
توضيح بند 2ـ1ـ3: به عنوان مثال در فهرست داروهاي ممنوعه تصريح شده است که اگر نسبت تستسترون به اپي تستسترون بيش از 1/6 باشد ورزشکار خاطي شناخته ميشود مگر در مواردي که آزمايشاتي که در طول زمان، چه قبل و چه بعد از نمونه گيري، توسط سازمان مسئول مبارزه با دوپينگ از ورزشکار صورت ميگيرد مقادير بالا اما طبيعي تستسترون ورزشکار را نشان دهند يا ورزشکار به نحوي اثبات نمايد که اين افزايش ناشي از يک وضعيت فيزيولوژيک و يا يک بيماري است.
2ـ2ـ مصرف و يا تلاش براي مصرف يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه
2ـ2ـ1ـ جهت اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، موفق بودن يا نبودن مصرف يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه، موضوع اصلي نيست. بلکه تنها مصرف و يا تلاش براي مصرف ماده ممنوعه يا روش ممنوعه جهت احراز تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ کافي است.
2ـ3ـ امتناع از شرکت در نمونهگيري، غيبت يا طفره رفتن از شرکت در نمونهگيري بدون دلايل قانع کننده، پس از دريافت حکم نمونهگيري براساس قوانين اجرايي نهاد مجاز نمونهگير.
توضيح بند 2ـ2ـ1: در اين آييننامه نسبت به آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک يک تغيير صورت گرفته است و آن اضافه شدن عبارت مصرف روشهاي ممنوعه علاوه بر مواد ممنوعه ميباشد. با توجه به اين الحاقيه ديگر لزومي نيست که به طور اختصاصي «اعتراف به مصرف» بهعنوان يک قانون مجراي مبارزه با دوپينگ صورت گيرد. مصرف ممکن است با روشهاي مختلف ثابت گردد. به عنوان مثال توسط اعتراف مستقيم ورزشکار يا شهادت يک شخص ثالث و يا توسط ساير شواهد.
نشان دادن «قصد مصرف» از يک ماده ممنوعه نياز به ارائه ادله در مورد نيت ورزشکار دارد. اين واقعيت که نيت ورزشکار بايد به نحوي به اثبات برسد باعث کم شدن ارزش مطلق بند 2ـ1 درمورد مصرف يک ماده با دوش ممنوعه نميگردد. در صورتي که ورزشکار خارج از مسابقات ماده ممنوعه مصرف نمايد و استفاده از اين ماده در خارج از مسابقات ممنوع نباشد، اين عمل نقض قوانين دوپينگ محسوب نميگردد.
2ـ4ـ در اختيار قرار ندادن اطلاعات لازم در مورد محل حضور ورزشکار جهت نمونهگيري خارج از مسابقات همانند عدم اعلام حل حضور يا غيبت از نمونهگيري، خارج از مسابقات. همانند عدم اعلام محل حضور يا غيبت از نمونهگيري. درخواست اين اطلاعات بايد براساس مقررات قابل توجيه باشد.
2ـ5 ـ دستکاري، يا تلاش در جهت دستکاري هر يک از مراحل کنترل دوپينگ.
2ـ6 ـ مالکيت مواد روشهاي ممنوعه:
2ـ6 ـ1ـ مالکيت هر نوع ماده که در نمونهگيري خارج از مسابقات ممنوع اعلام شده است و يا روش ممنوعه در هر زمان و مکاني مگر انکه ورزشکار اثبات نمايد که بنابر بند 4ـ4 (معافيت درماني) يا ساير قوانين قابل قبول مالکيت اين ماده جهت مصارف ضروري پزشکي بوده است.
2ـ6 ـ2ـ مالکيت هر نوع ماده که در نمونهگيري خارج از مسابقات ممنوع اعلام شده است و يا روش ممنوعه بوسيله پرسنل حامي ورزشکار که بنحوي در امر مسابقات و يا تمرينات در کنار ورزشکار ميباشند، مگر آن که پرسنل حامي ورزشکار اثبات نمايند که بنابر بند 4ـ4 (معافيت درماني) يا ساير قوانين قابل قبول مالکيت اين ماده جهت مصارف ضروري پزشکي بوده است.
توضيح بند 2ـ4 : نمونهگيري بدون اطلاع قبلي در زمانهاي خارج از مسابقات يکي از اصول بنيادين فعاليتهاي مبارزه با دوپينگ است. بدون اطلاع از مکان فيزيکي ورزشکار انجام اين قبيل نمونهگيريها ناکارآمد و گاهاً غيرممکن است.
لازمه اجراي اين بند که معمولاً در ساير قوانين مبارزه با دوپينگ وجود ندارد، اين است که ورزشکار جهت نمونهگيري خارج از مسابقات شناخته شود. در نتيجه ورزشکار موظف است دائماً اطلاعات مربوط به محل استقرار خود را در اختيار سازمان مربوطه قرار دهد تا در موارد لازم جهت نمونهگيري بدون اطلاع قبلي خارج از مسابقات مورد استفاده قرار گيرد. «مقررات قابل توجيه» توسط فدراسيون جهاني مربوط به ورزشکار و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ مربوطه مقرر ميگردد. اين امر باعث ميشود که اين قوانين براساس محدوديتهاي هر ورزش و يا هر کشور برنامهريزي شود. تخلف از اين بند ميتواند عمدي يا ناشي از سهلانگاري ورزشکار باشد.
توضيح بند 2ـ 5 : براساس اين ماده هر نوع رفتاري که موجب بروز اشکال در مراحل اجراي نمونهگيري شود. ولي به طور اخص از موارد روشهاي ممنوعه شناخته شده نباشد، غيرمجاز است. به عنوان مثال عوض کردن کدهاي شناسايي در برگه کنترل دوپينگ در جريان نمونهگيري و يا شکستن شيشه B در زمان آناليز آزمايشگاهي نمونه B از مصاديق تخلف از قوانين محسوب ميگردد.
2ـ7ـ داد و ستد هرگونه ماده روش ممنوعه.
2ـ 8 ـ تجويز و قصد تجويز يک ماده يا روش ممنوعه به ورزشکاران، همچنين همکـاري، تشـويق، حـمايت، کمکرسـاني، اجرا، مديريـت، همدسـتي، معـاونت، مخفي کردن و هرگونه مشارکت براي تخلف و حتي تلاش براي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ.
3ـ فصل سوم: اثبات دوپينگ
3ـ1: مسئوليتها و استانداردها در اثبات دوپينگ
مسئوليت احراز تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ برعهدة سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ميباشد. روش استاندارد اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ اين است که سازمان مبارزه با دوپينگ با دلايل کافي گروه دادرسي را مجاب نمايد که ادعاي اين سازمان در مورد تخلف صورت گرفته صحيح بوده است. استفاده از اين روش باعث ميشود که در کليه موارد به جاي پرداختن به احتمالات از دلايل متقن استفاده گردد. ضمناً براساس آييننامه مسئوليت ورزشکار يا ساير کساني که احتمالاً از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي کردهاند اين است که با ارائه شواهد و مدارک کافي اتهام وارده را رد نمايند و يا حقايق و يا شرايط مورد نظر را جهت سازمان مبارزه با دوپينگ مشخص نمايند. در حقيقت استانداردهاي اثبات دوپينگ روشي کارآمد جهت اثبات فرضيات ميباشد.
3ـ2: روشهاي اثبات حقايق و فرضيات
اثبات حقايق مربوط به تخلفات از قوانين مبارزه با دوپينگ ميتواند بوسيله هر روش قابل اعتمادي از جمله اعتراف ورزشکار باشد. روشهاي اثباتي که در اينجا ذکر ميشود، جهت اثبات دوپينگ قابل استناد هستند.
توضيح بند3ـ1: استانداردهاي اثبات دوپينگ که توسط سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اجرا ميگردد با استانداردهايي که در اکثر کشورها جهت تشخيص تخلفات حرفهاي اعمال ميشود، شباهت دارد. همچنين اين استانداردها به طور گسترده توسط دادگاهها و محاکم در موارد دوپينگ استفاده ميگردد. به عنوان مثال ميتوان به حکم دادگاه جهاني حکميت و داوري ورزش به شمارة دادگاه جهاني حکميت و داوري ورزش98/206 در مورد پرونده فردي بنام N.J.Y.W در برابر فدراسيون بينالمللي شنا مورخ 22 دسامبر سال 1998 اشاره نمود.
2ـ2ـ1ـ فرض بر اين است که آزمايشگاههاي معتبر و مورد تائيد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، متولي انجام آزمايش بر نمونههاي دريافتي ميباشند و کليه مراحل آزمايش براساس استانداردهاي بينالمللي آناليز بوده است. اما ورزشکار ممکن است مدعي شود که از استانداردهاي بينالمللي تخطي شده است.
در صورتي که ورزشکار بتواند اثبات نمايد که از استانداردهاي بينالمللي تخطي شده است، وظيفه سازمان مبارزه با دوپينگ آن است که اثبات نمايد که وجود چنين انحرافي از استانداردهاي بينالمللي، باعث ايجاد يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي نشده است.
3ـ2ـ2ـ تخطي از استانداردهاي بينالمللي نمونهگيري در صورتي که سبب ايجاد يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي يا هرگونه تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ نشوند باعث بياعتبار شدن نتايج نميگردند. اگر ورزشکار اثبات نمايد که در جريان نمونه گيري تخلفي از استانداردهاي بينالمللي اتفاق افتاده است. آنگاه سازمان مبارزه با دوپينگ موظف است اثبات نمايد که اين انحرافات باعث ايجاد يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي يا تخلف اساسي از قوانين مبارزه با دوپينگ نشده است.
توضيح بند 3ـ2ـ1: وظيفه ورزشکار اين است که با دلايل کافي ثابت نمايد که از استانداردهاي بينالمللي تخطي شده است. اگر ورزشکار بتواند چنين دلايلي ارائه نمايد، مسئوليت متوجه سازمان مبارزه با دوپينگ ميشود تا با دلايل قانع کننده اعضا دادگاه را مجاب نمايد که اين تفاوتها باعث مخدوش شدن نتايج آزمايش نشده است.
4ـ فصل چهارم: فهرست ممنوعه
4ـ1ـ چاپ و بازنگري فهرست ممنوعه
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در هر زمان لازم و حداکثر هر يک سال، فهرست ممنوعه را به عنوان يک استاندارد بينالمللي منتشر ميسازد. پيشنويس اين فهرست و کليه موارد تجديد نظر شده آن بايد جهت نظرخواهي به طور مکتوب به نظر کليه امضاکنندگان آييننامه و دولتها رسيده شود. هر يک از نسخ سالانة فهرست ممنوعه و کليه موارد تجديدنظر آنها بايد سريعاً توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ منتشر شده و در اختيار امضاکنندگان و دولتها قرار گيرد و در پايگاه اينترنتي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قرار داده شود. هريک از امضاکنندگان نيز به نوبه خود بايد اين فهرست را در اختيار اعضا خود قرار دهند. قوانين هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ اين راهکارها را روشن خواهد کرد، مگر در مواردي که در فهرست ممنوعه يا اصلاحيههاي آن روش ديگري تصريح شده باشد. اين فهرست بدون آنکه نياز به عملکردي خاص توسط سازمانهاي مبارزه با دوپينگ باشد، سه ماه بعد از تصويب لازمالاجرا است.
4ـ2ـ مواد ممنوعه روشهاي مشخص شده در فهرست ممنوعه
فهرست ممنوعه ميبايست شامل کليه مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه باشد که در تمام مواقع (هم در حين مسابقات و هم در خارج از مسابقات) به علت توان بالقوه در افزايش عملکرد در رقابتهاي آتي، به عنوان دوپينگ ممنوع ميباشند. همچنين مواد داراي اثر پوشانندگي و مواد و روشهايي که تنها در حين مسابقات ممنوع هستند نيز در اين فهرست گنجانده خواهد شد. بنابر نظر هر يک از فدراسيونهاي بينالمللي، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ممکن است موادي را جهت يک رشته خاص به فهرست ممنوعه اضافه نمايد. در فهرست ممنوعه، مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه ممکن است به صورت گروههاي اصلي (مانند مواد آنابوليک) ذکر شوند يا نام ماده يا روش خاصي به طور مشخص بيان شود.
توضيح بند 4ـ1: در هر زمان لازم فهرست ممنوعه سريعاً مورد تجديد نظر قرار گرفته و چاپ ميگردد. با اين وجود براي حفظ نظم هر ساله حتي اگر تغييري در فهرست صورت نگرفته باشد، اين فهرست چاپ ميگردد. کميته بينالمللي المپيک جهت احتراز از بينظمي هر ساله در ماه ژانويه اين فهرست را چاپ ميکند. ضمناً در پايگاه اينترنتي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ همواره آخرين نسخه تجديد نظر شده فهرست ممنوعه وجود دارد.
انتظار ميرود که قوانين تجديد نظر شدهاي که توسط سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و متعاقب آييننامه تصويب ميشوند. پس از تاريخ اول ژانويه 2004 يعني زمان انتشار فهرست ممنوعه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ لازمالاجرا گردند تا زماني که آييننامه توسط کميته بينالمللي المپيک پذيرفته نشده است استفاده از آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک بلامانع است.
توضيح بند 4ـ2: تنها يک فهرست ممنوعه وجود دارد. موادي که همواره ممنوع بودهاند عبارتند از مواد پوشاننده و موادي که همانند آنابوليکها مصرف آنها در زمان تمرين باعث افزايش توان ورزشکار به شکل طولاني مدت ميگردد. کليه مواد روشهايي که در فهرست ممنوعه وجود دارند در زمان مسابقات ممنوع ميباشند. قائلشدن تمايز بين موادي که در زمان مسابقات و در خارج از زمان مسابقات آزمايش ميشوند از از آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک اخذ شده است. تنها يک سند بهعنوان «فهرست ممنوعه» وجود دارد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مواد يا روشهاي خاصي را جهت برخي از رشتههاي ورزشي در فهرست ممنوعه اضافه نموده است (به عنوان مثال مهارکنندههاي گيرنده بتا (براي رشته تيراندازي) ولي اين جزئيات نيز در فهرست ممنوعه درج شده است. وجود کليه مواد ممنوعه در يک فهرست از ايجاد سردرگمي در مورد ممنوع بودن مواد مختلف در رشتههاي ورزشي گوناگون ميکاهد. رشتههاي ورزشي خاص مجاز به تعيين استثنائات نسبت به فهرست اصلي نميباشد(به عنوان مثال در رشتههايي که ورزش فکري محسوب ميشوند نميتوان مواد آنابوليک را از فهرست حذف نمود). منطق اين حکم اين است که موادي وجود دارند که هر کس که خود را ورزشکار ميداند بايد از مصرف آنها خودداري نمايد.
4ـ3ـ ضوابط اضافه نمودن مواد روشهاي گوناگون در فهرست ممنوعه
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، جهت اضافه نمودن مواد و روش هاي گوناگون در فهرست ممنوعه تابع ضوابط زير ميباشد.
4ـ3ـ1ـ در صورتي که يک ماده يا روش ممنوعه يکي از دو شرط زير را داشته باشد. اين ماده بايد توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در فهرست ممنوعه قرار گيرد.
4ـ3ـ1ـ1ـ براساس شواهد طبي، علمي، فارماکولوژيک يا تجربي ثابت شود که اين ماده يا روش داراي اثر بالقوه در افزايش توان يا عملکرد ورزشي است.
4ـ3ـ1ـ2ـ براساس شواهد طبي، علمي، فارموکولوژيک يا تجربي ثابت شود که مصرف اين ماده يا روش بر سلامت ورزشکار آثار بالقوه يا بالفعل سوء دارد.
4ـ3ـ1ـ3ـ در صورتي که بنابر نظر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مصرف يک ماده يا روش باعث تضعيف مفهوم روح ورزش شود. اين مفهوم در بخش کليات آييننامه، به تفصيل توضيح داده شده است.
4ـ3ـ2: در صورتي که براساس شواهد طبي، علمي، فارماکولوژيک يا تجربي ثابت شود که يک ماده يا روش داراي اثر پوشانندگي ميباشد و تشخيص مصرف ساير داروها و روشها را غيرممکن ميگرداند، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است آن ماده را به فهرست ممنوعه اضافه نمايد.
توضيح بند 4ـ3ـ2: يک ماده اگر از مواد پوشاننده باشد يا يکي از دو شرط زير در مورد آن برقرار گردد بايد در فهرست ممنوعه گنجانده شود. 1) داراي اثر مثبت بر عملکرد ورزشکار باشد 2) داراي اثر سوء بالقوه يا بالفعل بر سلامت ورزشکار باشد يا 3) با روح ورزش در تضاد باشد هيچيک از معيارهاي فوقالذکر بهتنهايي جهت اضافه کردن يک دارو در فهرست ممنوعه کافي نميباشد. به عنوان مثال اگر تنها منظور بالابردن بالقوه توان ورزشکار باشد روشهايي نظير تمرينهاي جسمي و روحي، مصرف گوشت قرمز، مصرف اشباع شده هيدرات کربن و تمرين در ارتفاعات نيز بايد از موارد دوپينگ محسوب شود و يا اگر تنها مضر بودن مطرح باشد، کشيدن سيگار نيز بايد در فهرست ممنوعه قرار گيرد. از سوي ديگر رعايت هر سه شرط نيز ناممکن مينمايد. به عنوان مثال استفاده از تکنولوژي انتقال ژنتيکي هر چند عملي غيرمضر محسوب ميگردد، ولي با روح ورزش در تضاد است.
همچنين مصرف غيربهداشتي موادي که داراي اثرات درماني نميباشند و تنها براساس باورهاي نادرست باعث افزايش عملکرد شخص ميگردند نيز بدون در نظر گرفتن واقعي بودن چنين انتظاراتي، با روح ورزش در تضاد است.
4ـ3ـ1ـ2ـ براساس شواهد طبي، علمي، فارماکولوژيک يا تجربي ثابت شود که مصرف اين ماده يا روش بر سلامت ورزشکار آثار بالقوه يا بالفعل سوء دارد.
4ـ3ـ1ـ3ـ در صورتي که بنا بر نظر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، مصرف يک ماده يا روش باعث تضعيف مفهوم روح ورزش شود. اين مفهوم در بخش کليات آييننامه، به تفصيل توضيح داده شده است.
4ـ3ـ2: در صورتي که براساس شواهد طبي، علمي، فارماکولوژيک يا تجربي ثابت شود که يک ماده يا روش داراي اثر پوشانندگي ميباشد و تشخيص مصرف ساير داروها و روشها را غيرممکن ميگرداند، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است آن ماده را به فهرست ممنوعه اضافه نمايد.
توضيح بند 4ـ3ـ2: يک ماده اگر از مواد پوشاننده باشد يا يکي از دو شرط زير درمورد آن برقرار گردد بايد در فهرست ممنوعه گنجانده شود. 1) داراي اثر مثبت بر عملکرد ورزشکار باشد، 2) داراي اثر سوء بالقوه يا بالفعل بر سلامت ورزشکار باشد، 3) باروح ورزش در تضاد باشد، هيچيک از معيارهاي فوقالذکر به تنهايي جهت اضافه کردن يک دارو در فهرست ممنوعه کافي نميباشد. به عنوان مثال اگر تنها منظور بالابردن بالقوه توان ورزشکار باشد، روشهايي نظير تمرينهاي جسمي و روحي، مصرف گوشت قرمز، مصرف اشباع شده هيدرات کربن و تمرين در ارتفاعات نيز بايد از موارد دوپينگ محسوب شود. و يا اگر تنها مضر بودن مطرح باشد، کشيدن سيگار نيز بايد در فهرست ممنوعه قرار گيرد. از سوي ديگر رعايت هر سه شرط نيز ناممکن مينمايد. به عنوان مثال استفاده از تکنولوژي انتقال ژنتيکي هر چند عملي غيرمضر محسوب ميگردد، ولي با روح ورزش در تضاد است.
همچنين مصرف غيربهداشتي موادي که داراي اثرات درماني نميباشند و تنها براساس باورهاي نادرست باعث افزايش عملکرد شخص ميگردند نيز بدون در نظر گرفتن واقعي بودن چنين انتظاراتي، با روح ورزش در تضاد است.
4ـ3ـ3ـ قرار دادن يک ماده يا روش در فهرست ممنوعه، برعهده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ است. به عنوان مثال هيچگاه تعيين اينکه يک ماده يا روش داراي اثر پوشانندگي است، يا اثر آن بر افزايش عملکرد ورزشکار به چه شکل است و يا باعث بروز عوارض جسمي ميگردد و يا با روح ورزش در تضاد است براساس مجادلات بين ورزشکاران و فرد ديگر صورت نميگيرد.
4ـ4ـ مصارف درماني
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است جهت مراحل دريافت معافيتهاي درماني استاندارد بينالمللي تنظيم نمايد.
هر يک از فدراسيونهاي جهاني موظف است مراحل مشخصي جهت اعطاي معافيت درماني تدوين نمايد. اين معافيت به ورزشکاران سطح بينالمللي يا هر ورزشکاري که امکان دارد در يک مسابقه بينالمللي شرکت نمايد و به علت يک بيماري ثابت شده طبي نياز بهمصرف يک ماده يا روش ممنوعه دارد، اعطا ميشود. هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ملي نيز موظفند مراحل مشخصي جهت اعطاي معافيت درماني تدوين نمايند. معافيت درماني اين سازمانها شامل کليه ورزشکاراني ميشود که در سطح بينالمللي نيستند و به علت يک بيماري ثابت شده طبي نياز به مصرف يک دارو يا روش ممنوعه دارند. اين درخواستها بايد براساس استاندارد جهاني معافيتهاي درماني مورد ارزيابي قرار گيرند. فدراسيونهاي جهاني وسازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ موظفند موضوع اعطا معافيت درماني به ورزشکاران سطوح بينالمللي و يا ورزشکاران سطح ملي که در بانک اطلاعاتي آن سازمانها قرار دارند را سريعاً به اطلاع آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسانند.
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند هر يک از پروندههاي معافيت درماني ورزشکاران سطوح بينالمللي يا ورزشکاران سطح ملي که مشخصات آنها در بانک اطلاعاتي نمونهگيري سازمان مبارزه با دوپينگ ملي ثبت شده است را بنابر سليقه خود مورد بازبيني قرار دهد. علاوه بر اين در صورتي که معافيت درماني ورزشکاري پذيرفته نشود، ورزشکار ميتواند از آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تقاضا نمايد تا پرونده وي را مجدداً بررسي نمايند. اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به اين نتيجه برسد که قبول يا رد درخواست معافيت درماني براساس استاندارد بينالمللي معافيت درماني نبوده است، ميتواند نتيجه را تغييردهد.
توضيح بند 4ـ3ـ3: در صورتي که يک مورد خاص تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ مطرح باشد، نميتوان موضوع معيارهاي لازم براي وجود داروي مصرف شده در فهرست ممنوعه براساس بند 4ـ3 (ضوابط اضافه نمودن يک ماده يا يک روش ممنوعه در فهرست ممنوعه) را مطرح نمود. به عنوان مثال نميتوان در زمان رسيدگي به يک پرونده، عنوان نمود که داروي مصرف شده داراي اثر مثبت بر عملکرد ورزشکار در اين رشته خاص ورزشي نميباشد و به عنوان يک اصل هر گاه در نمونه اخذ شده از ورزشکار يک ماده ممنوعه پيدا شود اين امر دوپينگ محسوب ميگردد. اين اصل در آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک نيز وجود دارد.
توضيح بند 4ـ4: هماهنگي در امر اعطا معافيت درماني بسيار مهم است. اگر ورزشکاري يک ماده ممنوعه را مصرف نمايد دچار محروميت ميگردد مگر قبلاً معافيت درماني را اخذ کرده باشد. با اين وجود هم اکنون بسياري از تشکيلات ورزشي، استفاده از معافيت درماني را مجاز نميدانند. برخي از سياستهاي نانوشته تبعيت ميکنند و تنها برخي داراي سياستهاي مکتوبي هستند که با مقررات مبارزه با دوپينگ آنها سازگار است. در اين بند تلاش شده است تا بين سياستهاي مختلف در امر معافيت درماني هماهنگي ايجاد شود. همچنين براساس اين بند تلاش گرديده است که مسئوليت قبول يا رد کردن يک معافيت درماني براي ورزشکاران سطوح بينالمللي برعهده فدراسيونهاي جهاني و براي ساير ورزشکاران برعهده سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ قرار گيرد. برخورد با ساير ورزشکاران براساس آييننامه صورت ميگيرد.
از شايعترين داروهاي ممنوعه که براساس قوانين معافيت درماني توسط ورزشکاران استفاده ميشود، ميتوان به داروهاي آسم حاد شديد و داروهاي مربوط به نشانگان رودة تحريکپذير اشاره نمود. اگر تصويب يا رد کردن يک معافيت درماني برخلاف استانداردهاي بينالمللي باشد، تصميمگيري نهايي برعهده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ خواهدبود تا براساس استانداردهاي بينالمللي و تقاضاي تجديدنظر ورزشکار براساس بند 13ـ3 آييننامه نظر نهايي را اعلام نمايد. اگر معافيت درماني يک ورزشکار لغو گردد، موضوع لغو عطفبهماسبق نميگردد و نتايج ورزشکار در زمان معافيت درماني از اعتبار ساقط نميگردد.
4ـ 5 ـ برنامه پايش
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است براساس مشاوره با ساير امضاکنندگان آييننامه و دولتها برنامه پايشي جهت بررسي سوء مصرف داروهايي که در فهرست ممنوعه قرار ندارند، تنظيم نمايد. اين امر امکان شناخت الگوهاي سوء مصرف در ورزش را ايجاد ميکند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پيش از برگزاري هر نمونهگيري موظف بهاعلام داروهاي مورد پايش است. آزمايشگاهها نيز نتايج مواردي را که از اين داروها مصرف نمودهاند به صورت دورهاي و براساس نوع رشته ورزشي و نوع زمان نمونهگيري يعني خارج يا در حين مسابقات بودن آن، به صورت کلي به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اعلام خواهند نمود. اين گزارشات نبايد شامل اطلاعات تکميلي مانند مشخصات نمونه باشد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است حداقل سالانه يکبار، اطلاعات جمعآوري شده داروهاي اضافي مربوط به هر يک از رشتههاي ورزشي را به اطلاع فدراسيونهاي بينالمللي و سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ملي برساند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است معيارهاي دقيقي براي عدم درج نام ورزشکاران در اين گزارشات تدوين نمايد. اعلام استفاده يا تشخيص وجود اين مواد نبايد تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ محسوب شود.
فصل5 ـ نمونهگيري
5 ـ1ـ برنامهريزي توزيع نمونهگيري. سازمانهاي مبارزه با دوپينگي که مسئوليت نمونهگيري را بر عهده دارند ميبايد با هماهنگي با ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ براساس يک بانک مشترک اطلاعاتي از ورزشکاران اقدام به نمونهگيري نمايند.
5 ـ1ـ1ـ برنامهريزي و اجراي تعداد موثر نمونهگيري خارج از مسابقات و داخل مسابقات هر يک از فدراسيونهاي بينالمللي موظف است جهت ورزشکاران سطح بينالمللي خود يک بانک اطلاعات ثبت شده نمونهگيري فراهم نمايد. هر يک از سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ نيز موظف است جهت ورزشکاران خود يک بانک اطلاعات نمونهگيري ملي فراهم نمايد. بانک اطلاعات ملي بايد علاوه بر اطلاعات ورزشکاران سطوح ملي شامل ورزشکاران سطح بينالمللي نيز باشد. هر يک از فدراسيونهاي بينالمللي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ بايد در بانک اطلاعاتي ثبت شده خود جهت نمونهگيريهاي خارج از مسابقات و داخل مسابقات برنامه ريزي نموده و اين برنامه تدوين شده را اجرا نمايند.
5 ـ1ـ2ـ موضوع عدم اطلاع زمان نمونهگيري از قبل از اهم وظائف ميباشد.
5 ـ1ـ3ـ اجراي نمونهگيري هدفمند.
توضيح بند 5ـ1ـ3: بر انجام نمونهگيري هدفمند تاکيد ميشود. زيرا در نمونهگيري اتفاقي و يا حتي نمونهگيري جهتدار اتفاقي نميتوان مطمئن بود که تمامي ورزشکاران لازم مورد آزمايش قرار گرفتهاند. (به عنوان مثال ورزشکاران سطوح جهاني، ورزشکاري که در مدتي کوتاه، افزايش قابل توجهاي در عملکرد ورزشي خود داشته است. ورزشکاراني که مربي آنها مسئول تربيت ساير ورزشکاران با نمونه مثبت است و ساير موارد)
واضح است که نمونهگيري هدفمند نبايد به جز موارد قانوني و شاخص کنترل دوپينگ در مورد ديگري اجرا شود. در آييننامه تصريح شده است که ورزشکاران نبايد انتظار داشته باشند که فقط به صورت اتفاقي جهت نمونهگيري انتخاب شوند. ضمناً جهت اجراي نمونهگيري هدفمند نياز به ارائه ادله يا وجود شک خاصي نيست.
5 ـ2ـ استانداردهاي نمونهگيري
سازمانهاي مبارزه با دوپينگي که مسئول نمونهگيري هستند، بايد نمونهگيري را براساس استانداردهاي بينالمللي نمونهگيري انجام دهند.
6 ـ فصل ششم: آناليز نمونهها
نمونههاي کنترل دوپينگ بايد براساس اصول زير آناليز شوند.
6 ـ 1 ـ استفاده از آزمايشگاههاي معتبر
آناليز نمونهها بايد فقط توسط آزمايشگاههاي آکرديته آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا ساير آزمايشگاههاي مورد تائيد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ انجام شود. انتخاب آزمايشگاههاي آکرديته آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ (يا ساير روشهاي مورد تائيد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ) که بايد جهت انجام نمونهگيري انتخاب شوند، منحصراً برعهده سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مسئول مديريت با نتايج ميباشد.
6 ـ2ـ موادي که بايد رديابي شوند.
نمونههاي کنترل دوپينگ بايد براي رديابي وجود مواد و روشهاي ممنوعه مندرج در فهرست ممنوعه يا ساير موادي که براساس بند 4ـ 5 (برنامه پايش) اندازهگيري آنها توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به تائيد رسيده است، مورد آناليز قرار گيرند.
6 ـ3ـ پژوهش بر روي نمونهها
هيچ نمونهاي به جز براي رديابي مواد (يا گروه مواد) يا روشهاي ممنوعه مشخص شده در فهرست ممنوعه، نبايد بدون اخذ رضايت کتبي ورزشکار مورد آناليز قرار گيرد. مگر بنا بر دستور آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و در ارتباط با بند 4ـ5 (برنامة پايش)
توضيح بند 5 ـ2: در مبحث استانداردهاي بينالمللي نمونهگيري، روشها و مراحل نمونهگيري در حين مسابقات و خارج از مسابقات به طور کامل توضيح داده شده است.
توضيح بند 6 ـ 1: عبارت و يا ساير روشهاي مصوبه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به معناي ساير روشهايي است که توسط آژانس بررسيشده و قابل اعتماد شناختهشده است. نظير روشهاي نمونهگيري از خون به شکل سيار.
6 ـ4ـ استانداردهاي آناليز نمونه و گزارش دهي
آزمايشگاهها بايد نمونههاي کنترل دوپينگ را آناليز نموده و نتايج را براساس اصول استانداردهاي بينالمللي آناليز آزمايشگاهي گزارش نمايند.
7ـ فصل هفتم: مديريت نتايج
هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ که مسئوليت مديريت نتايج را برعهده دارد، ملزم است براساس مقررات زير مراحلي را جهت دادرسي اوليه شخصي که احتمالاً قوانين مبارزه با دوپينگ را زير پا گذاشته است، تدوين نمايد:
7ـ 1ـ بازبيني اوليه براساس يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي
پس از وصول يک نتيجه آزمايشگاهي غيرطبيعي از يک نمونه، سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول مديريت نتايج بايد موارد زير را مورد بازبيني قرار دهد:
الف) آيا ورزشکار داراي حق قانوني معافيت درماني بوده است، يا ب) آيا نمونهگيري يا آناليز دقيقاً براساس استانداردهاي بينالمللي انجام شده است و اگر نه آيا اين امر باعث بروز يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي شده است.
7ـ2ـ ابلاغ پس از بازبيني اوليه
اگر در بازبيني اوليه براساس بند 7ـ1 ورزشکار داراي حق قانوني معافيت درماني نبوده يا نمونهگيري يا آناليز دقيقاً براساس استانداردهاي بينالمللي انجام شده بود، و يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي به علت تخطي از قوانين ايجاد نشده بود، آنگاه سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سريعاً براساس مقررات خود ورزشکار را نسبت به موارد زير مطلع نمايد:
الف) يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي، ب) قانوني که از آن تخطي شده است يا براساس بند 7ـ3 ساير آزمايشاتي که جهت روشن شدن تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ بايد از ورزشکار انجام شود، ج) حق ورزشکار براي درخواست آناليز سريع نمونه ب، همچنين بايد بهورزشکار تذکر داده شود که عدم درخواست تجزيه نمونه ب، چشم پوشي ورزشکار از حق خود فرض ميشود. د) در صورت درخواست تجزيه نمونه ب ورزشکار يا نماينده ورزشکار حق دارند تا در زمان بازکردن نمونه ب و يا آناليز آن در محل حاضر باشند و (0) ورزشکار حق دارد رونوشت مدارک آزمايشگاهي حاوي اطلاعات مربوط به نمونههاي آ و ب براساس استانداردهاي بينالمللي آناليز را مطالبه نمايد.
توضيح بند 7: امضاکنندگان مختلف آييننامه براي برخورد با يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي روشهاي مختلفي را در نظر گرفتهاند. هر چند اين برخوردهاي مختلف کاملاً همسو نميباشند ولي ثابت شده است که برخورد بسياري از آنها داراي اثرات عادلانه و موثر ميباشد. آييننامه قصد ندارد تا جاي هيچکدام از اين برخوردها را بگيرد. با اين وجود اين بند اصول کلي مديريت نتايج را توضيح ميدهد تا براساس آن اصول اوليه عدالت در مديريت نتايج حفظ گردد. قوانين هر کدام از امضاکنندگان بايد با اين آييننامه هماهنگ باشد.
توضيح بند 7ـ2: ورزشکار حق دارد حتي اگر براساس بند 7ـ3 و 7ـ4 نياز به آزمايشات بيشتر وجود دارد سريعاً تقاضاي آزمايش بر نمونه ب را بدهد.
7ـ3: بازبيني مجدد يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي در صورتيکه در فهرست ممنوعه تصريح شده باشد.
سازمان مبارزه با دوپينگ يا ساير نهادهاي مسئول بازبيني نتايج که توسط اين سازمانها انتخابشدهاند، بايد ساير آزمايشاتتکميلي تصريحشده در فهرست ممنوعه را بهانجام برسانند. به محض تکميل اين آزمايشات پيگيري، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سريعاً ورزشکار را از نتايج آزمايشات تکميلي مطلع نمايد. همچنين بايد نظرية نهايي سازمان مبارزه با دوپينگ در مورد تخلف يا عدم تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ بهاطلاع ورزشکار رسانده شود.
7ـ4ـ بازبيني ساير تخلفات مربوط به قوانين دوپينگ
سازمان مبارزه با دوپينگ يا ساير نهادهاي مسئول بازبيني نتايج که توسط اين سازمانها انتخاب شدهاند بايد ساير آزمايشات پيگيري را براساس سياستهاي مبارزه با دوپينگ و مقررات مطابق با آييننامه که توسط اين سازمانها به تصويب رسيده است، انجام دهند. به محض تکميل آزمايشات، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد سريعاً ورزشکار يا هر شخص ديگري را که قرار است محروميت شامل وي شود، براساس قوانين خود از نتايج آزمايشات تکميلي مطلع نمايد. همچنين سازمان مبارزه با دوپينگ بايد قانون نقض شده و علت تخلف از آن را براي ورزشکار مشخص نمايد.
توضيح بند 7ـ4 : به عنوان مثال، يک فدراسيون بينالمللي معمولاً ورزشکار را توسط فدراسيون ورزشي ملي ورزشکار از نتايج آزمايش مطلع مينمايند.
7ـ 5 ـ قوانين مربوط به تعليق موقت
هر يک از امضاکنندگان آييننامه ميتوانند جهت رقابتهايي که مسئول برگزاري آن هستند يا جهت مراحل انتخابي تيمي که امضاکننده مسئول آن است، مجوز برقراري تعليق موقت پس از بازبيني اوليه و ابلاغ براساس بندهاي 7ـ1 و 7ـ2 را صادر نمايند. تعليق موقت پيش از دادرسي نهايي براساس بند 8(حق دادرسي عادلانه) شامل ورزشکار ميشود. در مجموع تعليق موقت تنها در صورتي شامل ورزشکار ميشود که يکي از شرايط زير جهت وي تامين شود. الف) ورزشکار فرصت يابد يا قبل از شروع تعليق موقت و يا در يک زمان مشخص پس از دريافت آن در دادرسي اوليه شرکت نمايد، يا ب) ورزشکار فرصت يابد در يک زمان مشخص پس از دريافت تعليق، در يک دادرسي پيش از موعد براساس بند 8 (حق دادرسي عادلانه) شرکت نمايد.
اگر براساس يافته غيرطبيعي آزمايشگاهي در نمونه آ جهت ورزشکار، تعليق موقت در نظر گرفته شود و آزمايش بر روي نمونه ب نتيجه گزارش نمونه آ را تائيد ننمايد. از آن پس هيچگونه مجازاتي شامل ورزشکار نخواهد شد و هر نوع محکوميت اعمال شده جهت ورزشکار لغو خواهد گرديد. در مواردي که پس از اعلام نتيجه مثبت نمونه آ ورزشکار يا تيم ورزشکار از يک رقابت حذف شده باشند و آزمايش بر روي نمونه ب نتيجه گزارش نمونه آ را تائيد ننمايد، در صورتي که هنوز بدون تاثير بر روند مسابقات، امکان شرکت مجدد ورزشکار يا تيم در ادامه رقابت وجود داشته باشد، ورزشکار يا تيم ميتوانند بهشرکت در رقابت ادامه دهند.
توضيح بند 7ـ 5: در اين بند براساس فصل 8 (حق استماع و دادرسي منصفانه) اجازه صدور تعليق موقت پيش از صدور راي نهايي دادرسي، داده شده است. تعليق موقت توسط آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک و همچنين قوانين بسياري از فدراسيونها مورد تائيد قرار گرفته است. با اين وجود قبل از آنکه تعليق موقت به طور يک جانبه توسط يک سازمان مبارزه با دوپينگ صادر شود. دادرسيهاي اوليه بنابر دستور آييننامه بايد تکميل گردد. به علاوه سازماني که قرار است اجازه صدور تعليق موقت را داشته باشد بايد بهورزشکار اجازه شرکت در يک دادرسي اوليه چه قبل و چه بلافاصله بعد از صدور حکم تعليق را بدهد.
8 ـ فصل هشتم: حق استماع و دادرسي منصفانه
هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ که مسئوليت مديريت نتايج را برعهده دارند، بايد مراحل دادرسي را براي هر شخص متهم به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، مهيا نمايند. اين مراحل شامل اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ و اعمال پيامدهاي مناسب است. در مراحل دادرسي اصول زير بايد مدنظر قرار گيرد.
? اطلاع رساني به موقع و بدون تأخير.
? هيئت دادرسي عادل و بيطرف.
? حق به همراه داشتن مشاور با هزينه شخصي.
? اطلاعيابي به موقع و بدون تأخير و منصفانه از ماده قانوني که تخلف از آن به وي نسبت داده شده است.
? حق دفاع در برابر تخلف محرز از مقررات مبارزه با دوپينگ و پيامدهاي اعمال شده.
? حق ارائه مدارک و اسناد و يا احضار شهود (براساس قوانين شهادت ميتواند از طريق تلفن يا شهادت کتبي باشد).
? حق شخص جهت استفاده از مترجم در حين دادرسي وظيفه انتخاب مترجم و چگونگي پرداخت هزينه مترجم برعهدة هيئت دادرسي است.
? حق دريافت حکم کتبي، به موقع و مستدل.
در صورتي که دادرسي در مورد يک رقابت انجام شود، ميتوان فرآيند دادرسي را براساس قوانين سازمان مبارزه با دوپينگ يا هيئت دادرسي تسريع نمود.
9ـ فصل نهم: ابطال خودبخود نتايج انفرادي
هنگامي که تخلفي از قوانين مبارزه با دوپينگ در نمونهگيريهاي در حين مسابقات به اثبات برسد، تمامي نتايج و پيامدهاي به دست آمده توسط شخص ورزشکار در آن مسابقات باطل و بياعتبار ميگردد و مدالها، جوايز، نتايج، پيامدها و امتيازات حاصل از آن باز پس گرفته ميشود.
توضيح بند 9 : اين قانون در آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک نيز پيشبيني شده است. اگر ورزشکاري که از يک ماده ممنوعه استفاده کرده است برنده مدال طلا شود، علاوه بر اين که اين عمل خلاف است ظلم به ساير ورزشکاران نيز محسوب ميگردد. تنها يک ورزشکار که از مواد ممنوعه استفاده نکرده است مجاز است تا از نتايج رقابت خود بهرهمند گردد.
جهت ورزشهاي تيمي به بند 11 (پيامدهاي تيمي) مراجعه شود.
10ـ فصل دهم: محروميتهاي فردي
10ـ1ـ ابطال نتايج در حينمسابقات در صورت احراز تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ.
هنگامي که تخلفي از قوانين مبارزه با دوپينگ در حين يا در رابطه با يک مسابقه اتفاق بيافتد براساس تصميم هيئت دادرسي آن مسابقه، تمامي نتايج و پيامدهاي بدست آمده توسط ورزشکار خاطي در آن مسابقه باطل شده و مدالها، امتيازات و جوايز حاصل از آن باز پس گرفته ميشود، مگر مواردي که در بند 10ـ1ـ1 به آنها اشاره شده است.
10ـ1ـ1ـ در صورتي که ورزشکار اثبات نمايد که هيچ قصور يا تقصيري در تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ نداشته است، نتايج فردي ورزشکار در ديگر رقابتها باطل نميگردد مگر آنکه نتايج ورزشکار در ديگر رقابتها نيز تحت تاثير تخلف وي بوده باشد.
10ـ2ـ وضع محروميتهاي مصرف مواد و روشهاي ممنوعه
به استثناي موادي که به طور خاص در ماده 10ـ3 ذکر شده است، مدت محروميت در مورد تخلف از ماده 2ـ1 (وجود مواد ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهاي آنها).
توضيح بند 10ـ1: هر چند براساس بند 9 (ابطال خودبخود نتايج انفرادي) نتايج انفرادي ورزشکار ابطال ميگردد، (به عنوان مثال صد متر کرال پشت). براساس اين بند تمام نتايج در تمام مسابقات ورزشکار باطل ميگردد (به عنوان مثال کل نتايج مسابقات شنا).
جهت ابطال ساير نتايج مسابقات ورزشکار بايد موارد ديگري را نيز مدنظر داشت. بهعنوان مثال شدت تخلف ورزشکار و نتايج آزمايش دوپينگ ورزشکار در ساير مسابقات نيز مهم است.
توضيح بند 10ـ2: هماهنگي بين محروميتهاي درنظر گرفته شده جهت ورزشکاران مختلف از مباحث رايج ميباشد به خصوص اين بحثها به علت اختلافات ذاتي مابين ورزشها شدت ميگيرد. در برخي ورزشها، ورزشکاران حرفهاي هستند و ساير ورزشکاران آماتور هستند. در ورزشهايي که عمر قهرماني آن کوتاه است نظير ژيمناستيک دو سال محرميت به منزله پايان عمر ورزشي ورزشکار تلقي ميگردد. حال آنکه در ورزشهايي نظير تيراندازي اين مشکل وجود ندارد همچنين در ورزشهاي انفرادي ورزشکار ميتواند در طول دوره محروميت تواناييهاي خود را حفظ نمايد حال آنکه در ورزشهاي تيمي اين مهارتها به علت عدم شرکت در فعاليتهاي تيمي از بين ميرود. يکي از راههاي ايجاد هماهنگي اين است که اگر دو ورزشکار از يک کشور از يک ماده ممنوعه استفاده نمايند، و در شرايط يکساني نيز باشند، ولي رشته ورزشي متفاوتي داشته باشند، نبايد براي آنها مجازات يکساني در نظر گرفت. از طرفي برخي از سازمانها بهانعطاف پذيري در امر تعيين مجازاتها معتقد نيستند، نبود هماهنگي در اعمال مجازاتها از موارد اختلاف بين فدراسيونهاي بينالمللي و ملي به شمار ميآيد.
براساس تصميم گيري کنفرانس جهاني دوپينگ در ورزش که در فوريه سال 1999 در لوزان تشکيل شد در صورت تخلف شديد ورزشکار براي اولين بار دو سال محروميت و براي دومين بار محروميت مادامالعمر در نظر گرفته خواهد شد. اين نتيجه در آييننامه مبارزه با دوپينگ نيز ثبت شده است.
ماده 2ـ2ـ (ورزشکار يا شخص صرف و يا تلاش براي مصرف يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه) و ماده 2ـ6 (مالکيت مواد و روشهاي ممنوعه) بدين شرح است:
ـ اولين تخلف: دو سال محروميت
ـ دومين تخلف: محروميت مادامالعمر
با اين وجود قبل از اعمال دوره محروميتها، ورزشکار يا شخص ديگر فرصت مييابند تا جهت تخفيف يا ابطال حکم محروميت براساس بند 10ـ5 دفاعيات لازم را ارائه نمايند.
10ـ3: مواد خاص
در فهرست ممنوعه به طور خاص به موادي اشاره شده است که احتمال مصرف غيرعمدي آنها بيشتر است. اين مواد عبارتند از موادي که به دليل کثرت وجود آنها در فرآوردههاي دارويي احتمال مصرف ناآگاهانه آنها وجود دارد و موادي که احتمال سوءمصرف موفقيت آميز آنها به عنوان داروهاي دوپينگي کمتر است. در صورتي که ورزشکار ثابت نمايد که مصرف اين ماده خاص به دليل بالابردن توان عملکردي وي نبوده است مدت محروميت در نظر گرفته شده براساس بند 10ـ2 بدين شرح کاهش مييابد.
ـ اولين تخلف: حداقل به صورت توبيخ رسمي بدون در نظر گرفتن محروميت از شرکت در مسابقات آتي و حداکثر يک سال محروميت.
ـ دومين تخلف: دو سال محروميت.
ـ سومين تخلف: محروميت مادام العمر.
با اين وجود قبل از اعمال دوره محروميتها ورزشکار يا شخص ديگر فرصت مييابند تا جهت تخفيف يا ابطال حکم محروميت (در موارد تخلف بار دوم يا سوم) براساس بند 10ـ 5 دفاعيات لازم را ارائه نمايند.
توضيح بند 10ـ3: اين قانون از آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک گرفته شده است و در برخي مواقع اجازه انعطاف پذيري بيشتري در صدور احکام ميدهد. به عنوان مثال در صورت مصرف تصادفي قرص سرماخوردگي که حاوي ماده ممنوعه است، کاهش محروميت براساس بند 10ـ 5 ـ2 تنها شامل دومين و سومين تخلف ميشود.
10ـ4ـ محروميتهاي در نظر گرفته شده براي ساير تخلفات
مدت محروميت به علت تخلف از ساير قوانين مبارزه با دوپينگ بدين شرح خواهد بود:
10ـ4ـ1ـ در صورتتخلف از مواد 2ـ3 (امتناع يا عـدم شرکت در نمونهگيري) 2ـ 5 (دستکاري در مراحل کنترل دوپينگ) محروميت بنابر بند 10ـ2 جهت ورزشکار اعمال خواهد شد.
10ـ4ـ2ـ در صورت تخلف از مواد 2ـ7 (داد و ستد) و 2ـ 8 (تجويز مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه) مدت محروميت حداقل چهار سال و حداکثر مادام العمر خواهد بود. تخلف از قوانين دوپينگ توسط صغار از اهميت ويژهاي برخوردار است. به خصوص درمواردي که پرسنل پشتيبان ورزشکار در اين امر دخالت داشته باشند و موضوع تخلف يکي از مواد خاص مذکور در بند10ـ3 نباشد. در اين موارد جهت پرسنل پشتيبان محروميت مادام العمر درنظر گرفته ميشود. بعلاوه تخلف از اين بند، تخلف از قوانين غيرورزشي نيز ميباشد. لذا اينگونه تخلفات را ميتوان به مراجع ذيصلاح اداري، تخصصي يا قضايي اطلاع داد.
توضيح بند 10ـ4ـ2: جهت افرادي که با ورزشکاران دوپينگي مرتبط هستند يا دوپينگ آنها را بهنحوي مخفي مينمايند، مجازاتهايي بيش از ورزشکاراني که نمونه مثبت دارند منظور ميگردد. ازآنجا که حوزه عملکرد سازمانهاي مبارزه با دوپينگ محدود به ورزشکاران است جهت جلوگيري از گسترش دوپينگ بايد عضويت يا ساير عوايدي که نصيب افراد حمايت کننده از ورزشکار خاطي ميگردد به تعليق درآورد و اين امر به جز با حمايت مراجع ذيصلاح امکانپذير نيست.
10ـ4ـ3ـ در صورت تخلف از ماده 2ـ4 (عدم اعلام محل حضور يا در دسترس نبودن ورزشکار جهت نمونهگيري) مدت محروميت حداقل سه ماه و حداکثر دو سال براساس قوانين سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه ميباشد. مدت محروميت در مورد تکرار تخلف از بند 2ـ4 براساس قوانين سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه اعمال خواهد شد. اين سازمان در حقيقت همان نهادي است که مسئوليت تکرار نمونهگيري يا دريافت اطلاعات مربوط به محل حضور ورزشکار را برعهده داشته، وليکن موفق به انجام نمونهگيري و يا دريافت اطلاعات محل حضور ورزشکار نشده است.
10ـ 5 حذف يا کاهش دوره محروميت در شرايط استثنايي
10ـ 5 احراز عدم تقصير يا قصور
در صورتي که ورزشکار در يک مورد خاص اثبات نمايد که فقط يک تخلف از يکي از دو بند 2ـ1 (وجود يک نوع ماده ممنوعه، مواد حاصله از سوخت و سازآن و يا نشانگرهاي آن) و 2ـ2 (مصرف و يا تلاش براي مصرف يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه) واقع شده است و ورزشکار بتواند اثبات نمايد که هيچگونه تقصير يا قصوري نداشته است، محروميت وي لغو خواهد شد. اگر موضوع تخلف وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهاي آنها، ماده 2ـ1 باشد، ورزشکار بايستي راه و نحوه ورود مواد ممنوعه به بدن خود را اعلام نمايد تا شايد بتوان مدت محروميت را به نحوي کاهش داد. در مواردي که به بند 10ـ 5 ـ1 استناد ميشود، و مدت محروميت براساس اين بند کاهش مييابد، بايد تنها يک تخلف از مقررات صورت گرفته باشد و چنانچه تخلفات متعددي بر اساس بندهاي 10ـ2، 10ـ3، 10ـ6 صورت گرفته باشد نميتوان به اين بند استناد نمود.
10ـ 5 ـ 1ـ بدون تقصير يا کوتاهي قابل توجه
اين بند (10ـ 5 ـ2) تنها به موارد تخلف از بندهاي ذيل اختصاص دارد. 2ـ1 (وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهاي آنها) مصرف يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه براساس بند 2ـ2، امتناع از شرکت در نمونهگيري براساس بند 2ـ3 و تجويز يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه براساس بند 2ـ 8 در صورتي که ورزشکار بتواند رد موارد خاص که مربوط به تخلف از بندهاي فوق الذکر است، اثبات نمايد که هيچگونه تقصير و قصور قابل توجهاي نداشته است امکان دارد بتوان مدت محروميت ورزشکار را کاهش داد ولي ميزان کاهش دوره محروميت نبايد از نصف مدت حداقل دوره محروميت تعيين شده در موارد مشابه کمتر باشد. اگر محروميت ورزشکار در مورد مشابه مادام العمر باشد حداکثر ميزان کاهش طول دوره محروميت نبايد کمتر از هشت سال باشد در صورتي که يک ماده ممنوعه يا نشانگرها يا متابوليتهاي آن براساس بند 2ـ1 در نمونه ورزشکار يافت شوند، ورزشکار موظف است جهت کاهش دوره محروميت نحوه ورود آن ماده ممنوعه به بدن خود را مشخص نمايد.
توضيح بند 10ـ 5 ـ1: اين بند تنها به تخلف از بندهاي 2ـ1 و 2ـ2 (وجود و مصرف ماده ممنوعه) اختصاص دارد. زيرا قبل از استناد به ساير بندها تقصير يا قصور ورزشکار محرز شده است.
توضيح بند 10ـ 5 ـ2: در مورد پروندههاي دوپينگ گرايش به اين سمت است که در حين دادرسي، راههايي براي پيدا کردن تخفيف در مجازات ورزشکاران پيدا شود. اين مقررات در سال 1999 در کنفرانس جهاني دوپينگ در ورزش به تصويب رسيد و سپس در مباني قانون آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک الحاق گرديد. براساس اين قانون محروميتها در موارد استثنايي قابل کاهش هستند. در آييننامه همچنين مواردي براي کاهش يا تخفيف در مدت محروميت ورزشکار در موارد خاص پيش بيني شده است. اين موارد شامل است بر ورزشکاراني که به نحوي ثابت نمايند هيچ نوع قصور يا تقصيري از آنها سر نزده است. اين برخورد براساس اصول اوليه حقوق انسانها بوده، باعث ميشود بين سازمانهايي که به برخورد قاطعتر با تخلفات دوپينگ معتقدند و در مقابل سازمانهايي که عليرغم تخلف آشکار ورزشکار محروميتهاي کمتري براي وي قائل ميشوند هماهنگي بيشتري ايجاد شود . اين بند تنها در مورد محروميتها ميباشد و در مورد اين که آيا تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ صورت گرفته است موردي را ذکر نميکند. قابل ذکر است که بند 10ـ 5 تنها جهت موارد کاملاً استثنايي قابل اجرا است و نبايد به طور گسترده جهت کليه متخلفين استفاده شود.
براي نشان دادن طرز برخورد اين بند اين مثال قابل ذکر است که اگر ورزشکاري بتواند اثبات نمايد که برخلاف کليه شواهد به علت خرابکاري عمدي يک رقيب نمونه وي مثبت شده است قصور و تقصير از وي سلب شده و کل محروميت وي لغو ميگردد.
با اين وجود اين بند در موارد زير کاربرد ندارد:
الف) نتيجه مثبت آزمايش به علت برچسب اشتباه يا آلودگي مکمل غذايي و ويتامينها باشد (زيرا براساس بند 2ـ1ـ1 ورزشکار مسئول چيزي است که مصرف کرده است)، ب) تجويز مواد ممنوعه توسط پزشک شخصي ورزشکار و يا مربي وي بدون اطلاع دادن به او(زيرا ورزشکار مسئوليت دارد تا پزشک مطلع و مورد اطمينان براي خود انتخاب کند که به فهرست ممنوعه آشنا باشد) ج) دست کاري غذا و نوشيدنيهاي ورزشکار توسط همسر، نزديکان و وابستگان و ساير افراد (زيرا ورزشکار مسئوليت آنچه مصرف ميکند را برعهده دارد و بايد افراد مورد اطميناني را انتخاب نمايد که به غذا و نوشيدني وي دسترسي دارند. با اين وجود در موارد خاص، در صورت اثبات عدم قصور و تقصير ميتوان در محروميتهاي اعمال شده تخفيف در نظر گرفت(به عنوان مثال اگر در مورد (الف) ورزشکار بتواند اثبات نمايد که علت نمونه مثبت، آلودگي کلي ويتامينهايي است که از يک محل خاص تهيه شده است و اين محل خاص با فروش داروهاي ممنوعه مرتبط نيست و ورزشکار هيچ نوع مکمل غذايي از محل ديگري تهيه نکرده است، تخفيف در محروميت شامل وي ميگردد.)
بند 10ـ 5 ـ2: تنها به بررسي تخلفات خاص مذکور در آن بند اختصاص دارد زيرا اين تخلفات ممکن است عامداً و يا با نيت مشخصي انجام نشده باشند. تخلف از بند 2ـ4 (اطلاعات مربوط به مکان ورزشکار) جزء اين موارد در نظر گرفته نميشود. حتي اگر اين تخلف به صورت تعمدي انجام نشده باشد، زيرا در طيفي که براي تعيين مدت محروميت براي تخلف از بند 2ـ4 (به مدت سه ماه تا دوسال) در نظر گرفته شده است، احتياط لازم جهت بررسي ميزان تقصير ورزشکار وجود دارد.
10ـ3ـ 5 ـ همکاري قابل ملاحظه ورزشکار در کشف و شناسايي موارد دوپينگ، اين تخلف ممکن است توسط پرسنل حامي ورزشکار يا ساير اشخاص صورت گرفته باشد.
در صورتي که ورزشکار در کشف حقايق و اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ مطروحه در بندهاي 2ـ6 ـ2 (مالکيت يا همراه داشتن مواد ممنوعه توسط پرسنل حامي ورزشکاران)، 2ـ7 (داد و ستد)، 2ـ8 (تجويز به ورزشکار) با سازمان مبارزه با دوپينگ همکاري قابل توجهي نمايد ممکن است بتوان دورة محروميت ورزشکار را کاهش داد ميزان دوره محروميت کاهش يافته نبايد از نصف مدت حداقل محروميت در موارد مشابه کمتر باشد اگر مدت محروميت در موارد مشابه مادام العمر باشد، ميتوان مدت محروميت را حداقل به هشت سال کاهش داد.
10ـ6 ـ برخورد با تکرار جرم
10ـ6 ـ 1ـ جهت وضع محروميتها طبق مواد 10ـ2، 10ـ3، 10ـ4، تنها در مواردي ورزشکار متخلف مشمول مقررات تکرار جرم ميشود که سازمان مبارزه با دوپينگ اثبات نمايد که ورزشکار يا ساير پرسنل دومين تخلف از قوانين را پس از دريافت ابلاغ وقوع تخلف قبلي مرتکب شدهاند. در صورتي که ورزشکار مدعي شود که حکم را دريافت ننموده است، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ثابت نمايد که تلاش لازم جهت ابلاغ حکم به ورزشکار را انجام داده است. در صورتي که سازمان مبارزه با دوپينگ نتواند هيچ يک از ادعاهاي فوق را اثبات نمايد، تخلف به عنوان يک تخلف منفرد و بار اول تلقي ميشود. ميزان محروميت براساس جرمي که محروميت سنگينتري را به دنبال دارد اعمال ميگردد.
توضيح بند 10ـ6 ـ1: براساس اين بند اگر ورزشکاري براي دومين بار آزمايش دوپينگ مثبت داشته باشد و آزمايش دوم قبل از ابلاغ مثبت بودن آزمايش اول به وي انجام شده باشد، جهت وي تکرار جرم در نظر گرفته نشده و براساس تخلف اول مجازات خواهد شد.
10ـ6 ـ2ـ در صورتي که در يک نمونهگيري منفرد وجود مواد ممنوعه خاص مشروحه در بند 10ـ3 و همچنين ساير مواد يا روشهاي ممنوعه به اثبات برسد، جهت ورزشکار تنها يک مجازات درنظر گرفته ميشود اما مدت محروميت برمبناي ماده يا رويش که محروميت بيشتري را به دنبال خواهد داشت اعمال ميشود.
10ـ6 ـ3ـ در صورتي که ورزشکار مرتکب تکرار جرم گردد، يعني براساس بندهاي فوق الذکر دو تخلف مجزا صورت گرفته باشد، در صورتي که يکي از اين تخلفات استفاده از مواد خاص براساس بند10ـ3 بوده، تخلف دوم استفاده از مواد يا روشهاي ممنوعه باشد، مدت محروميت به شرح ذيل محاسبه ميگردد.
در مورد اول يعني استفاده از مواد خاص، مدت محروميت براساس بند 10ـ3 آييننامه ميباشد در حالي که در مورد تخلف دوم مدت محروميت براساس بند 10ـ2 يا بند 10ـ4ـ1 خواهدبود. لذا در مواردي که هر دو تخلف صورتگرفتهباشد، مدت محروميت درنظرگرفتهشده جهت تخلف دوم، حداقل دو سال و حداکثر سه سال خواهد بود. در صورتي که ورزشکار براي بار سوم مرتکب تخلفگردد و اين سه تخلف هر يک از حالات احتمالي ترکيب تخلف از بندهاي 10ـ3، 10ـ2 يا 10ـ4ـ1 باشد، محروميت مادام العمر جهت وي درنظرگرفتهخواهد شد.
توضيح بند 10ـ6 ـ3: اين بند مربوط به مواردي است که ورزشکار دو تخلف مجزا از قوانين مبارزه با دوپينگ صورت داده است، ولي يکي از اين تخلفات مربوط به استفاده از ماده ممنوعه اي است که براساس بند 10ـ3 محروميت کمتري شامل آن شده است. در صورتي که اين بند وجود نداشت، ممکن بود در مورد مجازات تخلف دوم اختلافات زيادي ايجاد شود. به عنوان مثال ممکن بود محروميت براساس ماده ممنوعه يافت شده در بار دوم تعيين شود يا محروميت براساس دومين تخلف ولي براساس ماده اوليه تعيين گردد و يا حتي ترکيبي از محروميتهاي مربوط به هر يک از تخلفات در نظر گرفته شود. در اين بند تصريح شده است که ميبايد مدت محروميت تخلف اول براساس بند 10ـ2 (دوسال) و تخلف اول براساس بند 10ـ3 (يک سال) با يکديگر جمع شود. اين مدت محروميت برابر است با محروميت ورزشکاري که براساس بند 10ـ2 تخلف اول را انجام داده است و تخلف دوم وي مصرف مواد خاص بوده است و يا برعکس ورزشکاري که تخلف اول وي مصرف مواد خاص و تخلف دوم براساس بند 10ـ3 بوده است نيز همين محروميت شامل وي ميگردد. در هر دو مورد مدت محروميت بين دو تا سه سال خواهد بود.
10ـ7ـ ابطال نتايج در رقابتهاي متعاقب نمونهگيري
علاوه برآنکه براساس بند 9 (ابطال خودبخود نتايج انفرادي) کليه دستاوردهاي ورزشکار در رقابتي که در آن نمونه وي مثبت شده است باطل ميگردد، تمامي نتايج رقابتهايي که بعد از تاريخ گرفتن نمونه مثبت به دست آمده است (چه اين نمونهگيري در حين مسابقه و چه خارج از مسابقه بوده باشد) نيز باطل ميشوند و تمامي پيامدها و امتيازات حاصله ابطال و مدالها و جوايز مربوطه بازپس گرفته ميشوند. ضمناً تخلف از ساير مقررات مبارزه با دوپينگ، از زمان شروع دوره تعليق موقت يا محروميت موجب ابطال نتايج ورزشکار ميگردد و وي موظف است مدالها امتيازات و جوايز خود را عودت دهد مگر آنکه در حکم صادره دستور ديگري صادر گردد.
10ـ 8 ـ تاريخ شروع دوره محروميت
دوره محروميت از تاريخ اعلام نتيجه دادرسي آغاز ميگردد در صورتي که دادرسي لازم نبوده باشد، از زمان اعلام راي دوره محروميت آغاز ميگردد. دوره تعليق موقت (چه توسط نهاد مربوطه اعمال شده باشد و چه خود ورزشکار داوطلبانه آن را قبول کرده باشد) بايد به عنوان قسمتي از کل دوره محروميت درنظر گرفته شود.
جهت رعايت عدالت در مواردي که تاخير در صدور راي از جانب ورزشکار نبوده و مربوط به ساير مراحل کنترل دوپينگ باشد، نهاد صادرکننده راي ميتواند دوره محروميت را از تاريخي زودتر و حتي از زمان نمونهگيري اعلام نمايد.
توضيح بند 10ـ8: هم اکنون بسياري از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ دوره محروميت را از زمان اعلام نتيجه دادرسي محاسبه ميکنند. همچنين اين سازمانها نتايج ورزشکار از زمان نمونهگيري را ابطال مينمايند. حال آنکه برخي ديگر از سازمانها دوره محروميت را از زمان شروع نمونهگيري محاسبه مينمايند.همچنين ورزشکار تشويق ميشود که داوطلبانه تعليق موقت قبل از دادرسي را بپذيرد. از سوي ديگر نهاد اعمال کننده محروميت ميتواند دوره محروميت را قبل از اعلام نتيجه دادرسي آغاز نمايد. در نتيجه عواقب تاخير در مراحل کنترل دوپينگ نظير تاخير اعلام نتايج مثبت توسط دادرسي از طرف سازمان مبارزه با دوپينگ که ناشي از تقصير ورزشکار نيست، دامنگير وي نخواهد شد.
همانطور که در توضيحات آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک بيان شده است اين نهاد هيچيک از اين راهها را انتخاب نميکند زيرا معتقد است طرز برخورد پيشنهاد شده در آييننامه ورزشکار را تشويق مينمايد که مدت فاصله تا دادرسي را به نحوي طولاني نمايد.
10ـ 9ـ وضعيت شخص در دوره محروميت
شخصي که به عنوان محروم شناخته شده است، اجازه ندارد در طي دوره محروميت، به هيچ عنوان در هيچ رقابت يا فعاليتي که توسط امضاکنندگان آييننامه يا اعضا سازمانهاي امضاکنندگان آييننامه برگزار ميشود، شرکت نمايد. شرکت ورزشکار تنها در برنامههاي مصوب آموزش مبارزه با دوپينگ با برنامه هاي توانبخشي مجاز است. بعلاوه به جز مصرف مواد خاص مطرح شده در بند 10ـ3 ساير تخلفات از مقررات مبارزه با دوپينگ، موجب ميشود تا تمام يا قسمتي از حمايت مالي مربوط به ورزش يا ساير عوايد ناشي از ورزش که به شخص تعلق ميگيرد، توسط امضاکنندگان آييننامه، اعضا سازمانهاي امضاکنندگان آييننامه و يا دولتها مسدود گردد.
شخصي که مدت محروميت وي بيش از چهار است، ميتواند بعد از کامل شدن چهار سال دوره محروميت خود در مسابقات ورزشي محدود محلي، غير از ورزشي که در آن شخص اقدام به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ نموده است، شرکت نمايد. بشرط آنکه مسابقه ورزشي مزبور در سطحي نباشد که شخص به طور مستقيم يا غيرمستقيم در حد قهرماني ملي يا رقابت بينالمللي ارزيابي شود (و يا حتي توجه را به سمت وي جلب نمايد)
توضيح بند 10ـ9 : براساس مقررات برخي از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، ورزشکار تنها در طول دوره محروميت از رقابت منع ميگردد. به عنوان مثال در طول اين دوره چنين ورزشکاري ميتواند بهمربيگري بپردازد. اين بند براساس آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک طراحي شده است و براساس آن ورزشکاري که در دورة محروميت به سر ميبرد به هيچ عنوان نبايد در طول دوره محروميت در يک مسابقه يا فعاليت ورزشي شرکت نمايد. به عنوان مثال تمرين کردن به همراه يک تيم ملي، مربيگري يا قرار گرفتن در سمتهاي رسمي ورزشي شامل اين اصل ميشود. محروميت در يک رشته ورزشي شامل رشتههاي ورزشي ديگر نيز ميشود (بند 15ـ4) براساس اين بند شخص اجازه دارد در ورزشهايي که تنها جنبه سرگرمي دارند شرکت نمايد.
10ـ10ـ نمونهگيري جهت اعاده صلاحيت
در صورتي که ورزشکار بخواهد در پايان دوره محروميت صلاحيت شرکت مجدد در فعاليتهاي ورزشي را به دست آورد بايد در طي دوره تعليق موقت يا محروميت، جهت نمونهگيري خارج از مسابقات توسط سازمان مبارزه با دوپينگ داراي مجوز نمونهگيري، در دسترس باشد و در صورتي که لازم شد اطلاعات دقيق مکان خود را در اختيار آن سازمان قرار دهد. در صورتي که ورزشکار در مدت محروميت از ورزش بازنشسته شود و از بانک اطلاعاتي نمونهگيري خارج از مسابقات حذف گردد و بعداً تقاضاي اعاده صلاحيت نمايد، ورزشکار واجد شرايط اعاده صلاحيت نخواهد بود مگر آن که سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه را مطلع نمايد و براي مدتي مساوي با مدت باقيمانده از محروميت از زمان بازنشستگي در برنامه نمونهگيري خارج از مسابقات گنجانده شود.
توضيح بند 10ـ10: در موارد مشابه آييننامه قانون خاصي تدوين ننموده است. بلکه اين امر را بهسازمانهاي مبارزه با دوپينگ واگذار نموده تا قوانين خود را پياده نمايند. جهت اطمينان از صلاحيت ورزشکاري که شامل نمونهگيري نميشود يا بازنشسته شده است بايد وي را مجدداً در برنامه نمونهگيري خارج از مسابقات قرار داد و سپس به وي اجازه شرکت مجدد در فعاليتهاي ورزشي را داد.
فصل يازدهم: پيامدهاي تيمي
در صورتي که بيش از يک نفر از اعضا يک تيم در يک ورزش تيمي، براساس بند 7 آييننامه در مورد احتمال تخلف از مقررات دوپينگ در يک رقابت ابلاغيه دريافت نمايند، اعضا آن تيم بايد جهت همان مسابقه مورد نمونهگيري هدفمند قرار گيرند. اگر محرز شود که بيش از يک نفر از اعضا يک تيم در يک ورزش تيمي، تخلف از مقررات دوپينگ داشته است، نتايج کل تيم ميتواند باطل شود و يا ساير محکوميتها براي تيم در نظرگرفته شود. در ورزشهايي که از ورزشهاي تيمي محسوب نميشوند ولي جوايز به صورت تيمي اهدا ميشود، در صورتي که بيش از يک نفر از اعضا تيم تخلف از مقررات دوپينگ داشته باشند، ابطال نتايج يا ساير محکوميتها براساس مقررات فدراسيون بينالمللي مربوطه اعمال ميگردد.
12ـ فصل دوازدهم: محروميت ها و مجازاتهاي نهادهاي ورزشي
براساس آييننامه کليه امضاکنندگان آييننامه مجازند تا در مواردي که اختيارات لازم را دارند، براساس قوانين خود، مجازاتهايي براي تخلفات نهادهاي ورزشي وضع نمايند.
توضيح بند 12: در اين بند مشخص ميشود که آييننامه کليه حقوق انضباطي بين سازمانها را که در حالت عادي وجود دارد محدود نمي نمايد.
13ـ فصل سيزدهم: تقاضاي تجديد نظر
13ـ1ـ تصميم گيري براساس تقاضاي تجديد نظر
در مورد تصميماتي که براساس آييننامه يا ساير مقررات مقتبس از آييننامه اخذ شدهاند ممکن است براساس بندهاي 13ـ2 تا 13ـ4 تقاضاي تجديد نظر شود. تصميمات فوقالذکر تا زماني که تغيير نکردهاند لازمالاجرا ميباشند مگر آنکه نهاد تجديد نظر، دستور ديگري صادر نمايد. قبل از آنکه حکم تجديد نظر اعمال شود تمامي بازبينيهايي که در سازمان مبارزه با دوپينگ وجود دارد بايد با دقت مورد مطالعه قرار گيرد. اين بازبيني جهت اصول بند 13ـ2ـ2 ميباشد.
توضيح بند 13ـ 1: در بند مشابه در آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک موارد به طور گسترده تري مطرح شده اند. يعني هر نوع اختلاف در مورد تصميمات ًآييننامه مبارزه با دوپينگ المپيک به دادگاه جهاني حکميت و داوري ورزش ارجاع مي گردد.
13ـ2ـ تقاضاي تجديد نظر در مورد تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، پيامدها و تعليق موقت تنها تقاضاي تجديد نظر نسبت به موارد ذيل براساس بند 13ـ2 مطرح ميگردد تصميمات مربوط به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، تصميمات مربوط بهپيامدهاي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ، تصميمات مربوط به عدم تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ تصميم در مورد عدم صلاحيت سازمان مبارزه با دوپينگ در مورد بررسي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ و پيامدهاي آن تصميم در مورد تعليق موقت بهدنبال دادرسي موقت يا تخلف از بند 7ـ5.
13ـ2ـ 1 ـ تقاضاي تجديد نظر مربوط به ورزشکاران سطح بينالمللي
در مواردي که مربوط به شرکت در رقابت بينالمللي ميباشد يا در مواردي که تقاضاي تجديد نظر منحصراً به دادگاه داوري ورزشي (دادگاه جهاني حکميت و داوري ورزش) ارجاع ميگردد در هنگام ارجاع بايد مقررات دادگاه داوري ورزشي در نظر گرفتهشود.
13ـ2ـ2ـ تقاضاي تجديد نظر مربوط به ورزشکاران سطح ملي
در مواردي که تقاضاي تجديدنظر مربوط به ورزشکاران سطح ملي است و تصميم توسط سازمان ملي مبارزه با دوپينگ اخذ شده است ولي ورزشکار داراي شرايط بند 13ـ2ـ1 نيست، تقاضاي تجديدنظر به يک ارگان مستقل و بيطرف که قوانين آن با مقررات سازمان مبارزه با دوپينگ سازگار است ارجاع ميگردد. قوانين حاکم بر تقاضاي تجديد نشر بايد داراي اصول زير باشند:
ـ دادرسي بموقع.
ـ شوراي داوري بيطرف و منصف.
ـ حق استفاده از مشاور با هزينه شخص
ـ تصميم بموقع، کتبي و همراه با دلايل کافي
توضيح بند 13ـ2ـ 1: تصميمات دادگاه داوري ورزش نهايي و غيرقابل تغيير هستند مگر در مورد بازبينيهاي قانوني در مورد لغو يا ابقا جوايز داوري.
توضيح بند 13ـ2ـ 1: هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ ميتوانند براساس انتخاب خود بهورزشکار اجازه دهند که مستقيماً به دادگاه جهاني حکميت و داوري ورزش شکايت نمايد.
13ـ2ـ3ـ اشخاص مجاز جهت ارائه تقاضاي تجديدنظر
براساس بند 13ـ2ـ3 تنها اشخاص ذيل مجاز به ارائه تقاضاي تجديدنظر به دادگاه داوري ورزش هستند.
الف) ورزشکار يا شخصي که تقاضاي تجديدنظر در مورد وي ميباشد ب) طرف دعوا که تقاضاي تجديد نظر نسبت به تصميم او بيان شده است ج) فدراسيونهاي ورزشي بينالمللي مربوطه و هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ که اعمال محروميت براساس قوانين آنها بوده است د) کميته بينالمللي المپيک و کميته بينالمللي پاراالمپيک در مواردي که تصميمات متخذه اثري بر بازيهاي المپيک و پاراالمپيک داشته باشد مانند اعمال محروميتها براي شرکت در بازيهاي المپيک يا بازيهاي پاراالمپيک، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براساس بند 13ـ2ـ2 نهادهايي که مجازند تقاضاي تجديدنظر خود را بهسازمانهاي بازبين در سطح ملي ارائه نمايند براساس مقررات همان سازمان مبارزه با دوپينگ تعيين ميگردند. با اين وجود حداقل اين افراد بايد مجاز
ارائه تقاضاي تجديدنظر به اين سازمانها باشند: الف) ورزشکار يا شخصي که موضوع تقاضاي تجديدنظر ميباشد ب) طرف دعوا که تقاضاي تجديدنظر نسبت بهتصميم او بيان شده است ج) فدراسيونهاي ورزشي بينالمللي و د) آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ. در کليه موارد مطروحه در بند 13ـ2ـ2 آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و فدراسيونهاي بينالمللي ورزشي ضمن توجه به تصميم مرجع داخلي و ملي حق دارند بهدادگاه داوري ورزشي تقاضاي تجديدنظر خود را اعلام نمايند.
عليرغم کليه شروط مطروحه در اين رابطه، تنها شخصي که ميتواند نسبت بهتعليق موقت تقاضاي تجديدنظر نمايد ورزشکار يا شخصي است که تعليق موقت نسبت به وي وضعشدهاست.
13ـ3ـ تقاضاي تجديد نظر نسبت به وضع يا لغو معافيتهاي درماني
تقاضاي تجديدنظر نسبت به تصميمات آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در مورد وضع يا لغو معافيت درماني، ممکن است به طور مستقيم توسط ورزشکار يا سازمان ملي مبارزه با دوپينگ به دادگاه داوري ورزشي ارجاع شود. تصميمات سازمانهاي مبارزه با دوپينگ به جز آژانسجهاني مبارزه با دوپينگ در رد معافيتدرماني، که توسط آژانسجهاني مبارزه با دوپينگ مورد تجديدنظر قرار نگرفته است، ممکن است توسط ورزشکار سطح بينالمللي به دادگاه دادرسي ورزشي و توسط ساير ورزشکاران به ساير ارگانهاي بازبينيکننده ملي مطرح شده در بند13ـ2ـ2 ارجاع شود. در صورتيکه دادگاه ملي معافيتدرماني را لغو نمايد. اين تصميم توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد بهاطلاع دادگاه جهاني حکميت و داوري ورزش برسد.
13ـ4ـ تقاضاي تجديد نظر نسبت به مجازاتهاي درنظر گرفته شده براساس بخش سوم آييننامه
با توجه به مجازاتهاي در نظر گرفته شده براساس بخش سوم آييننامه (وظائف و مسئوليتها) نهادهايي که براساس اين بند مستوجب مجازات شمرده ميشوند بايد اجازه يابند تا مستقيماً و براساس شروط مندرج در آييننامه به دادگاه دادرسي ورزشي شکايت نمايند.
13ـ 5 ـ تقاضاي تجديدنظر در مورد تصميماتي که باعث تعليق يا لغو آکريديته آزمايشگاه شده است.
در صورتي که آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ صلاحيت اکرديته بودن يک آزمايشگاه را لغو يا به حالت تعليق درآورد موضوع تعليق وي تنها از طريق آزمايشگاه مربوطه در دادگاه داوري ورزشي قابل طرح ميباشد.
توضيح بند 13ـ 5: هدف آييننامه اين است که مسائل مبارزه با دوپينگ براساس اسلوب مشخص و عادلانه داخلي حل و فصل شود. اين تصميمات در بند 14 به تفصيل بيان شده است اشخاص و سازمانهاي خاص شامل آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پس از صدور راي مجاز به تجديدنظر در آرا هستند. توجه شود که در بند 13 در فهرست افرادي که مجاز به درخواست تقاضاي تجديد نظر هستند، ورزشکار يا فدراسيون ورزشي قرار ندارد. زيرا ممکن است از محروميت يک ورزشکار منفعتي عايد رقيب وي شود.
14ـ فصل چهاردهم: محرمانه بودن گزارش نتايج
امضاکنندگان آييننامه در اصول هماهنگي در برخورد با نتايج با يکديگر تفاهم دارند. اعلام عمومي، پاسخگويي و اعتقاد به حفظ اسرار افراد موجب تصويب مقررات زير شده است:
14ـ 1ـ اطلاعات مربوط به يافتههاي آزمايشگاهي غيرطبيعي و ساير تخلفات بالقوه از مقررات مبارزه با دوپينگ
سازمان مبارزه با دوپينگي که مسئوليت برخورد با نتايج را برعهده دارد، موظف است براساس بند 7 (برخورد با نتايج) به ورزشکاري که در نمونه وي يافتههاي غيرطبيعي مشاهده شده است يا ورزشکار يا شخصي که از مقررات مبارزه با دوپينگ تخلف نموده است حکم تخلف را ابلاغ نمايد. سازمان ملي مبارزه با دوپينگ ورزشکار و فدراسيون بينالمللي و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نيز بايد تا حداکثر تا پايان مراحل بندهاي 7ـ1 و 7ـ2 از نتيجه مطلع شوند. در اين ابلاغيه بايستي به موارد ذيل اشاره گردد نام کامل ورزشکار، نام کشور، رشته ورزش و رشته اختصاصي آن در حين مسابقات يا خارج از مسابقات بودن نمونهگيري، تاريخ نمونهگيري و نتيجه آناليز نمونه که توسط آزمايشگاه گزارش شده است. سازمان مبارزه با دوپينگ و اشخاص بايد به طور مرتب در مورد وضعيت و يافتههاي هرگونه بازبيني و روند مراحل موارد بند 7 (برخورد با نتايج) بند 8 (حق دادرسي عادلانه) و بند 13 (تقاضاي تجديدنظر) اطلاعات جديد را دريافت نمايند. در مواردي که براساس بند 10ـ5 ـ1 (احراز عدم قصور يا تقصير) يا بند 10ـ5 ـ2 (عدم قصور يا تقصير قابل توجه) مدت محروميت کاهش يابد. بايد حکم مربوطه کتباً و با اعلام دلايل کاهش به شخص ابلاغ شود. سازمان دريافت کننده اين اطلاعات تا زماني که سازمان مبارزه با دوپينگ به طور عمومي حکم را اعلام ننموده است يا براساس بند 14ـ2 در اعلام نتايج موفق نبوده است، نبايد اين اطلاعات را به جز در اختيار افراد خاص که لازم است از اطلاعات آگاه باشند به اطلاع عموم برساند.
14ـ2ـ اعلام عمومي
هويت ورزشکاراني که در نمونه آنها يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي يافته شده است و يا ورزشکار يا ساير اشخاصي که توسط سازمان مبارزه با دوپينگ متهم به تخلف از ساير مقررات مبارزه با دوپينگ هستند، تنها پس از اتمام مراحل بازبيني اوليه اداري براساس بندهاي 7ـ1 و 7ـ2 توسط سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول برخورد با نتايج ميتواند به اطلاع عموم برسد.
در هر يک از موارد ذيل يعني احراز تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ در دادرسي براساس بند 8، لغو دادرسي و يا عدم احراز تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ در مهلت مقرر، سازمان مبارزه با دوپينگ مسئول برخورد با نتايج موظف است ظرف حداکثر بيست روز مراتب را به اطلاع عموم برساند.
14ـ3ـ اطلاعات محل حضور ورزشکار
ورزشکاراني که بنابر صلاحديد فدراسيون بينالمللي يا سازمان ملي مبارزه با دوپينگ مربوطه در بانک اطلاعاتي نمونهگيري خارج از مسابقات گنجانده ميشوند. بايد اطلاعات دقيق محل استقرار خود را اعلام نمايند. فدراسيون بينالمللي يا سازمان ملي مبارزه با دوپينگ بايد مشخصات ورزشکاران و محل استقرار خود را اعلام نمايند. فدراسيون بينالمللي يا سازمان ملي مبارزه با دوپينگ بايد مشخصات ورزشکاران و محل استقرار آنها را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اعلام نمايد. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نيز بايد اين اطلاعات را در اختيار ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ که براساس بند 15 مجوز نمونهگيري از ورزشکار را دارند اعلام نمايد. اين اطلاعات بايد به طور دائم بهصورت محرمانه باقي بماند و تنها جهت برنامهريزيهاي اجراي نمونهگيري مورد استفاده قرار گيرد در صورتي که اين اطلاعات ديگر جهت موارد فوق لازم نباشد بايد از بين برده شود.
14ـ4ـ گزارش آماري
سازمان مبارزه با دوپينگ موظف است حداقل سالي يک بار گزارش آماري از عملکرد مبارزه با دوپينگ خود را منتشر نموده و يک نسخه از آن را نيز در اختيار آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قرار دهد.
14ـ 5 ـ مرجع اطلاعات کنترل دوپينگ
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به عنوان مرجع کليه اطلاعات مربوط به نمونهگيري کنترل دوپينگ عمل مي نمايد و نتايج ورزشکاران سطح بينالمللي و ورزشکاران ملي که در بانک اطلاعاتي نمونهگيري قرار دارند بايد به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اعلام شود. جهت تسهيل هماهنگي در آرم برنامهريزي نمونهگيري و جلوگيري از دوبارهکاريهاي غيرضروري توسط سازمانهاي با هر يک از اين سازمانها موظفند تا کليه نمونهگيريهاي حين يا خارج از مسابقات خود را در اسرع وقت و پس از نمونهگيري بهاطلاع آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسانند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نيز بايد اين اطلاعات را در اختيار فدراسيون ملي ورزشکار، کميته ملي المپيک يا کميته ملي پاراالمپيک ، سازمان ملي مبارزه با دوپينگ، فدراسيونهاي بينالمللي و کميته بينالمللي المپيک يا کميته بينالمللي پاراالمپيک قرار دهند. اطلاعات خصوصي ورزشکار بايد توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به صورت محرمانه حفظ شود. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد حداقل سالي يکبار گزارش آماري از اين اطلاعات را منتشر نمايد.
15ـ فصل پانزدهم: شفافسازي مسئوليتهاي کنترل دوپينگ
15ـ 1ـ نمونهگيري در مسابقات
نمونهگيري جهت کنترل دوپينگ هم در مسابقات بينالمللي و هم در مسابقات ملي انجام ميگردد. به هر حال تنها يک سازمان مسئوليت انجام و اداره نمونهگيري در خلال يک مسابقه را برعهده دارد. در مسابقات بينالمللي، جمعآوري نمونههاي کنترل دوپينگ بايد توسط يک سازمان بينالمللي که مسئول برگزاري مسابقه است صورت گيرد. (بهعنوان مثال کميته بينالمللي المپيک در مسابقات المپيک، فدراسيون بينالمللي براي مسابقات قهرماني جهان، پان امريکن). در صورتي که سازمان بينالمللي اعلام دارد که قصد نمونه گيري در اين مسابقه را ندارد، سازمان ملي مبارزه با دوپينگ کشوري که مسابقه در آن برگزار ميشود ميتواند با هماهنگي و تصويب سازمان بين المللي مربوطه و يا آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اقدام به نمونهگيري نمايد. در مسابقات ملي، جمعآوري نمونههاي کنترل دوپينگ بايد تحت نظارت سازمان ملي مبارزه با دوپينگ کشور انجام شود.
توضيح بند 15: براي اثربخشي بيشتر، مبارزه عليه دوپينگ بايد توسط سازمانهاي مختلف صورت گيرد تا برنامه هاي مستحکمي جهت مبارزه با دوپينگ در هر دو سطح ملي و بينالمللي به اجرا درآيد. بهجاي محدود کردن مسئوليتهاي يک گروه در جهت اعطا صلاحيت انحصاري به گروه ديگر، آييننامه بهحل مشکلات ناشي از تقابل مسئوليتها پرداخته است. اين عمل اولا با قرار دادن سطوح بالاتر جهت ايجاد هماهنگي و ثانياً با تصويب مقررات هماهنگي در شرايط خاص امکانپذير شده است.
توضيح بند 15ـ 1: سازمان مبارزه با دوپينگ که مسئول اجراي نمونهگيري است ميتواند در صورت انتخاب خود با ساير سازمانها در مورد بر عهده گرفتن نمونهگيري يا ساير مراحل کنترل دوپينگ بهتفاهم رسد.
15ـ2ـ نمونهگيري خارج از مسابقه
نمونهگيري خارج از مسابقه بايد توسط سازمانهاي بينالمللي و ملي اجرا و اداره شود. نمونهگيري خارج از مسابقه ميتواند توسط ارگانهاي زير انجام شود: الف) آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ب) کميته هاي بينالمللي المپيک و پاراالمپيک در ارتباط با بازيهاي المپيک و پاراالمپيک ج) فدراسيون بينالمللي ورزشکار د) سازمان ملي مبارزه با دوپينگ مربوط به ورزشکار (ه) سازمان ملي مبارزه با دوپينگ کشوري که ورزشکار در آن حضور دارد. به منظور پرهيز از دوباره کاري و جهت هماهنگي بيشتر و به حداکثر رساندن تلاشهاي مبارزه با دوپينگ، نمونهگيري خارج از مسابقات بايستي با آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ هماهنگي لازم صورت گيرد.
توضيح بند 15ـ2: ساير اختيارات جهت انجام نمونهگيري ميتواند با توافق دوجانبه يا چند جانبه في مابين امضاکنندگان و دولتها اعطا شود.
15ـ3ـ مديريت نتايج، دادرسي و اعمال محروميت ها
به جز مواردي که در بند 15ـ3ـ1 در زير به آن اشاره شده است، وظيفه مديريت نتايج و دادرسي برعهده سازمان مبارزه با دوپينگي است که انجام نمونهگيري را برعهده داشته است (در صورتي که موضوع تخلف ارتباطي با نمونهگيري نداشته باشد اين وظيفه برعهده سازماني است که تخلف را کشفنمودهاست). بدون درنظر گرفتن سازماني که مديريت نتايج و دادرسي را برعهده دارد، مقررات مطرح شده در بندهاي 7 و 8 بايد مورد توجه قرار گرفته، قوانيني که در مقدمه بند 1 به عنوان قوانين غيرقابل تغيير ذکر شده اند بايد به دقت اجرا شوند.
15ـ3ـ در برخي موارد مراحل مربوط به سازمان مبارزه با دوپينگ که انجام نمونهگيري را برعهده داشته است توسط سازمان ديگري دنبال ميشود (به عنوان مثال فدراسيون ملي ورزشکار) در اين قبيل مواقع، وظيفه اطمينان از مطابقت قوانين سازمان دوم با مقررات آييننامه برعهده سازمان مبارزه با دوپينگ است.
15ـ3ـ1ـ در صورت مثبت بودن نمونه ورزشکاري که تبعه يا ساکن کشوري نيست که در آن نمونهگيري انجام شده است و يا بروز تخلف از جانب وي که توسط سازمان ملي مبارزه با دوپينگ کشف شود، مديريت نتايج و اجراي دادرسي جهت وي براساس قوانين فدراسيون بينالمللي ورزشکار خواهد بود.
توضيح بند 15ـ3: هيچ قانوني مطلقي در مورد برخورد با نتايج وجود ندارد و اجراي دادرسي در صورتي که يک سازمان ملي مبارزه با دوپينگ از يک ورزشکار خارجي نمونهگيري کرده باشد در حالي که آن ورزشکار در حوزه قضايي آن سازمان قرار ندارد ناممکن به نظر ميرسد. براساس اين بند اين وظيفه برعهده فدراسيون بينالمللي است که براساس قوانين خود اختيار اعمال محروميت را برعهده سازمان ملي مبارزه با دوپينگ ورزشکار يا سازمان انجامدهنده نمونهگيري قرار دهد و يا حتي خود اين وظيفه را تقبل نمايد.
15ـ4ـ تشخيص دو جانبه
با توجه به حق تقاضاي تجديدنظر که در بند 13 به آن اشاره شده است. نمونهگيري، معافيت درماني مراحل دادرسي و کليه احکام صادر شده توسط هر يک از امضاکنندگان که براساس آييننامه بوده و در محدوده وظائف امضاکننده قرار داشته باشد بايد توسط کليه امضاکنندگان به رسميت شناخته شود. امضاکنندگان ميتوانند نسبت به عملکرد ساير نهادها که آييننامه را نپذيرفتهاند نيز همين برخورد را داشته باشند به شرطي که مقررات اين نهادها با آييننامه سازگار باشد.
16ـ فصل شانزدهم: کنترل دوپينگ حيوانات در رقابتهاي ورزشي
16ـ1ـ در هر ورزشي که حيوانات در رقابتها شرکت دارند، فدراسيون بينالمللي آن ورزش بايد مقرراتي جهت بررسي اصول مبارزه با دوپينگ حيوانات شرکتکننده وضع نمايد. مقررات مبارزه با دوپينگ بايد شامل فهرست مواد ممنوعه، روشهاي مناسب نمونهگيري، و فهرستي از آزمايشگاههاي معتبر جهت تجزيه نمونهها باشد.
16ـ2ـ فدراسيون بينالمللي مسئول ورزش مورد نظر، موظف است جهت اجراي دقيق بندهاي 1،2،3،9،10،11،13،17 آييننامه قوانيني جهت تشخيص تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ، برخورد با نتايج، دادرسي عادلانه، پيامدها و تقاضاي تجديدنظر در موارد حيوانات تصويب نمايد.
17ـ فصل هفدهم: مربوط به محدوديتها
هيچ پيامدي نبايد براي ورزشکار يا شخصي که مرتکب تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ شده است در نظر گرفته شود مگر آنکه در طي هشت سال از بروز تخلف شخص باشد.
توضيح بند 17: اين بند سازمان مبارزه با دوپينگ را از بررسي تخلفات پيشين منع نمينمايد. زيرا تخلف از قوانين پس از هشت سال تکرار جرم محسوب ميشود و مدت محروميت آن متفاوت است. به بيان ديگر تخلفي که ده سال پس از تخلف اول صورت گرفته باشد. در هنگام اعمال محروميت تکرار جرم محسوب ميگردد.
بخش دوم
آموزش و پژوهش
18ـ فصل هجدهم: آموزش
18ـ اصول پايه و اهداف اوليه
جلوگيري از تضعيف مباني مفهوم روح ورزش، همانگونه که در مقدمه آييننامه بدان اشاره شده است، اصل بنيادين در امر اطلاعرساني و آموزش دوپينگ ميباشد. هدف اوليه آموزش، بازداشتن ورزشکار از استفاده از مواد يا روشهاي ممنوعه ميباشد. و
18ـ2ـ برنامهها و فعاليتها
هر يک از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ موظفند که برنامههايي جهت اطلاعرساني و آموزش طراحي و اجرا نموده و نتايج آنرا مورد پايش قرار دهند. در اين قبيل برنامهها بايد حداقل اطلاعات زير به نحو صحيح و به روز شدهاي در اختيار شرکتکنندگان قرار گيرد.
ـ مواد و روشهاي مندرج در فهرست
ـ عوارض دوپينگ بر روي سلامت
ـ مراحل نمونهگيري کنترل دوپينگ
ـ وظائف و مسئوليتهاي ورزشکار
اين برنامهها بايد به گونهاي طراحي شوند که روح ورزش جهت ايجاد فضاي مبارزه با دوپينگ و تأثير بر رفتار ورزشکاران تقويت گردد.
پرسنل حامي ورزشکار نيز بايد ورزشکاران را آموزش داده و در مورد سياستهاي مبارزه با دوپينگ براساس آييننامه با ورزشکاران تبادل نظر نمايند.
18ـ3ـ هماهنگي و همکاري
کليه امضاکنندگان و ورزشکاران بايد در امر اطلاعرساني و آموزش اصول مبارزه با دوپينگ و ايجاد هماهنگي في مابين خود و دولتها همکاريهاي لازم را صورت دهند.
19ـ فصل نوزدهم: پژوهش
19ـ1ـ اهداف پژوهشهاي مبارزه با دوپينگ
هدف از پژوهشهاي مبارزه با دوپينگ توسعه و اجراي برنامههاي کارآمد کنترل دوپينگ، اطلاعرساني و آموزش ميباشد.
19ـ2ـ انواع پژوهش
پژوهشهاي مبارزه با دوپينگ علاوه بر تحقيقات پزشکي، آزمايشگاهي و فيزيولوژيک ميبايد جنبههاي جامعهشناسي، رفتاري، قضايي و اخلاقي دوپينگ را بررسي نمايد.
19ـ3ـ هماهنگي
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مسئوليت ايجاد هماهنگي بين پژوهشهاي مختلف را برعهده دارد جهت حمايت از سرمايههاي فکري، نتايج پژوهشهاي انجام شده به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارائه ميشود.
19ـ4ـ انجام پژوهش
پژوهشهاي مبارزه با دوپينگ بايد با کليه قوانين شناخته شده اخلاقي مطابقت داشته باشد.
19ـ 5 ـ پژوهشهايي که در آنها از مواد يا روشهاي ممنوعه استفاده ميشود. در فعاليتهاي پژوهشي بايد از تجويز مواد و روشهاي ممنوعه به ورزشکار پرهيز نمود.
19ـ6 ـ سوء استفاده از نتايج
تمامي احتياطهاي لازم بايد به کار گرفته شود تا نتايج حاصل از پژوهشهاي مبارزه با دوپينگ مورد سوء استفاده و مصرف در جهت انجام دوپينگ قرار نگيرد.
بخش سوم
وظائف و مسئوليتها
20ـ فصل بيستم: ساير وظائف و مسئوليتهاي امضاکنندگان آييننامه
20ـ1ـ وظائف و مسئوليتهاي کميته بينالمللي المپيک
20ـ1ـ1ـ تصويب و اجراي سياستهاي مبارزه با دوپينگ براي بازيهاي المپيک که با مقررات آييننامه هماهنگ باشد.
20ـ1ـ2ـ کميته بينالمللي المپيک بايد فدراسيونهاي ورزشي را که قرار است در بازيهاي المپيک شرکت نمايند ملزم به اجراي آييننامه نمايد.
20ـ1ـ3ـ در صورتي که نهادي که در ارتباط با المپيک فعاليت ميکند، از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايد تمام يا قسمتي از بودجه آن قطع گردد.
20ـ1ـ4ـ براساس بند 23ـ 5 برخورد مناسبي با نهادهايي که آييننامه را اجرا نميکنند داشته باشد.
20ـ1ـ 5 ـ ايجاد و تسهيل برنامه ناظر بيطرف.
20ـ2ـ وظائف و مسئوليتهاي کميته بينالمللي پاراالمپيک
20ـ2ـ1ـ تصويب و اجراي سياستهاي مبارزه با دوپينگ براي بازيهاي پاراالمپيک که با مقررات آييننامه هماهنگ باشد.
20ـ2ـ2ـ کميته بينالمللي بايد کميتههاي ملي المپيک را که قرار است در بازيهاي المپيک شرکت نمايند ملزم به اجراي آييننامه نمايد.
توضيح بند 20: وظائف و مسئوليتهاي امضاکنندگان آييننامه، در بندهاي مختلف آييننامه شرح داده شده است وظائف مطرح شده در اين بخش ساير مسئوليتهاي اين نهادها را مشخص مينمايد.
20ـ2ـ3ـ در صورتي که نهادي که در ارتباط با پاراالمپيک فعاليت ميکند، از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايد تمام يا قسمتي از بودجه آن قطع گردد.
20ـ2ـ4ـ براساس بند 23ـ 5 برخورد مناسبي با نهادهايي که آييننامه را اجرا نميکنند داشته باشد.
20ـ2ـ 5 ـ ايجاد و تسهيل برنامه ناظر بيطرف.
20ـ3ـ وظايف و مسئوليتهاي فدراسيونهاي جهاني
20ـ3ـ1ـ تصويب و اجراي سياستهاي مبارزه با دوپينگ که با مقررات آييننامه هماهنگ باشد.
20ـ3ـ2ـ هماهنگي سياستها، قوانين و برنامهها با آييننامه را به عنوان شرايط عضويت فدراسيونهاي ملي قرار دهد.
20ـ3ـ3ـ کليه ورزشکاران و پرسنل حامل ورزشکاري را که در محدوده اختيارات آن فدراسيون قرار دارند ملزم به رعايت قوانين مباره با دوپينگ براساس آييننامه نمايد.
20ـ3ـ4ـ ورزشکاراني را که به طور مرتب از اعضا فدراسيون جهاني يا ملي مربوطه نميباشند، در صورتي که فدراسيون جهاني يا نهادهاي مسئول برگزاري مسابقات لازم بدانند، ملزم به شرکت در نمونهگيري نموده، آنها را ملزم به دادن اطلاعات دقيق در مورد محل حضور خود نمايد.
توضيح بند20ـ3ـ4: بهعنوان مثال اين بند شامل ورزشکاران شرکتکننده در ليگهاي حرفهاي ميگردد.
20ـ3ـ 5 ـ پايش برنامههاي مبارزه با دوپينگ فدراسيونهاي ملي
20ـ3ـ6 ـ براساس بند 23ـ 5 برخورد مناسبي با نهادهايي که آييننامه را اجرا نميکنند داشته باشد.
20ـ3ـ7ـ ايجاد و تسهيل برنامه ناظر بيطرف در مسابقات بينالمللي.
20ـ3ـ 8 ـ در صورتي که فدراسيونهاي ملي از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايند تمام يا قسمتي از بودجه آنها قطع گردد.
20ـ4ـ وظايف و مسئوليتهاي کميته ملي المپيک و پاراالمپيک
20ـ4ـ1ـ اطمينان از اين که سياستهاي مبارزه با دوپينگ آنها با مقررات آييننامه هماهنگ است.
20ـ4ـ2ـ هماهنگي سياستها، قوانين و برنامهها با آييننامه را به عنوان شرايط عضويت فدراسيونهاي ملي قرار دهد.
20ـ4ـ3ـ ورزشکاراني را که به طور مرتب از اعضا فدراسيون جهاني يا ملي مربوطه نميباشند، در صورتي که فدراسيون جهاني يا نهادهاي مسئول برگزاري مسابقات لازم بدانند، ملزم به شرکت در نمونهگيري نموده و آنها را ملزم به دادن اطلاعات دقيق در مورد محل حضور خود نمايد.
20ـ4ـ4ـ هماهنگي با سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ
20ـ4ـ 5 ـ در صورتي که يک ورزشکار يا يکي از پرسنل حامي ورزشکار در هر زمان از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايند، تمام يا قسمتي از حقوق آنها قطع گردد.
20ـ4ـ6 ـ در صورتي که يکي از اعضا يا يکي از فدراسيونهاي ملي از قوانين مبارزه با دوپينگ تخطي نمايد تمام يا قسمتي از بودجه آن قطع گردد.
20ـ 5 ـ وظائف و مسئوليتهاي سازمان ملي مبارزه با دوپينگ
20ـ 5 ـ1ـ تصويب و اجراي سياستهاي مبارزه با دوپينگ که با مقررات آييننامه هماهنگ باشد.
20ـ 5 ـ همکاري با ساير نهادهاي ملي مربوطه و ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ.
20ـ 5 ـ3ـ اجراي نمونهگيري دوجانبه بين سازمانهاي مختلف مبارزه با دوپينگ.
20ـ 5 ـ4ـ اجراي برنامههاي تحقيقاتي مبارزه با دوپينگ.
20ـ6 ـ وظائف و مسئوليتهاي سازمانهاي مسابقات بزرگ
20ـ6ـ1ـ تصويب و سياستهاي مبارزه با دوپينگ که با مقررات آييننامه هماهنگ باشد.
20ـ6ـ2ـ براساس بند 23ـ 5 برخورد مناسبي با نهادهايي که آييننامه را اجرا نميکنند داشته باشد.
20ـ6ـ3ـ ايجاد و تسهيل برنامه ناظر بيطرف.
20ـ7ـ وظائف و مسئوليتهاي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ
20ـ7ـ1ـ تصويب و اجراي سياستهاي مبارزه با دوپينگ که با مقررات آييننامه هماهنگ باشد.
20ـ7ـ2ـ نظارت بر اجراي مراحل مقررات در برخورد با يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي.
20ـ7ـ3ـ تصويب استانداردهاي بينالمللي که جهت اجراي صحيح آييننامه ضروري ميباشد.
20ـ7ـ4ـ ايجاد آزمايشگاههاي اکرديته براي تجزيه نمونهها يا انتخاب ساير آزمايشگاهها بدين منظور.
20ـ7ـ 5 ـ ايجاد و تصويب الگوهاي عملکرد بهينه.
20ـ7ـ6 ـ ايجاد پيشبرد، برقراري هماهنگي و تخصيص اعتبار به تحقيقات مبارزه با دوپينگ.
20ـ7ـ7ـ اجراي موثر برنامه ناظر بيطرف.
20ـ7ـ 8 ـ اجراي برنامههاي کنترل دوپينگ براساس مجوز ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ.
فصل بيست و يکم: وظائف و مسئوليتهاي شرکتکنندگان
21ـ1ـ وظائف و مسئولتهاي ورزشکاران
21ـ1ـ1ـ اطلاع و اجراي کليه سياستها و قوانين مبارزه با دوپينگ براساس آييننامه.
21ـ1ـ2ـ آمادگي جهت شرکت در نمونهگيري.
21ـ1ـ3ـ در زمينه مبارزه با دوپينگ، ورزشکار مسئول هر آن چيزي است که مصرف کرده و يا ميخورد.
21ـ1ـ4ـ ورزشکار موظف است به کليه کادر پزشکي مرتبط با وي متذکر شود که وي مجاز به مصرف داروها يا روشهاي ممنوعه نميباشد. همچنين ورزشکار موظف است اطمينان حاصل نمايد که هر نوع درماني طبي انجام شده در مورد وي، با سياستهاي مبارزه با دوپينگ و قوانين آييننامه مطابقت دارد.
21ـ2ـ وظائف و مسئوليتهاي پرسنل حامي ورزشکار
21ـ2ـ1ـ اطلاع و اجراي کليه سياستها و قوانين مبارزه با دوپينگ براساس آييننامه که شامل حال آنها يا ورزشکاران تحت حمايت آنها ميشود.
21ـ2ـ2ـ همکاري با برنامههاي نمونهگيري ورزشکار.
21ـ2ـ3ـ تاثيرگذاري بر ارزشها و رفتارهاي ورزشکار جهت ترغيب گرايشهاي مبارزه با دوپينگ.
22ـ فصل بيست و دوم: مشارکت دولتها
تعهد دولتها به آييننامه با امضا يک اعلاميه آغاز ميشود. امضا اين اعلاميه تا اولين روز شروع المپيک آتن قابل قبول است. سپس براساس وضعيت قوانين اساسي و اداري هر دولت، مراحل بعدي دنبال ميگردد. اين مراحل شامل عقد قرارداد يا سپردن التزام جهت اجراي دقيق آييننامه ميباشد. اين مراحل تکميلي نيز بايد تا شروع المپيک زمستاني تورين پايان يابد.
براساس انتظارات امضاکنندگان آييننامه، اعلاميه، قرارداد و التزامات فوقالذکر بر مسائل مهم ذيل اثر خواهد داشت.
22ـ1ـ کليه دولتها موظفند حداقل در زمينههاي زير مساعدتهاي لازم در امر مبارزه با دوپينگ را به عمل آورد:
ـ حمايت از برنامههاي ملي مبارزه با دوپينگ.
ـ در دسترس بودن مواد و روشهاي ممنوعه.
ـ مساعدت آژانس جهاني مباره با دوپينگ جهت نمونهگيريهاي خارج از مسابقات.
ـ مشکلات مربوط به مکملهاي غذايي که آلوده به مواد ممنوعه ميباشند.
ـ قطع تمام يا مقداري از بودجه يا کمکهاي مالي سازمانهاي ورزشي يا ورزشکاراني که از مقررات آييننامه، يا ساير قوانين مبارزه با دوپينگ مطابق با آييننامه تخطي مينمايند.
22ـ2ـ کليه نهادهاي دولتي مرتبط با مبارزه با دوپينگ بايد در هماهنگي کامل با آييننامه باشند.
22ـ3ـ پايش تعهد دولتها به التزامات مندرج در اعلاميهها و ساير قراردادها برعهده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ميباشد.
توضيح بند 22: بسياري از دولتها نميتوانند از ابزارهاي غيردولتي و خصوصي نظير آييننامه به طور کامل تبعيت نمايند. بدين جهت، هيچگاه از دولتها خواسته نميشود که از امضاکنندگان آييننامه باشند. با اين وجود توجه به اين نکته ضروري است که مبارزه عليه دوپينگ در يک برنامه همسو و هماهنگ بدون مشارکت نهادهاي ورزشي با دولتها امکانپذير نميباشد. يکي از مصاديق التزامات فوقالذکر، اعلاميهاي است که در آخرين اطلاعيه سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد به آن اشاره شده است. اين ميزگرد در تاريخ نهم و دهم ژانويه 2003 در پاريس برگزار گرديد و در آن وزرا و مقامات ارشد تربيت بدني و ورزش دولتها شرکت داشتهاند.
بخش چهارم
پذيرش، اجرا، تعديل و تفسير
23ـ فصل بيست و سوم: پذيرش، اجرا و تعديل آييننامه
23ـ1ـ پذيرش آييننامه
23ـ1ـ1ـ نهادهاي زير بايد از امضاکنندگان و پذيرندگان آييننامه باشند. آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، کميته بينالمللي المپيک، کميته فدراسيونهاي بينالمللي، کميته بينالمللي پاراالمپيک، کميتههاي ملي المپيک، کميتههاي ملي پاراالمپيک، سازمانهاي مسابقات بزرگ و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ. اين نهادها با امضا اعلاميه آييننامه را پذيرفته و از زمان امضا مسئول اجراي آن توسط نهادهاي تحت سرپرستي خود هستند.
23ـ1ـ2ـ ساير نهادهاي ورزشي نيز که تحت نظر امضاکنندگان قرار ندارند نيز ممکن است بنا بر دعوت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، نسبت به پذيرش آييننامه اقدام نمايند.
23ـ1ـ3ـ فهرستي از کليه پذيرندگان آييننامه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تهيه و در معرض اطلاع عموم قرار خواهد گرفت.
توضيح بند 23ـ1ـ1: هر يک از امضاکنندگان پذيرنده آييننامه به طور جداگانه يک نسخه مجزا از رونوشت فرم استاندارد اعلاميه را امضا کرده و آنرا به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تحويل ميدهند. عمل پذيرش و اساس ساختار هر سازمان خواهد بود. به عنوان مثال در يک فدراسيون بينالمللي اين عمل توسط انجمن آن فدراسيون و در آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ توسط هيئت رئيسه آن خواهد بود.
توضيح بند 23ـ1ـ1: ليگهاي حرفهاي که هم اکنون تحت نظارت هيچ دولت يا فدراسيون قرار ندارند جهت پذيرش آييننامه تشويق ميشوند.
23ـ2ـ اجراي آييننامه
23ـ2ـ1ـ امضاکنندگان آييننامه موظفند بنا بر قدرت و حوزه اختيارات خود مقررات آييننامه را از طريق سياستگذاريهاي لازم، تنظيم اساسنامهها، مقررات و قوانين به اجرا درآورند.
23ـ2ـ2ـ جهت اجراي آييننامه، امضاکنندگان تشويق ميشوند که از الگوهاي عملکرد بهينه که توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ معرفي ميشوند الگوبرداري نمايند.
23ـ3ـ ضربالعجلهاي پذيرش و اجراي آييننامه
23ـ3ـ2ـ امضاکنندگان موظفند قبل از اولين روز المپيک آتن، آييننامه را پذيرفته و اجرا نمايند.
23ـ3ـ2ـ پس از ضربالعجل فوقالذکر نيز امکان آييننامه وجود دارد ولي امضاکنندگان تا هنگام پذيرش کامل آييننامه از اجراکنندگان آييننامه به حساب نخواهند آمد. (هرچند پذيرش سلب نخواهد گرديد).
23ـ4ـ پايش اجراي آييننامه
23ـ4ـ1ـ اجراي آييننامه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا بنا بر صلاحديد آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پايش ميشود.
23ـ4ـ2ـ جهت تسهيل برنامههاي پايش، هر يک از امضاکنندگان موظفند هر دو سال يکبار گزارشي از عملکرد خود را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اعلام نمايند و دلايل عدم اجراي آييننامه را نيز شرح دهند.
23ـ4ـ3ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد دلايل عدم اجراي آييننامه را در نظر گرفته و موارد غيرعادي اين دلايل را به کميته بينالمللي المپيک، کميته بينالمللي پاراالمپيک، فدراسيونهاي بينالمللي، کميتههاي ملي المپيک، کميتههاي ملي پاراالمپيک، سازمانهاي مسابقات بزرگ اعلام نمايد تا دلايل عدم اجرا به طور مشروط مورد قبول قرار گيرد.
توضيح بند 23ـ4ـ3: آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ متوجه شده است که تفاوتهاي عمدهاي در زمينه تجارب و توانمنديهاي مبارزه با دوپينگ در ميان امضاکنندگان و دولتها وجود دارد. همچنين زمينه قانوني که بستر اجراي مقررات مبارزه با دوپينگ است نيز متفاوت ميباشد. لذا آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ جهت تشخيص تابعيت هر يک از سازمانها از آييننامه اين تفاوتها را در نظر ميگيرد.
23ـ4ـ4ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است پس از گفتگو با سازمانهاي مذکور، گزارشي از عملکرد آنها را به کميته بينالمللي المپيک، کميته بينالمللي پاراالمپيک، فدراسيونهاي بينالمللي، کميتههاي ملي المپيک، کميتههاي ملي پاراالمپيک، سازمانهاي مسابقات بزرگ اعلام نمايد. همچنين اين گزارشها بايد در معرض اطلاع عموم قرار گيرد.
23ـ 5 ـ پيامدهاي عدم تبعيت از آييننامه
23ـ 5 ـ1ـ عدم تبعيت از آييننامه توسط دولتها يا کميتههاي ملي المپيک يک کشور، براساس مقررات هر يک از برگزارکنندگان رقابتها، مجازاتهايي در مورد بازيهاي المپيک، پاراالمپيک، مسابقات قهرماني جهان و رقابتهاي مربوط به سازمانهاي مسابقات بزرگ در پي خواهد داشت. براساس بند 13ـ4 کميته ملي المپيک يا دولتها ميتوانند تقاضاي تجديدنظر نسبت به مجازاتهاي فوقالذکر را به دادگاه جهاني حکميت و داوري ورزش تحويل نمايند.
23ـ6 ـ تعديل آييننامه
23ـ6 ـ1ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مسئول اعمال تجديدنظر و تکميل آييننامه است. ورزشکاران، کليه امضاکنندگان و دولتها نيز به مشارکت در اين امر تشويق ميشوند.
23ـ6 ـ2ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ موظف است پيشنهادات ورزشکاران، امضاکنندگان و دولتها، در مورد تغيير و تکميل آييننامه را پذيرفته و در طي روندي مبتني بر مشاوره به آنها پاسخ دهد و نتيجه بازبيني و بازخورد را به پيشنهادکنندگان اعلام دارد.
23ـ6 ـ3ـ پس از انجام مشاورههاي لازم، تغييرات آييننامه بايد به تصويب دو سوم از اعضاي هيئت رئيسه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسد. اين تعداد بايد شامل اکثريت آراء هر دو بخش دولتي و اعضا گروه المپيک باشد. پس از تصويب، تغييرات ظرف سه ماه لازمالاجرا ميگردند مگر مواردي که در قانون به نحو ديگري در مورد آنها دستور داده شده باشد.
23ـ6ـ4ـ امضاکنندگان موظفند ظرف مدت يک سال از تصويب توسط هيئت رئيسه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تغييرات آييننامه را به اجرا درآورند.
23ـ7ـ بازپسگيري پذيرش:
23ـ7ـ1ـ امضاکنندگان ميتوانند با ارسال اخطاريه کتبي به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و پس از گذشت شش ماه، پذيرش آييننامه توسط خود را لغو نمايند.
24ـ فصل بيست و چهارم: تفسير آييننامه
24ـ1ـ متن رسمي آييننامه توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و به دو زبان انگليسي و فرانسه منتشر ميگردد. در صورت هرگونه تناقض بين متن انگليسي و فرانسه، متن انگليسي مورد مراجعه قرار ميگيرد.
24ـ2ـ متنهاي حاشيهاي آييننامه جهت فهم بهتر و تفسير صحيح آن نگاشته شده است.
24ـ3ـ آييننامه بايد به عنوان يک متن مستقل و خودمختار تفسير شود. تفسير آييننامه نبايد براساس قوانين و مقررات امضاکنندگان يا دولتها باشد.
24ـ4ـ سرفصلهاي انتخاب شده براي بخشها و بندهاي مختلف آييننامه تنها جهت تسهيل مطالعه ميباشند و نبايد به عنوان بخشي از بدنه آييننامه در نظر گرفته شده يا به هر صورتي موجب تغيير زبان شروط ارجاعي به آنها شوند.
24ـ 5 ـ قوانين آييننامه نسبت به تخلفاتي که پيش از تصويب آن توسط امضاکننده به وقوع پيوسته است عطف به ماسبق نميشود.
24ـ6 ـ بخش ضميمه 1 که شامل تعاريف است بايد به عنوان يکي از بخشهاي آييننامه درنظر گرفته شود.
توضيح بند 24ـ 5: به عنوان مثال ممکن است عملي توسط مقررات فدراسيون جهاني تخلف محسوب نشود ولي آييننامه آنرا تخلف بداند در اين صورت اين عمل تا زماني که مقررات آن فدراسيون تغيير نکرده است، تخلف محسوب نميشود.
در صورتي که پس از پذيرش آييننامه تخلف صورت گيرد جهت اعمال محروميت براساس بند 10، تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ، پيش از پذيرش آييننامه به عنوان « تخلف اول» و يا « تخلف دوم» در نظر گرفته ميشود.
ضميمه ا
تعاريف
يافتههاي غيرطبيعي آزمايشگاهي:1 گزارشي است از يک آزمايشگاه يا ساير نهادهاي تائيد شده که حضور يک ماده ممنوعه يا متابوليتهاي آن يا نشانگرهاي آن (از جمله افزايش مقادير مواد توليد شده در بدن) يا شواهد استفاده از يک روش ممنوعه را در يک نمونه مشخص ميکند.
سازمان مبارزه با دوپينگ:2 از امضاکنندگان آييننامه ميباشد که مسئول پذيرش قوانين براي شروع، اجرا يا تقويت هر قسمت از فرايند کنترل دوپينگ است. بعنوان مثال اين سازمانها شامل کميته بينالمللي المپيک، کميته بينالمللي پاراالمپيک، ساير سازمانهاي مسابقات بزرگ که آزمايش را در مسابقات خود انجامميدهند. آژانسجهاني مبارزه با دوپينگ فدراسيونهاي بينالمللي و سازمانهاي ملي مبارزه با دوپينگ ميباشند.
ورزشکار:3 براي اهداف کنترل دوپينگ، ورزشکار به شخصي اطلاق ميشود که در يک رشته ورزشي در سطح بينالمللي (به شرحي که توسط هر فدراسيون بينالمللي تعريف شده است) يا سطح ملي (به شرحي که توسط هر سازمان ملي مبارزه با دوپينگ تعريف شده است) شرکت ميکند و هر شخص ديگري که در سطحي پايينتر در ورزش شرکت ميکند در صورتي که بوسيله سازمان ملي مبارزه با دوپينگ آن شخص ورزشکار محسوب شود. براي اهداف اطلاعات و آموزش مبارزه با دوپينگ، ورزشکار به شخصي اطلاق ميشود که در حوزه اختيارات هر يک از امضاکنندگان آييننامه، دولتها يا ساير سازمانهاي ورزشي پذيرنده مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ، در ورزش شرکت ميکند.
پرسنل پشتيبان ورزشکار:4 هر مربي، تمريندهنده، مدير، نماينده، کادر تيم، مقامات رسمي، پرسنل پزشکي يا پيراپزشکي که با ورزشکار کار ميکنند يا ورزشکاران شرکتکننده در مسابقات ورزشي يا ورزشکاراني که براي مسابقات ورزشي آماده ميشوند را درمان ميکنند.
توضيح در مورد ورزشکار: اين تعريف روشن ميکند که همه ورزشکاران بينالمللي و ملي مشمول مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ هستند و تعاريف دقيق مبارزه با دوپينگ به ترتيب ارائه شوند. در سطح ملي مقررات مبارزه با دوپينگ اقتباس شده از آييننامه بايد حداقل به همه افراد تيمهاي ملي و همه افراد تائيد شده براي شرکت در هرگونه مسابقات قهرماني کشور در هر ورزشي قابلتري باشد. همچنين اين تعريف به هر سازمان ملي مبارزه با دوپينگ اجازه ميدهد به دلخواه خود برنامه کنترل دوپينگ خود را فراتر از ورزشکاران سطوح پائينتر نيز اعمال کند.
ورزشکاران در تمام سطوح مسابقه بايد از فوائد اطلاعات و آموزش مبارزه با دوپينگ برخوردار شوند.
تلاش:5 درگير شدن عمدي در رفتارهايي که به نظر ميرسد در آينده منجر به بروز رفتارهايي شوند که باعث ارتکاب تخلف از يک قانون مبارزه با دوپينگ ميشود با اين حال اگر تلاش براي تخلف از مقررات مبارزه با دوپينگ پيش از کشف بوسيله شخص ثالثي که در آن دخالت ندارد اتفاق نيافتد. اين امر به هيچ وجه تخلف از قانون مبارزه با دوپينگ محسوب نميگردد و صرفاٌ بر مبناي تلاش براي مرتکب شدن تخلف، انجام تخلف احراز نخواهد شد.
آييننامه:6 منظور آييننامه جهاني مبارزه با دوپينگ ميباشد.
رقابت:7 به يک مسابقه خاص، بازي يا مبارزه ورزشي واحد اطلاق ميگردد. بعنوان مثال فينالهاي 100 متر سرعت المپيک به مسابقات مرحلهاي و ساير مبارزات ورزشي که جوايز بصورت روزانه يا به ساير صور اهدا ميشود نيز رقابت گويند. تفاوت بين رقابت و مسابقه براساس قوانين فدراسيونهاي مختلف بينالمللي ميباشد.
پيامدهاي تخلفهاي قوانين مبارزه با دوپينگ: 8 تخلف يک ورزشکار يا ساير افراد از يک قانون مبارزه با دوپينگ منجر به يک يا چند مورد زير خواهد شد: الف) ابطال نتايج9 به اين معنا است که نتايج ورزشکار در يک رقابت يا مسابقه خاص بياعتبار خواهد شد و شامل همه پيامدهاي حاصله از جمله پس گرفتن هر گونه مدال، امتياز و جوايز ميشود ب) محروميت10 به معناي آن است که ورزشکار يا سـاير افراد براي يک دوره زماني خاص از شرکت در هرگونه رقابت يا ساير فعاليتها يا دريافت کمک مالي به شرح ماده 10ـ 9 منع
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- Adverse Analytic Finding
2- Anti- Doping Organization
3- Athlete
4- Athlete support Personnel
5- Attempt
6- Code
7- Competition
8- Consequence of Anti –Doping Violations
9- Disqualification
10- Ineligibility
ميشود و ج) تعليق موقت1 به اين معنا است که ورزشکار يا ساير افراد بصورت موقت تا تصميمگيري نهايي در يک دادرسي انجام شده و با در نظر گرفتن ماده 8 (حق دادرسي منصفانه) از شرکت در هرگونه رقابت منع ميشوند.
ابطال نتايج: رجوع شود به پيامدهاي تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ در قسمت بالا.
کنترل دوپينگ:2 اين فرايند شامل برنامهريزي، توزيع، آزمايش، نمونهگيري و کار درمورد آنها آناليزهاي آزمايشگاهي، مديريت نتايج، دادرسي و تقاضاي تجديدنظر ميباشد.
مسابقه: 3 مجموعهاي از رقابتهاي انفرادي که مشترکاً تحت نظارت يک نهاد انجام ميشود (مثل بازيهاي المپيک، مسابقات قهرماني جهان فدراسيون بينالمللي شنا يا بازيهاي پان امريکن)
در حين مسابقه:4 نمونهگيري حين مسابقه آزمايشي است که انتخاب ورزشکار جهت شرکت در نمونهگيري وابسته به شرکت وي در يک رقابت باشد. اين تعريف جهت تمايز بين نمونهگيري حين مسابقه و خارج از مسابقه بيان شده است مگر آن که براساس مقررات فدراسيونهاي بينالمللي يا ساير سازمانهاي مبارزه با دوپينگ تعريف ديگري براي آن در نظر گرفته شود.
برنامه ناظر بيطرف: 5 گروهي از ناظرين ميباشند که تحت نظارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، فرايند کنترل دوپينگ درمسابقات و گزارشدهي آنرا برعهده دارند. اگر آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مسئوليت نمونهگيري در يک رقابت را برعهده داشته باشد، ناظران بايد تحت نظارت يک سازمان مستقل قرار گيرند.
محروميت: رجوع شود به پيامدهاي تخلف از قوانين مبازه با دوپينگ قسمت بالا.
ورزشکار سطح بينالمللي: 6 ورزشکاراني که بوسيله يک يا چند فدراسيون بينالمللي در بانک اطلاعاتي نمونهگيري آن فدراسيون بينالمللي ثبت شدهاند، ورزشکار سطح جهاني محسوب ميشوند.
استاندارد بينالمللي: 7 يک استاندارد پذيرفته شده توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي حمايت از مجموعه مقررات مبارزه با دوپينگ، پذيرش يک استاندارد بينالمللي (در مقابل ساير استانداردها، عمليات و دستورالعملهاي جايگزين) بايد براي اين نتيجهگيري که دستورالعملهاي ذکر شده توسط آن استاندارد بينالمللي بطور مناسب اجرا گرديدهاند کافي باشد.
توضيح در مورد در حال رقابت: تمايز بين آزمايش حين مسابقه و خارج از مسابقه اهميت دارد. زيرا فهرست کامل ممنوعه تنها در هنگام مسابقات آزمايش مي شوند. بعنوان مثال محرک هاي ممنوعه در حالت خارج از مسابقه آزمايش نمي شوند. زيرا آنها هيچگونه اثري بر تقويت عملکرد ورزشکار ندارند مگر اينکه در هنگامي که ورزشکار عملاً در حال انجام مسابقه است در بدن او وجود داشته باشند. بنابراين تا هنگامي که محرک ممنوعه از بدن ورزشکار در زماني که او مسابقه مي دهد پاک شده باشد هيچ فرقي نميکند که آن ماده محرک روز قبل از مسابقه يا در روز بعد از مسابقه در ادرار او يافت شود.
سازمانهاي مسابقات بزرگ: 8 اين واژه به اتحاديههاي قارهاي کميتههاي بينالمللي المپيک و ساير سازمانهاي بينالمللي چند ورزشي اطلاق ميشود که بعنوان ارگان حاکم براي هر گونه مسابقات قارهاي، منطقهاي يا ساير مسابقات بينالمللي عمل ميکنند.
نشانگرها: 9 يک ترکيب، گروهي از ترکيبات، يا پارامترهاي بيولوژيکي که مصرف يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه را نشان ميدهند.
متابوليت: 10 هر مادهاي که بوسيله يک فرايند تغيير شکل زيستي توليد شده است.
صغير:11 به شخصي اطلاق ميشود که به سن بلوغ نرسيده باشد. سن بلوغ قانوني توسط قوانين حاکم بر کشور متبوع ورزشکار تعيين ميگردد.
سازمان ملي مبارزه با دوپينگ:12 نهادهاي تعيينشده بوسيله هر کشوري که داراي قدرت و مسئوليت اصلي پذيرش و اجراي مقررات مبارزه با دوپينگ، هدايت نمونهگيري، مديريت نتايج آزمايش و اجراي دادرسيها، در سطح ملي ميباشد. اگر اين مسئوليت توسط قدرت حاکمه آن کشور مشخص نشده باشد اين مسئوليت به عهده کميته ملي المپيک يا نماينده آن ميباشد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- Provisional Suspension
2- Doping control
3- Event
4- In- Competition
5- Independent observer program
6- International - level Athlete
7- International Standard
8- Major Event Organizations
9- Marker
10- Metabolite
11- Minor
12- National Anti- Doping Organization
مسابقه ملي: 1 يک مسابقه ورزشي که ورزشکاران بينالمللي يا ملي در آن شرکت دارند، اما يک مسابقه بينالمللي محسوب نميشود.
کميته ملي المپيک:2 سازماني است که توسط کميته بينالمللي المپيک به رسميت شناخته ميشود. واژه کميته ملي المپيک همچنين بايد شامل کنفدراسيون ملي ورزش در کشورهايي باشد که در آنها کنفدراسيون ملي ورزش مسئوليتهاي مشابهي با کميته ملي المپيک در زمينه مبارزه با دوپينگ برعهده دارند.
نمونهگيري بدون پيشآگهي:3 يک نوع روش کنترل دوپينگ که بدون هشدار قبلي به ورزشکار انجام ميشود و ورزشکار از لحظه دريافت ابلاغيه شرکت در نمونهگيري تا زمان تهيه نمونه بطور پيوسته تحت نظارت قرار دارد.
بدون قصور يا تقصير:4 اثبات اين نکته از طرف ورزشکار که او حتي با وجود نهايت دقت اطلاع نداشته است يا مشکوک نبوده است که از مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه استفاده کرده است يا به او تجويز شده است.
بدون قصور يا تقصير قابل توجه: 5 اثبات اين نکته از طرف ورزشکار که کوتاهي يا تقصير او هنگامي که در کليت شرايط بررسي شود و معيارهاي عدم تقصير لحاظ شوند، در رابطه با تخلف از قانون مبارزه با دوپينگ قابل توجه نميباشد.
خارج از مسابقه:6 هرگونه کنترل دوپينگ که در هنگام مسابقه انجام نگردد.
شرکتکننده: 7 هر ورزشکار يا پرسنل پشتيبان ورزشکار.
شخص: 8 يک شخص حقيقي يا يک سازمان يا ساير نهادها.
مالکيت : 9 مالکيت فيزيکي و واقعي يا مالکيت ساختاري (تنها اگر شخص بر روي آن ماده يا روش ممنوعه کنترل خصوصي داشته باشد يا ملک خصوصي داشته باشد که در آن اين مواد و روشهاي ممنوعه وجود داشته باشند)، با اين حال اگر شخص بر روي يک ماده يا روش ممنوعه يا املاکي که در آن يک ماده يا روش ممنوعه وجود دارد کنترل خصوصي نداشته باشد، مالکيت ساختاري تنها در صورتي مصداق خواهد داشت که شخص درباره حضور ماده يا روش ممنوعه آگاهي داشته و قصد اعمال کنترل بر روي آنرا داشته باشد.
توضيح در مورد مالکيت: طبق اين تعريف استروئيدهاي يافت شده در ماشين يک ورزشکار تخلف از قانون مبازه با دوپينگ محسوب ميشود. مگر اينکه ثابت کند شخص ديگري از ماشين استفاده کرده است. در اين مسئله سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ثابت کند که حتي با وجودي که ورزشکار کنترل خصوصي براي ماشين نداشته است ولي از وجود استروئيدهاي يافت شده اطلاع داشته است و امکان استفاده از آن را داشته است. به طور مشابه در صورت پيدا شدن استروئيد در منزل يک ورزشکار در جعبه داروها که تحت کنترل مشترک يک ورزشکار و همسر او ميباشد، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ثابت کند که ورزشکار از وجود استروئيدها در جعبه فوق اطلاع داشته و قصد داشته است آنها را در اختيار داشته باشد. با اين حال اگر قبل از دريافت گزارشي مبني بر اينکه شخص از قانون مبارزه با دوپينگ تخلف کرده است شخص عملي انجام دهد که نشان دهد بيش از اين قصد ندارد مالکيت ماده ممنوعه را در اختيار داشته باشد و از مالکيت قبلي چشمپوشي کرده است صرفاً براساس مالکيت ماده ممنوعه هيچ تخلفي از قانون مبارزه با دوپينگ انجام نميشود.
فهرست ممنوعه:10 فهرستي است که مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه را تعيين ميکند.
روش ممنوعه:11 هر گونه موادي که در فهرست ممنوعه به اين عنوان ذکر شده باشد.
دادرسي موقت:12جهت اعمال بند 7ـ 5 دادرسي سريع و مختصري که قبل از دادرسي اصلي براساس بند 8 (حق دادرسي منصفانه) انجام ميشود در اين دادرسي ورزشکار ابلاغيه را دريافت کرده و فرصت مييابد به صورت شفاهي يا کتبي دفاعيات خود را اعلام دارد.
تعليق موقت: رجوع شود به توضيحات پيامدها در بالا.
انتشار خبر يا اعلام عمومي: 13 انتشار خبر يا اعلام اطلاعات به صورت عمومي يا به هر شخصي به جز اشخاصي که بنا بر بند 14 ابلاغيه اوليه را دريافت نمودهاند.
بانک اطلاعاتي ثبت شده:14 بانک اطلاعاتي ورزشکاران حرفهاي است که جهت هر يک از آنان توسط يک فدراسيون بينالمللي يا سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مسئول نمونهگيري حين مسابقات يا خارج از مسابقات تهيه شده است. اين بانک جهت برنامهريزي نمونهگيري فدراسيون بينالمللي يا سازمانهاي مبارزه با دوپينگ مورد استفاده قرار ميگيرد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- National Event
2- National Olympic Committee
3- No Advance Notice
4- No Fault or Negligence
5- No Significant Fault or Negligence
6- Out-of-Competition
7- Participant
8- Person
9- Possession
10- Prohibited List
11- Prohibited Method
12- Provisional Hearing
13- Publicly Disclose or Publicly Report
14- Registered Testing pool
نمونه: 1 هر نوع فرآوردة زيستي که جهت اهداف کنترل دوپينگ جمعآوري شود.
توضيح در مورد بانک اطلاعاتي ثبت شده: هر يک از فدراسيونهاي بينالمللي بايد معيارهاي مشخصي جهت انتخاب ورزشکار براي ثبت اطلاعات وي در بانک اطلاعاتي نمونهگيري تدوين نمايند. به عنوان مثال اين معيار ميتواند شامل سطح بينالمللي ورزشکار يا يک استاندارد دورهاي و يا عضويت در تيمهاي ملي باشد.
امضاکنندگان:2 هر يک از نهادي امضاکننده آييننامه، شامل کميته بينالمللي المپيک، فدراسيونهاي بينالمللي، کميته بينالمللي پاراالمپيک، کميتههاي ملي المپيک، کميتههاي ملي پاراالمپيک، سازمانهاي مسابقات بزرگ، سازمانهاي مبارزه با دوپينگ و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ.
دستکاري:3 ايجاد تغيير به منظور اهداف نادرست يا توسط روشهاي نادرست، ايجاد تاثير نامطلوب، مداخله نادرست جهت تغيير نتايج يا ممانعت از اجراي صحيح امور.
نمونهگيري هدفمند:4 انتخاب ورزشکاران جهت نمونهگيري هنگامي که در يک زمان مشخص يک ورزشکار خاص يا گروهي از ورزشکاران به صورت غيراتفاقي جهت شرکت در نمونهگيري انتخاب ميشوند.
ورزش تيمي: 5 ورزشي که در آن تعويض بازيکنان در جريان رقابت امکانپذير باشد.
نمونهگيري:6 بخشهايي از مراحل کنترل دوپينگ شامل مرحله برنامهريزي توزيع نمونهگيري، جمعآوري نمونه، برخورد با نمونهها و انتقال نمونهها به آزمايشگاه.
داد و ستد:7 فروش، تحويل، تجويز، انتقال، ارسال يا پخش يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه به يک ورزشکار چه به صورت مستقيم و چه توسط فرد سوم. براساس اين تعريف فروش يا تجويز يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه جهت مصارف درماني قانوني و خاص (توسط پرسنل پزشکي يا هر شخصي بهجز پرسنلپشتيبان ورزشکار) قاچاق محسوب نميشود.
پيوست 2
مجموعه مقررات جهاني ضد دوپينگ
استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاه
نسخه4
آگوست 2004/ مرداد 1383
مقدمه
استاندارد بينالمللي مجموعه مقررات جهاني ضد دوپينگ براي آزمايشگاهها يک استاندارد بينالمللي سطح 2 الزامي ميباشد که به عنوان بخشي از برنامه ضد دوپينگ جهاني توسعه داده شده است.
اساس استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها قسمتهاي مربوط در مجموعه مقررات ضد دوپينگ نهضت المپيک ميباشد. يک گروه کارشناسي با يک کميته قابل قبول آزمايشگاهي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ که پيشنويسها و مدارک را تهيه نموده و براي بررسي اوليه و اظهارنظر از تمام آزمايشگاههاي قابل شناسايي دوپينگ و کميسيون فرعي کميته بينالمللي المپيک راجع به دوپينگ و بيوشيمي ورزش توزيع گرديده است.
نسخه 1 از استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها در ميان دولتها و امضاءکنندگان و آزمايشگاههاي قابل قبول براي بررسي و اظهار نظر در نوامبر 2002/آبان1381 توزيع گرديده است. نسخه 2 مبتني بر اظهارنظرها و پيشنهادات دريافت شده از سهامداران ميباشد.
تمام امضاءکنندگان، دولتها و آزمايشگاهها مورد مشاوره قرار گرفته و اين فرصت را براي مرور و اظهارنظر براي نسخه2 داشتهاند. پيشنويس نسخه3 براي تصويب بهکميته اجرايي آژانسجهاني مبارزه با دوپينگ در هفتم ژوئن 2003/تير1382 تقديم گرديده است. استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها در اول ژانويه 2004/11دي1383 لازمالاجراء خواهد گرديد.
درحال حاضر آزمايشگاهها بهوسيله کميته المپيکبينالمللي شناختهشدهاند. به عنوان بخشياز برنامه عبور و انتقالي از شناسايي کميته بينالمللي المپيک به شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ دستگاههاي شناساييکننده آزمايشگاهها را مورد نياز دارند که به آنها شناسايي را اعطا نموده و آنها شناسايي را نگه ميدارند تا با الزامات استاندارد بينالمللي آزمايشگاهها و ايزو / آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج تا اول ژانويه 2004/11دي1383 همخواني پيدانمايند. برايحرکت آزمايشگاهها از کميتهبينالملليالمپيک به شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ (نگاه کنيد به بخش4/1/7) يک حسابرسي داخلي
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- Sample Specimen
2- Signatories
3- Tampering
4- Target Testing
5- Team Sport
6- Testing
7- Trafficking
تا قبل از اول ژانويه 2004 به نظر ميرسد که مطابق با استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها باشد. بررسيبعدي سازمان استاندارد بينالمللي(ايزو) يا حسابرسي شناساييمجدد که به وسيله دستگاه حسابرسيملي در سال2004 انجام ميشود مطابق با استاندارد بينالمللي آزمايشگاهها خواهد بود. آزمايشگاههايي که به دنبال شناسايي ابتدايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ميباشند يک حسابرسي شناسايي بهوسيله دستگاه شناسايي مليشان مطابق با اين استاندارد قبل از دريافت شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در محل از آن ها انجام ميگيرد.
متن رسمي استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نگه داري شده و به زبان هاي انگليسي و فرانسه منتشر خواهد شد. در صورت هر گونه اختلاف ميان متن انگليسي و فرانسه، متن انگليسي غالب خواهد بود.
بخش يک: مقدمه ـ مفاد مقررات و تعاريف
0 ـ 1ـ حيطه شمول و مراجع
هدف اوليه استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها ايجاد اطمينان است براي توليد نتايج تست معتبر و اطلاعات دال بر مدارک و تحصيل نتايج متحد الشکل و هماهنگ شده و گزارش از تمام آزمايشگاههاي کنترل دوپينگ شناسايي شده.
استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها مشتمل بر الزامات شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ از آزمايشگاههاي دوپينگ و استانداردهاي عملياتي براي اجراي آزمايشگاهي و توصيف روند شناسايي ميباشد.
استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها شامل تمام ضمائم و مدارک فني براي تمام امضا کنندگان مجموعه مقررات الزامآور ميباشد.
برنامه جهاني ضد دوپينگ مشتمل است بر تمام عوامل مورد نياز به منظور حصول اطمينان از هماهنگي بهينه و رويه بهتر در برنامههاي ضد دوپينگ ملي و بينالمللي. عوامل اصلي عبارتند از: مجموعه مقررات (سطح 1)، استانداردهاي بينالمللي (سطح 2)، و مدلهاي بهترين رويه (سطح 3).
در مقدمه مجموعه مقررات جهاني ضد دوپينگ (مجموعه مقررات)، هدف و اجراي استانداردهاي بينالمللي به شرح زير خلاصه گرديدهاند:
استانداردهاي بينالمللي براي مناطق عملياتي و فني مختلف در برنامه ضد دوپينگ با مشاوره با امضا کنندگان و دولتها و تصويب آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ توسعه خواهديافت. هدف استانداردهاي بينالمللي ايجاد هماهنگي در ميان سازمانهاي ضددوپينگ مسئول براي بخشهاي عملياتي و فني خاص برنامههاي ضد دوپينگ ميباشند. الحاق به استانداردهاي بينالمللي براي هماهنگي و اجابت از مجموعه مقررات الزامي ميباشد. استانداردهاي بينالمللي ميتواند گاه به گاه به وسيله کميته اجرايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ پس از مشورت معقول با دولتها و امضاءکنندگان مورد تجديد نظر قرار گيرد. مگر اين که به نحو ديگري در مجموعه مقررات پيشبيني شده باشد استانداردهاي بينالمللي و تمام تجديدنظرهاي آن در تاريخ مصرحه در استاندارد بينالمللي يا متن تجديدنظر شده لازمالاجراء خواهد گرديد.
اجابت از يک استاندارد بينالمللي (در مخالفت با يک استاندارد جايگزين، رويه يا تشريفات) کافي خواهد بود که نتيجهگيري شود که آيين و تشريفات تحت پوشش استاندارد بينالمللي به نحو صحيحي اجراء گرديدهاند.
اين مدرک الزامات آزمايشگاههاي کنترل دوپينگ را که ميخواهند نشان دهند به لحاظ فني، عملياتي در يک سيستم مديريتي با کيفيت مؤثر صلاحيت دارند و قادرند نتايج معتبر آزمايشگاهي علمي را به دست آورند بيان مي کند. تست کنترل دوپينگ مشتمل است بر کشف، شناسايي، و در بعضي موارد نشان دادن حضور بيشتر از يک مرکزيت آستانه مواد مخدر و ديگر مواد ممنوعه به وسيله ليست مواد و روش هاي ممنوعه (ليست ممنوعه) در مايعات يا نسوج بيولوژي انساني.
چارچوب شناسايي آزمايشگاهي مشتمل است بر دو عامل اصلي: بخش 2 از استاندارد، الزامات شناسايي آزمايشگاهي و استانداردهاي عملياتي، و بخش 3: ضمائم و مدارک فني. بخش2 الزامات ضروري براي تحصيل شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و آيين اجراي الزامات را توصيف مينمايد. همچنين اين بخش شامل اجراي استاندارد ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج در زمينه کنترل دوپينگ ميباشد. هدف از اين قسمت مدرک تسهيل اجراي هماهنگ و ارزيابي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج و الزامات خاص آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي کنترل دوپينگ به وسيله دستگاههاي شناسايي که مطابق با راهنماي پنجاه و هشت ايزو/آي اي سي ميباشد. استاندارد بينالمللي همچنين الزامات آزمايشگاههاي کنترل دوپينگ را هنگامي که نتايج قضاوت را در نتيجه يک دريافت تحليلي مخالف بيان ميکند ميباشد.
بخش 3 استاندارد مشتمل است بر همه ضمائم. ضميمه آ برنامه تست کفايت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را که شامل اجراي معيار ضروري براي حفظ جايگاه درست در تست کارايي است توصيف مينمايد. ضميمه ب استانداردهاي عملي لازم براي شناسايي متداوم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ از آزمايشگاه را توصيف ميکند. ضميمه ج ليست مدارک فني است. مدارک فني صادر شده، اصلاح گرديده و به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گاه به گاه حذف شده و جهت را براي آزمايشگاهها در موضوعات فني خاص تدارک ميبيند. زماني که مدارک فني منتشر ميشود به عنوان بخشي از استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها قرار ميگيرند. تهيه مدارک فني براي سيستم مديريت کيفي آزمايشگاهها براي شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ضروري ميباشد.
به منظور هماهنگي آزمايشگاههاي شناسايي شده با الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج و الزامات شناسايي خاص آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مورد انتظار است که دستگاه هاي شناسايي ملي اين استاندارد را که شامل ضمائم به عنوان يک مدرک مرجع در روند حسابرسي شناسايي شان به کار ببرند.
واژههاي تعريف شده در مجموعه مقررات که در اين استاندارد قرار دارند به صورت ايتاليک نوشته شدهاند. واژهها که در اين استاندارد تبيين گرديدهاند زير آن ها با خط مشخص شده است.
مراجع
مراجع زير در توسعه اين مدرک مورد مشورت قرار گرفتهاند. الزامات خاص و مفاهيم اين مدارک جانشين الزامات بيان شده در استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها نخواهند شد يا به طرز ديگري آن ها را تغيير نخواهند داد.
آ2 ال آ، 2001. ضرورت تست کفايت براي تست شناسايي و درجهبندي آزمايشگاهها.
اي آ ـ 4. 3. (آگوست 2001) استفاده از تست کفايت به عنوان وسيلهاي براي شناسايي در تست. گروه آيينه تست کفايت يوراکم (2000). انتخاب، استفاده و تفسير برنامههاي تست کفايت به وسيله آزمايشگاهها.
راهنماي يوراکم/سيتاک دومين چاپ (2000).
اندازهگيري عدم اطمينان در اندازه هاي تحليلي.
تصميم اتحاديه اروپا 2002/657/ اتحاديه اروپا روزنامه رسمي جامعه اروپايي 17/8/2002; 8 ـ 36.
ايزو/ آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج: 1999 الزامات عمومي براي صلاحيت تست و درجهبندي آزمايشگاهها.
همکاري شناسايي آزمايشگاه بينالمللي (ايلاک) مدرک: 1996 جي ـ 7 الزامات شناسايي و معيار عملياتي براي آزمايشگاههاي مسابقات اسب سواري.
مدرک آي ال ال سي جي ـ 2001:15 راهنماي شناسايي براي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج.
مدرک آي ال ال سي جي ـ 17: 2002 معرفي مفهوم عدم اطمينان از اندازهگيري در تست با همکاري اجراي استاندارد ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج.
مدرک آي ال ال سيجي ـ 19: 2002 راهنما براي آزمايشگاههاي علمي پليس جنايي.
مدرک آيالالسيپي ـ10: 2002 سياست ايلاک در قابليت پيگيري نتايج اندازهگيري.
استانداردهاي آزمايشگاه شيمي کلينيک ملي سي ـ 43 آ، 2002 (شماره بينالمللي استاندارد کتاب 9ـ 475 ـ 56238 ـ 1) رنگنگاري با گاز/طيفشناسي جمعي تاييد مواد مخدر، راهنماي تصويب شده.
مجموعه مقررات ضد دوپينگ نهضت المپيک (1999) آکادمي آمريکايي علوم پليس جنايي و جامعه سم شناسي جنايي بخش سمشناسي 2002 (پيش نويس). راهنماي آزمايشگاه سم شناسي پليس جنايي.
سوء استفاده از مواد و اداره خدمات بهداشت ذهني1 دپارتمان ايالت متحده آمريکا درخصوص خدمات انساني و بهداشتي2 2001. راهنماي الزامي براي برنامههاي تست مواد مخدر و کارگاههاي فدرال و اطلاعيه تجديدنظرهاي پيشنهادي (ثبت فدرال 2001، 66: 43882ـ 43886) مجموعه مقررات ضد دوپينگ جهاني.
0 ـ 2 ـ مفاد مقررات
مواد زير در مجموعه مقررات، مستقيماً استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها را مورد خطاب قرار ميدهد:
ماده 2ـ3ـ از مجموعه مقررات تجزيه و تحليل نمونهها
1ـ2ـ3ـ آزمايشگاههاي مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مفروض هستند که تجزيه و تحليل نمونه و آيين نگه داري آن را مطابق با استاندارد بينالمللي تجزيه و تحليل آزمايشگاهي انجام دهند.
ورزشکار ميتواند اين فرض را با احراز اين که از استاندارد بينالمللي انحرافي پيش آمده باطل کند. اگر ورزشکار فرض پيش گفته شده را با اثبات اين که انحرافي از استاندارد بينالمللي به وجود آمده نشان دهد در آن صورت سازمان ضد دوپينگ بايد اثبات کند که چنين انحرافي موجب دريافت تحليلي مخالف نگرديده است.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- Samhsa
2- DHHS
ماده 6 ـ مجموعه مقررات تجزيه و تحليل نمونهها
نمونههاي کنترل دوپينگ بايد مطابق با اصول زير مورد تجزيه قرار گيرند:
1ـ6 ـ استفاده از آزمايشگاههاي تصويب شده نمونههاي کنترل دوپينگ تنها بايد در آزمايشگاههاي شناخته شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ مورد تجزيه و تحليل قرار گيرند يا چنانچه به نحو ديگري توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تصويب شود. انتخاب آزمايشگاه مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ (يا روش ديگري که توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تصويب شده است) که براي تجزيه و تحليل نمونهها مورد استفاده قرار مي گيرند بايد منحصراً توسط سازمان ضد دوپينگ مسئول مديريت نتايج تعيين گردند. ]نظريه: عبارت يا روش ديگر تصويب شده به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ به منظور پوشش به عنوان مثال آيين تست خون متحرک که آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ آن را بررسي کرده و قابل اطمينان مي داند ميباشد.[
2ـ 6 ـ مواد مشمول کشف. نمونههاي کنترل دوپينگ بايد به منظور کشف مواد ممنوعه و روشهاي ممنوعه معرفي شده در ليست ممنوعه و ديگر موادي که ميتواند به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در اجراي ماده 5 ـ 4 (برنامه نمايش) معرفي شود مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.
3 ـ 6 ـ تحقيق راجع به نمونهها. هيچ نمونهاي نميتواند براي هيچ منظوري به غير از کشف مواد يا طبقه بندي مواد يا روش هاي ليست ممنوعه يا چنانچه به وسيله آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در اجراي ماده 5 ـ 4 (برنامه نمايش) معرفي شده است بدون رضايت کتبي ورزشکار مورد استفاده قرار گيرد.
4 ـ6 ـ استاندارد تجزيه نمونه و گزارش آن. آزمايشگاهها بايد نمونههاي کنترل دوپينگ را تجزيه کرده و نتايج آن را در اجراي استاندارد بينالمللي براي تجزيه آزمايشگاهها گزارش نمايند.
ماده5 ـ13 مجموعه مقررات پژوهش از تصميمات معلقکننده يا باطلکننده شناسايي آزمايشگاه
تصميمات آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي تعليق يا ابطال شناسايي آزمايشگاه ميتواند تنها به وسيله آن آزمايشگاه انحصاراً به دادگاه تجديدنظر ورزشي پژوهشخواهي شود.
ماده 1ـ14 اطلاعات در مورد برداشتهاي تحليلي مخالف و ديگر تخلفات بالقوه ضد دوپينگ
ورزشکاري که نمونهاش منتج به يک برداشت تحليلي مخالف شده يا ورزشکار يا ديگر اشخاصي که ممکن است يک مقررات ضد دوپينگ را نقض کرده باشند بايد به وسيله سازمان ضد دوپينگ با مسئوليت مديريت نتايج به نحوي که در ماده 7 (مديريت نتايج) آمده از جريان مطلع گردد. سازمان ضد دوپينگ ملي ورزشکار و فدراسيون بينالمللي و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ همچنين بايد قبل از تکميل روند موصوف در ماده 1 ـ 7 و 2 ـ 7 در جريان قرار گيرند. اطلاعيه بايد شامل: نام ورزشکار، کشور، ورزش و نظم حاکم بر ورزش و اين که آيا تست در جريان يک مسابقه يا خارج از آن بوده، تاريخ اخذ نمونه و نتيجه تحليلي گزارش شده توسط آزمايشگاه باشد. همان اشخاص و سازمانهاي ضد دوپينگ بايد به صورت منظم درخصوص وضعيت و دريافت هاي هر نوع نظر يا جريان رسيدگي که مطابق با ماده 7 (مديريت نتايج)، 8 (حق نسبت به يک استماع منصفانه) يا 13 (استيناف) و در هر حال که عدم مشروعيت طبق ماده 1 ـ 5 ـ 10 حذف شده است (هيچ تقصير يا قصور)، يا طبق ماده 2 ـ 5 ـ 10مدت کاهش يافته باشد (هيچ تقصير يا قصور سنگين)، بايد طي يک تصميم مستدل کتبي که ماخذ حذف يا کاهش را توضيح داده تهيه شود. سازمان هاي دريافت کننده نبايد اين اطلاعات را در پشت سر آن اشخاص در سازمان براي دانستن تا رسيدن به سازمان ضد دوپينگ با مسئوليت مديريت نتايج، آن را براي عموم فاش نموده يا موفق به فاش کردن آن طبق ماده 14.2 نشده فاش نمايد.
0 ـ 3 ـ شرايط و تعاريف
1 ـ 3 ـ واژگان تعريف شده مقررات
دريافت تحليلي مخالف: گزارشي از يک آزمايشگاه يا ديگر مؤسسات تصويب شده است که در يک فرم نمونه وجود مواد ممنوعه يا علامات يا سوخت و سازهاي بدن را (از جمله مقادير درون نما بالارونده) يا مدرک استفاده از روشهاي ممنوعه را شناسايي ميکند.
سازمان ضد دوپينگ: يک کشور امضاءکنندهاي که مسئول اتخاذ مقررات براي آغاز، اجرا يا به عملآوري هر قسمت از روند کنترل دوپينگ ميباشد. اين به مثابه کميته بينالمللي المپيک، کميته بينالمللي پاراالمپيک، سازمانهاي حوادث اصلي که تست را درون وقايع و حوادث انجام ميدهند، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، فدراسيونهاي بينالمللي و سازمانهاي ضد دوپينگ ملي است.
ورزش کار: به منظور انجام دوپينگ، هر شخصي که در سطح بينالمللي در مسابقات ورزشي شرکت ميکند (که به وسيله هر فدراسيون بينالمللي معرفي ميگردد) يا در سطح ملي (که به وسيله سازمان ضددوپينگ ملي شناسايي ميشود) و شخص ديگري که در سطح پايين تر از مسابقات ورزشي چنانچه به وسيله سازمان ضد دوپينگ ملي تعيين شده باشد، شرکت ميکند. به منظور اطلاعات و آموزش ضددوپينگ هر شخصي که در مسابقات ورزشي تحت اختيار هر يک از امضاءکنندگان يا دولتها يا ديگر سازمانهاي ورزشي که مقررات را قبول کرده اند شرکت ميکند.
مجموعه مقررات: مجموعه مقررات ضد دوپينگ
کنترل دوپينگ: روند کنترل شامل برنامه توزيع تست، جمع آوري نمونهها، تجزيه تحليل آزمايشگاهي مديريت نتايج، جلسات استماع و پژوهش خواهي ميباشد.
رويداد ورزشي: يک سري از رقابتهاي شخصي که طبق يک سري مقررات انجام ميگيرد. (مثلاً بازيهاي المپيک، قهرماني جهان فيفا يا بازيهاي پان آمريکن)
رقابت: به منظور تفاوت قائل شدن ميان تست رقابتي و غير رقابتي مگر اين که مقررات فدراسيون بينالمللي يا ديگر سازمان ضد دوپينگي به نحو ديگري مقرر بدارند يک تست غير رقابتي تستي است که ورزشکار در رابطه با رقابت خاصي مورد آزمايش قرار ميگيرد.
استاندارد بينالمللي: استانداردي است که توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در حمايت از مقررات اتخاذ مي کند. اجابت از يک استاندارد بينالمللي (به نحوي که مخالف با استاندارد جايگزين يا رويه و آيين ديگري باشد) براي نتيجه گرفتن مبني بر اين که آن آيين توسط استاندارد بينالمللي تحتپوشش قرارگرفته و به نحو صحيحي اجراشده کفايت ميکند.
نشانگرها: يک گروه ترکيبي از پارامترهاي بيولوژيکي که استفاده از مواد ممنوعه يا روشهاي ممنوعه را نشان بدهد.
متابوليـت: هر مادهاي که به وسيله يک روند بيوترانسفورميشن يا انتقال زيستي توليد شود.
سازمان ملي مبارزه با دوپينگ: سازمان يا سازمانهايي که به وسيله هر کشور تعيين شده و اختيارات اوليه و مسئوليتهاي اتخاذ و اجراي مقررات ضد دوپينگي را از جهت اخذ نمونهها، مديريت نتايج تست و انجام جلسات دادرسي را در سطح ملي داشته باشد. اگر اين تعيين سازمان توسط مقام صالح عمومي انجام نشده باشد اين سازمان کميته ملي المپيک يا جانشنين تعيين شده از طرف آن خواهد بود.
کميته ملي المپيک: سازمان شناخته شده به وسيله کميته بينالمللي المپيک. واژه کميته ملي المپيک همچنين شامل کنفدراسيون ورزشي ملي در کشورهايي که کنفدراسيون ورزشي ملي مسئوليتهاي کميته ملي المپيک را در حوضه ضد دوپينگي تقبل مينمايد.
غير رقابتي: هر کنترل دوپينگي که غير رقابتي نباشد.
شخص: هر شخص حقيقي يا سازمان يا ديگر اشخاص.
ليست ممنوعه: ليست شناسايي کننده مواد ممنوعه و روش هاي ممنوعه.
روش ممنوعه: هر روشي که توسط ليست ممنوعه توصيف ميشود.
ماده ممنوعه: هر ماده اي که توسط ليست ممنوعه توصيف ميشود.
گزارش عمومي يا افشاي عمومي: افشا يا توضيح اطلاعات به اطلاع عمومي يا اشخاص عمومي و ماوراي آن اشخاصي که مستحق اطلاع اوليه طبق ماده 14 ميباشد.
نمونه: هر ماده زيست شناسي جمع آوري شده به منظور کنترل دوپينگ.
امضاءکنندگان: آن اشخاصي که مجموعه مقررات را امضاء نموده و با آن موافق ميباشند. از جمله کميته بينالمللي المپيک، فدراسيونهاي بينالمللي، کميته بينالمللي پاراالمپيک، کميتههاي ملي المپيک، کميتههاي ملي پاراالمپيک، سازمانهاي مسابقات بزرگ، سازمانهاي ضد دوپينگ ملي، و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ.
آزمايش کردن: اجزاي روند کنترل دوپينگ مشتمل بر برنامه توزيع تست، جمعآوري نمونه، کار بر روي نمونه و نقل و انتقال نمونه به آزمايشگاه.
استعمال: به کارگيري، بلعيدن، تزريق کردن يا مصرف به هر وسيلهاي از مواد ممنوعه يا روش ممنوعه.
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ: آژانس ضد دوپينگ جهاني.
2ـ3ـ واژگان تعريف شده از استاندارد بينالمللي براي آزمايشگاهها
جزيي از نمونه: بخشي از نمونه يا مايع يا نسج بيولوژيکي (به عنوان مثال ادرار، خون و غيره) که از ورزشکاري که تست دوپينگ طي ميکند به دست آمده باشد.
ماده مرجه تائيد شده: که همراه يک گواهي ميباشد که يک يا بيش از يک مال را به لحاظ ارزش با يک روش و آييني که قابليت پيگيري يک تحقيق صحيح واحدي که ارزش اموال بيانشده و براي آن هر ارزش گواهي شدهاي همراه يک عدم اطمينان در سطح مشخص اعتماد ميباشد.
روند تائيد: يک آيين و روش تحليلي تست که هدفش شناسايي وجود يک ماده ممنوعه خاص در يک نمونه است. [نظريه: يک روش تأييد همچنين ميتواند مقدار مواد ممنوعه را بيش از ارزش آستانه يا مقدار ماده ممنوعه را در يک نمونه معين نمايد.]
تاييديه منعطف: تصويب براي يک آزمايشگاه جهت انجام اصلاحات محدود در حيطه شمول شناسايي بدون درگيري دستگاه شناسايي ملي قبل از انجام اصلاحات.
دقت بينابيني: تغيير در نتايج مورد ملاحظه هنگامي که يک يا چند عامل همچون زمان، تجهيزات، و عملکننده در يک آزمايشگاه که دلالت بر تغيير تعداد عوامل دارد و تغيير ميکند.
زنجيره حفظ نمونه در آزمايشگاه: تهيه مدارک توالي اشخاصي که صاحب نمونه بوده و هر قسمتي از نمونه گرفته شده براي آزمايش ميباشد. [نظريه: نگهداري از زنجيره آزمايشگاه عموماً به وسيله ثبت اطلاعات، محل عمل انجام شده، و اجراي انفرادي عمل با يک نمونه يا جزئي از آن نوشته ميشود.]
آزمايشگاه: يک آزمايشگاه شناسايي شده که روشهاي تست را به کار مي برد و اطلاعات مستند براي کشف و تعيين ميزان آستانه مواد در ليست ممنوعه در ادرار و ديگر نمونههاي ليست شناسايي را به کار مي برد.
بستههاي مستندسازي آزمايشگاه: مواد تهيه شده به وسيله آزمايشگاه جهت حمايت يافتن يک دريافت تحليلي مخالف همانطور که در مدرک فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بيان شده براي بسته هاي مدارک آزمايشگاهي.
حداقل محدوديتهاي لازم براي عملکرد: تمرکز مواد ممنوعه يا مواد ممنوعه متغير شده يا نشانگر يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه که يک آزمايشگاه دوپينگ انتظار کشف آن را در فرآيند روزانه آزمايشگاه دارد. به مدرک فني حداقل هاي لازم براي کشف مواد ممنوعه نگاه کنيد.
ماده بدون آستانه: يک مادهاي که در ليست ممنوعه شمرده شده که براي آن کشف هر مدرکي از هر ميزان براي تخلف از مقررات ضد دوپينگ بررسي ميشود.
يافته آزمايشگاهي مشکوک: وضعيت نسخه آزمايش از يک نمونه که براي آن تست مخالف وجود دارد ليکن تست تأييدي براي آن انجام نشده است.
جمعآوري نمونه: جمعآوري نمونههاي شناخته شده اصلي که ميتواند در تعيين هويت يک ماده شناخته نشده به کار رود. مثلاً يک نمونه کاملاً طبقه بندي شده حاصله از يک بررسي اداري مورد تأييد که در آن مدارک علمي هويت ميتواند نشان داده بشود.
ماده مرجع: مواد يا چيزهايي که يک يا چند خاصيت آن به نحو کافي متجانس بوده و به نحو خوبي براي اندازهگيري ميزان درجه بندي يک دستگاه ارزيابي روش اندازه گيري يا واگذاري ارزش ها به مواد، به کار برده ميشود.
امکان تکرار: به صورت متغيير در يک آزمايشگاه ديده ميشود که در يک دوره کوتاه مسئول عمل کننده اقلام تجهيزات و غيره به کار ميبرد.
امکان کسب نتايج مختلف: وقتي آزمايشگاههاي مختلف يک نمونه را آزمايش ميکند نتايج متغييري حاصل ميشود.
ابطالتائيد: پسگيري و لغو دائمي شناسايي يک آزمايشگاهآژانسجهاني مبارزه با دوپينگ.
فرآيند غربالگري: يک رويه آزمايش تحليلي که هدفش شناسايي نمونههايي است که مظنون به داشتن مواد ممنوعه يا متغيير يا علامت دهنده يک روش ممنوعه بوده و نيازمند آزمايش اضافي تأييدي ميباشد.
تقسيم نمونه: تقسيم يک نمونه گرفته شده براي آزمايش به دو قسمت معمولاً به دو قسمت A و B.
تعليق: پسگيري يا لغو موقت شناسايي يک آزمايشگاه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ.
مجوز نمونهگيري: کميته بينالمللي المپيک، آژانس ضد دوپينگ جهاني، فدراسيون بينالمللي، سازمان ملي ورزش، سازمان ملي ضددوپينگ، کميته ملي المپيک، سازمان وقايع اصلي، يا هر مقام تعريفشده به وسيله مقررات که مسئول اخذ نمونه و حمل آن چه در مواقع رقابتي چه غير رقابتي براي مديريت نتايج تست.
ماده داراي آستانه: يک مادهاي که در ليست ممنوعه آمده که براي آن کشف مقداري بيش از آستانه تعريف شده به عنوان يک يافته تحليلي مخالف تلقي ميشود.
بخش دو: استانداردهاي عملياتي و الزامات آزمايشگاه مورد شناسايي
0 ـ 4 ـ الزامات شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ
1 ـ4 ـ شناسايي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ
اين قسمت الزامات خاص شناسايي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را از آزمايشگاه توصيف ميکند. تمام الزامات بايد به منظور تحصيل شناسايي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ انجام گيرد. به منظور برخي از الزامات، آزمايشگاه بايد همخواني و اجابت خود را در طي مدت آزمايشگاهي و به منظور رعايت ديگر الزامات بر اساس ارزيابي شناسايي مورد کنترل قرار گيرد. (رجوع کنيد به 1ـ 5، 2ـ 5 و 3ـ 5 )
1ـ1ـ4ـ ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج
آزمايشگاه بايد به وسيله يک سازمان شناسايي ملي که مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج با ارجاعات کنترل دوپينگ به توصيف گذاشته شدهاند اجرا گردند (قسمت پنجم) شناسايي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بايد قبل شناسايي آغازين آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ، تحصيل گردد.
2ـ1ـ4 ـ حمايتنامه
آزمايشگاه بايد نامه رسمي مبني بر حمايت از مقام ملي عمومي مسئول براي برنامه ضد دوپينگ ملي صادر کند يا نامه مشابهي از کميته ملي المپيک يا سازمان ضد دوپينگ ملي صادر شود. اين نامه بايد حداقل شامل مطالب زير باشد:
1ـ تضمين حمايت مالي کافي سالانه حداقل براي سه سال.
2ـ تضمين تعداد نمونههاي کافي سالانه براي سه سال.
3ـ تضمين تدارک تحصيلات تحليلي لازم و ابزار آن در صورت کاربرد.
به علاوه هر توضيحي از شرايط استثنايي بايد مورد توجه آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قرار گيرد. نامه سـه ساله حمايت حتماً نبايد انحصاراً شامل حمايت از يک آزمايشگاه باشد.
نامههاي حمايت از سازمان هاي بينالمللي ورزشي مانند فدراسيونهاي بينالمللي ميتواند علاوه برنامههاي فوقالذکر ارائه گردد.
اگر آزمايشگاه به عنوان يک سازمان با سازمانهاي ميزبان مرتبط است (مثلاً دانشگاهها، بيمارستانها و غيره) يک نامه رسمي حمايت از سازمانهاي ميزبان که بايد در بردارنده اطلاعات زير باشد صادر ميشود:
ـ مدارک حمايت اداري براي آزمايشگاه
ـ حمايت مالي از آزمايشگاه در صورت ارتباط
ـ حمايت از فعاليت هاي تحقيق و توسعه
ـ تضمين تدارک ابزار و تسهيلات تحليلي ضروري
3ـ1ـ4ـ مقررات رفتاري
آزمايشگاه بايد مطابق با مقررات رفتاري که آن را امضاء نموده عمل کند (ضميمه ب) که مرتبط با يک روند آزمايش در آزمايشگاه ميباشد.
4ـ1ـ4ـ برنامه تست مهارت
در طي مدت آزمايشي آزمايشگاه بايد حداقل چهار سري نمونههاي تست مهارت را که هر کدام در بردارنده حداقل پنج نمونه باشند با موفقيت تجزيه و تحليل کند.
تست شناسايي نهايي بايد هم صلاحيت علمي و هم قابليت آزمايشگاه را براي مديريت چند نمونه اي ارزيابي کند.
5 ـ 1ـ4ـ تسهيم اطلاعات
آزمايشگاه بايد در طي دوره آزمايشي تمايل و توانايياش را به تسهيم اطلاعات با ديگر آزمايشگاههاي شناخته شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نشان دهد.
وصف اين تسهيم در مجموعه مقررات رفتاري آمده است. (ضميمه ب)
6 ـ 1ـ4ـ تحقيق
آزمايشگاه بايد در تخصيص بودجه خود براي تحقيق توسعه در زمينه کنترل دوپينگ حداقل هفت درصد بودجه سالانه اش را براي سه سال اوليه نشان دهد. فعاليتهاي تحقيقي ميتواند هم به وسيله آزمايشگاه يا با همکاري با آزمايشگاههاي شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ يا ديگر سازمانهاي تحقيقي انجام شود.
7ـ1ـ4ـ شناسايي ابتدايي آزمايشگاههايي که شناسايي کميته بينالمللي المپيک را دارد
آزمايشگاههايي که به وسيله کميته بينالمللي المپيک درسال 1382 مورد شناسايي قرار گرفته و با موفقيت تست شناسايي مجدد را در سال 1382 از کميته بينالمللي المپيک، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در حداقل ارزيابي داخلي بر خلاف بخش پنج استاندارد داخلي براي آزمايشگاهها دريافت کرده، شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را درسال 1383 دريافت خواهد کرد. استانداردهاي بينالمللي براي الزامات آزمايشگاهها از اول ژانويه 2004 لازمالاجرا خواهد شد. آزمايشگاههايي که رده بندي آنها پايين آمده يا از تست شناسايي کميته بينالمللي المپيک، آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ 2003 موفق بيرون نيامده اند شناسايي آنها طبق بخش 6.4.8 توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ معلق يا ابطال خواهد شد. آزمايشگاههايي که براي تست تقاضا نمودهاند ليکن آن را دريافت ننمودهاند شناسايي کميته بينالمللي المپيک دوران آزمايشي آنها را طبق استانداردهاي بينالمللي براي آزمايشگاهها تکميل خواهد نمود.
2ـ4ـ به رسميت شناخته شدن از طرف آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ
اين قسمت الزامات خاص شناساييمجدد آژانسجهاني مبارزه با دوپينگ را از آزمايشگاه، توصيف مي کند.
1ـ2ـ4ـ شناسايي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج
آزمايشگاه بايد مدرک معتبري براي شناسايي از يک سازمان شناسايي ملي مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج با ارجاي اوليه به تفسير و اجراي الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج به نحوي که در اجراي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج از نمونههاي کنترل دوپينگ وصف شده است داشته باشد.
2ـ2ـ4ـ شناسايي قابل انعطاف آزمايشگاههاي شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند به روش هاي علمي افزوده يا آن ها را اصلاح کند يا بدون نياز به تصويب دستگاهي که شناسايي آزمايشگاه را مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج تکميل نموده و مورد تجزيه و تحليل قرار دهد. هر روش تحليلي يا روشي که بايد به نحو صحيحي انتخاب شود و در حيطه شمول آزمايشگاه در ارزيابي بعدي ايزو قرارگيرد چنانچه روش به کار گرفته شده براي تجزيه و تحليل نمونههاي کنترل دوپينگ باشد.
3ـ2ـ4ـ نامه حمايت
آزمايشگاه بايد يک نامه رسمي مجدد براي حمايت از مقام عمومي ملي مسئول براي برنامه ضد دوپينگ را ارائه نمايد که بنا به اقتضا نامه مشابه حمايتي از کميته ملي المپيک يا سازمان ملي ضد دوپينگ در سالهايي که شناسايي مجدد ايزو را طي ميکند. نامه مجدد حمايتي بايد حداقل شامل موارد زير باشد:
ـ تضمين حمايت مالي کافي سالانه براي حداقل سه سال
ـ تضمين نمونههاي کافي سالانه
ـ تضمين تدارک ابزار تسهيلات تحليلي ضروري در صورت کاربرد
هر توضيحي از شرايط استثنايي بايد به اطلاع آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ برسد. نامه حمايت به هيچ وجه نبايد حمايت انحصاري يک آزمايشگاه باشد.
نامههاي حمايت از سازمانهاي بينالمللي ورزشي مثل فدراسيونهاي حمايتي ميتواند علاوه بر نامههاي فوقالذکر ارائه شود.
اگر آزمايشگاه به عنوان يک سازمان با سازمانهاي ميزبان مرتبط است (دانشگاه، بيمارستان و غيره) يک نامه رسمي حمايتي از سازمانهاي ميزبان مجدداً براي هر سال که در آن آزمايشگاه ارزيابي شناسايي مجدد ايزو را طي ميکند بايد صادر شود. که اطلاعات زير را در بر داشته باشد:
ـ مدارک حمايت اداري براي آزمايشگاه
ـ حمايت مالي براي آزمايشگاه در صورت لزوم
ـ تضمين تهيه ابزار و تسهيلات تحليلي ضروري
ـ حمايت براي فعاليتهاي تحليلي
4ـ2ـ4ـ حداقل نمونههاي آزمايشي
آزمايشگاه بايد به صورت دورهاي بنا به درخواست آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش مستدل تمام آزمايشها را در فرمي که آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارائه ميدهد تدارک ببيند.
به منظور حفظ مهارت آزمايشگاههاي شناساييشده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ لازم است حداقل 15000 نمونه کنترل دوپينگ را هر ساله مورد تجزيه و تحليل قرار بدهند. اگر آزمايشگاه موفق نشود اين تعداد نمونه را آزمايش کند شناسايي معلق يا ابطال خواهد شد.
5 ـ2 ـ4ـ برنامه تست مهارت
آزمايشگاهها لازم است به صورت موفقيت آميز در برنامه تست مهارت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ شرکت کنند. اين برنامه به تفصيل در ضميمه آ وصف شده است.
6 ـ2ـ4ـ گزارش
آزمايشگاه بايد به صورت همزمان گزارشي به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و فدراسيون بينالمللي مربوط از تمام يافتههاي تحليلي مخالف که به مقام آزمايشي گزارش شدهاند گزارش دهد. تمام گزارشها بايد مطابق با الزامات محرمانه بودن مقررات باشد.
7ـ2ـ4ـ مقررات رفتاري
آزمايشگاه بايد مدارک مستند اجابت از مقررات رفتاري (ضميمه ب)
براي آزمايشگاه مرتبط شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ تدارک ببيند. مدير آزمايشگاه بايد يک نامه اجابت و رعايت هر ساله به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ارسال کند.
8 ـ2ـ4ـ تسهيم دانش و اطلاعات
آزمايشگاه بايد تمايل و توانايي خود را براي تسهيم دانش با ديگر آزمايشگاههاي شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ نشان دهد. توصيف اين تسهيم در مقررات رفتاري آمده است. (ضميمه ب)
9ـ2ـ4ـ تحقيق
آزمايشگاه بايد يک برنامه سه ساله به روز شده تحقيق و توسعه را در زمينه کنترل دوپينگ شامل بودجه سالانه داشته باشند.
آزمايشگاه بايد مدارک انتشار نتايج تحقيق را در کاغذهاي علمي مرتبط با ادبيات کاملاً دقيق و مرور شده نگهداري نمايند. اين مدارک بايد بر اساس درخواست آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قابل ارائه به آن باشند.
آزمايشگاه ميتواند همچنين يک برنامه تحقيقي را با کمک مدارک به صورت موفقيت آميز يا اجراي معلق به اجازه تحقيق نشان بدهد و ارائه کند.
3ـ4ـ الزامات خاص براي وقايع مهم
آزمايشگاه حمايتکننده از بازيهاي المپيک و ديگر وقايع مهم ميتواند به نحوي باشد که براي تسهيلات آزمايشگاهي شـناسايي شده کافي نباشد. اين امر ممکن است ضـرورت تعيين دوباره آزمايشـگاهي را با تسهيلات جديد، افزايش پرسنل يا اکتـساب تجهيزات اضافي را بطلبد. مدير آزمايشگاه شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ که براي اجراي آزمايش تعيين شده است بايد اطمينان حاصل کند که سيستم مديريت کيفي وجود دارد.
1ـ3ـ4ـ تسهيلات ماهوارهاي آزمايش شده شناسايي شده اگر آزمايشگاه ضروري است که عمليات خود را موقتاً گسترش يا جابجايي به محل جديدي نمايد بايد شناسايي معتبري با اجابت و رعايت ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج به نمونههاي کنترل تحليلي براي تسهيلات جديد نشان دهد. (تسهيلات ماهوارهاي)
هر روش يا الزامات که براي تسهيلات ماهوارهاي به صورت بينظير و واحد بوده باشد بايد قبل از ارزيابي شناسايي تسهيلات ماهوارهاي اعتبار آن احراز گردد. هر گونه تغييري در روشها يا ديگر آيين کيفي دستي بايد قبل از ارزيابي داراي اعتبار گردند.
2ـ3ـ4ـ پرسنل
آزمايشگاه بايد وجود هر پرسنل ارشدي (مثل دانشمندان مورد اعتماد و تصديق کارمندان مديريت سيستم کيفي و ناظران و غيره را) که به صورت موقت در آزمايشگاه کار ميکنند به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ اطلاع دهد، مدير آزمايشگاه بايد اطمينان حاصل کند که اين پرسنل به صورت کافي در روشها، سياستها و آيين آزمايشگاهي آموزش ديدهاند تاکيد خاص بايد به مقررات رفتاري و روند مديريت نتايج و محرمانه بودن آنها داده شود. مدارک مستند کافي از آموزش اين مستخدمين موقت بايد در آزمايشگاه نگهداري شود.
3ـ3ـ4ـ تست مهارت
آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند بنا به صلاحديد خود نمونههاي تست مهارت را براي تجزيه و تحليل به آزمايشگاه بدهد. نمونهها بايد با همان روشي که در آزمايش نمونهها از طرف يک مقام آزمايشگاهي انجام ميشود مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد. اين نمونهها ميتواند بخشي از ارزيابي ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج در ارتباط با دستگاه شناساييکننده ملي باشد. عدم موفقيت در تکميل موفقيت آميز تست مهارت توسط آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ در تصميم بر شناسايي آزمايشگاه مورد توجه قرار خواهد گرفت. در صورت يک گزارش غير قابل قبول آزمايشگاه بايد مدارک تغييرات منتهي به جبران عدم موفقيت را ارائه دهد.
روند تست مهارت بايد در برگيرنده هر پرسنل اضافي که به کارمندان براي وقايع اصلي اضافه شدهاند باشد. نمونهها بايد با استفاده از همان آيين و پروتکلها که براي تجزيه و تحليل نمونههاي وقايع به کار مي روند به کار گرفته شوند.
4ـ3ـ4ـ گزارش
آزمايشگاه بايد گزارش نتايج تست را محرمانه نگه دارد.
0 ـ 5 ـ به کارگيري ايزو هفده هزار و بيست و پنج نسبت به تحليل نمونههاي کنترل دوپينگ
1ـ 5 ـ مقدمه و حيطه شمول
اين قسمت از اين مدرک به عنوان به کار گيري مورد توصيف د ضميمه 4 B. (راهنماي احراز کاربرد براي زمينههاي خاص) از ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج براي زمينه کنترل دوپينگ هر جنبه از تست يا مديريت که در اين مدرک مورد بحث قرار نگرفته تحت نظارت و حکومت ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بوده و در جايي که کاربرد داشته باشد ايزو 9001. کاربرد حاضر متمرکز است بر روي بخشهاي خاصي از روندي که نسبت به کيفيت اجراي کنترل دوپينگ آزمايشگاهي بسيار حياتي بوده و بنابراين در ارزيابي و شناسايي مهم باشند.
اين قسمت استانداردهاي اجرايي خاصي را براي آزمايشگاه دوپينگ معرفي ميکند. اعمال تست روندي است در حيطه تعاريف ايزو 9001. استانداردهاي اجرايي که مطابق با يک روند نمونه تعريف شده اند در جايي که رويه آزمايشگاهي دوپينگ به سه طبقه اصلي تقسيمبندي شده است:
ـ رويههاي فني و تحليلي
ـ رويههاي مديريتي
ـ رويههاي حمايتي
در صورت امکان اين اجرا و به کارگيري، به تبعيت از شکل مدرک ايزو هفده هزار و بيست و پنج خواهد بود. مفاهيم سيستم مديريت کيفي، توسعه پايدار و مداوم و رضايت مشتري در ايزو 9001 گنجانده شده است.
2ـ 5 ـ رويههاي فني و تحليلي
1ـ2ـ 5 ـ دريافت نمونهها
1ـ1ـ2ـ 5 ـ نمونهها ميتوانند با هر روش مجاز استاندارد بينالمللي براي تست دريافت شوند.
2ـ1ـ2ـ 5 ـ محموله حمل شده ابتدا مورد بازرسي قرار گرفته و هرگونه بينظمي ثبت ميشود.
3ـ1ـ2ـ 5 ـ نام و امضاء (يا ديگر ابزار تشخيص هويت و ثبت) اشخاص حمل کننده يا منتقل کننده نمونههاي ارسالي، تاريخ، زمان دريافت، نام و امضاي نماينده آزمايشگاه دريافتکننده نمونهها بايد به عنوان بخشي از مدارک ثبتي زنجيره داخلي نگهداري آزمايشگاهي ثبت شوند.
2ـ2ـ 5 ـ کار با نمونهها
1ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سيستمي جهت تشخيض هويت نمونهها و هر نمونه را با مدارک اخذ نمونه يا زنجيره خارجي نگهداري همراه داشته باشد.
2ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد آيين نگهداري زنجيريه داخلي براي نگهداشتن کنترل و مسئوليتپذيري براي نمونهها از زمان دريافت تا مقصد و تحويل نمونهها داشته باشد. اين آيين بايد مفاهيم ارائه شده در مدرک ارائه شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي نگهداري زنجيره داخلي آزمايشگاهي (ضميمه C) داشته باشد.
3ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد شرايط موجود در زمان دريافت که ممکن است بر روي تماميت يک گزارش از نمونه تأثير داشته باشد را ملاحظه و به مدرک در بياورد. بهعنوان مثال عدم نظم ملاحظه شده به وسيله آزمايشگاه بايد شامل موارد زير و نه محدود به آن باشد:
ـ تغيير نمونه بديهي باشد.
ـ نمونه با ابزار غير قابل تغيير يا مقاوم در مقابل تغيير مهمي داده نشده باشد يا به محض دريافت مهم نشود.
ـ نمونه فرم دريافت را نداشته باشد (از جمله مرز شناسي هويت نمونه) يا اين که فرم سفيدي با نمونه همراه باشد.
ـ هويت نمونه غيرقابل قبول باشد. به عنوان مثال شماره روي بطري با شماره هويت نمونه همخواني نداشته باشد.
ـ حجم نمونه بسيار پايين باشد.
4ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد نظر مقام تستکننده را درخصوص رد و تست کردن نمونههايي که در آنها نا منظمي ديده شده است کسب نمايد.
5 ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد نمونههاي آ و ب را براي حداقل سه ماه پس از دريافت گزارش منفي توسط مقام تستکننده نگهداري کند. نمونهها بايد تحت شرايطخاص به صورت منجمد نگهداري شوند.
نمونههايي که داراي بي نظمي ميباشند بايد حداقل سه ماه پس از گزارش به مقام تست کننده به صورت منجمد نگهداري شوند.
6 ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد نمونهها را با دريافت تحليل مخالف حداقل سه ماه پس از دريافت گزارش تحليلي نمونههاي آ و ب توسط مقام تستکننده نگهداري نمايد. نمونه بايد تحت شرايط خاص در طولاني مدت به صورت منجمد نگهداري شود.
7ـ2ـ2ـ 5 ـ اگر آزمايشگاه به وسيله مقام تستکننده مطلع شده باشد که تجزيه و تحليل نمونه مورد اعتراض قرار گرفتهاست، نمونه بايد تحت شرايط خاص به صورت منجمد نگهداري شده و تمام سوابق مربوط به تست نمونه بايد تا تکميل اعتراض نگهداري شود.
8 ـ 2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد داراي روشي درخصوص نگهداري، انتشار و آزاد سازي نمونهها يا اجزاء آنها داشته باشد.
9ـ2ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد اطلاعات مربوط به نگهداري را درخصوص انتقال نمونهها يا بخشهايي از آن که به ديگر آزمايشگاهها رفته داشته باشد.
3ـ2ـ 5 ـ نمونهگيري و آمادهسازي رقم اجزاء نمونهها براي تست
1ـ3ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد آيين حفظ زنجيره داخلي را براي کنترل و مسئوليت پذيري براي تمام اجزاء نمونهها از تهيه و آزادسازي داشتهباشد. اين آيين بايد متضمن مفاهيم ارائهشده در مدرک فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ براي حفظ زنجيره داخلي آزمايشگاهي باشد.
2ـ3ـ2ـ 5 ـ قبل از باز کردن آغازين بطري نمونه وسيلهاي که براي حصول از تماميت نمونه به کار گرفته ميشود. (مثلاً نوار امنيتي يا يک سيستم فرض کردن بطري) بايد مورد بازرسي قرار گرفته و تماميت و صحت آن در مدرکي ثبت شود.
3ـ3ـ2ـ 5 ـ آيين آمادهسازي اجزاء نمونهها براي هر روش جداسازي يا روش تأييدي بايد اين اطمينان را حاصل کند که نمونه يا اجزاء آن دچار خطر آلودگي نخواهد شد.
4ـ2ـ 5 ـ آزمايش
1ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايش درستي ادرار
1ـ1ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد يک سياست نوشتهاي داشته باشد که رويه و معياري را براي بي عيب بودن نمونه ايجاد کند.
2ـ1ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد هر وضعيت غير معمولي را در ادرار، مثلاً: رنگ، بو يا کف کردن آن ملاحظه کند. شرايط غير معمول بايد ثبت شده و به عنوان بخشي از گزارش به مقام آزمايش کننده ارائه شود.
3ـ1ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد اسيديته و وزن مخصوص ادرار را به عنوان بيعيب بودن آن در يک نمونه آ آزمايش کند. ديگر آزمايشها اگر تقاضا شده باشند به وسيله مقام آزمايش کننده و آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند انجام شود.
2ـ4ـ2ـ 5 ـ جداسازي آزمايش ادرار
1ـ2ـ4ـ2ـ 5 ـ روش جداسازي بايد مواد ممنوعه يا تغيير دهنده را از ليست مواد ممنوعه يا نشانگرها استفاده از مواد ممنوعه يا تمام مواد فهرست شده در وقايع رقابتي و غير رقابتي را کشف کنند.
آژانسجهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند نسبتبه اين بخش استثنائات خاصي قائل شود.
2ـ2ـ4ـ2ـ 5 ـ روش جداسازي بايد توسط يک روش معتبر شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ که مناسب با ماده يا روش مورد آزمايش ميباشد انجام گيرد. معيار پذيرش يک نتيجه جداسازي و اجازه دادن آزمايش نمونه براي انجام مراحل بعدي بايد به لحاظ علمي معتبر باشد.
3ـ2ـ4ـ2ـ 5 ـ تمام آزمايشهاي جداسازي بايد کنترلهاي مثبت و منفي را علاوه بر نمونههاي مورد آزمايش در بر داشته باشد.
4ـ2ـ4ـ2ـ 5 ـ براي آزمايشچهايي که از يک آستانه معين افزوني يافته به عنوان يک برداشت تحليلي مخالف کنترلهاي مقتضي بايد در آزمايش جداسازي وجود داشته باشد. در روش جداسازي براي آستانه مواد ضروري نميباشد که الزامات عدم اطمينان يا مقداري را داشته باشد.
3ـ4ـ2ـ 5 ـ تست تأييددار
تمام روشهاي تأييدي ميبايد مستند به مدرک بوده و الزامات عدم اطمينان قابل کاربرد را داشته باشد. هدف روش تأييدي حصول اطمينان از تعيين هويت يا مقدار بوده و براي استثنا نمودن هر نقص فني از روش جداسازي ميباشد. چون هدف آزمايش تأييدي تجميع اطلاعات اضافي درخصوص يک برداشت مخالف ميباشد يک روش تأييدي ميبايد انتخاب يا تبعيض روش جداسازي به نحو بيشتري را داشته باشد.
1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ تأييد نمونه
1ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ تشخيص هويت فرضي از يک روش جداسازي براي ماده ممنوعه يا تغيير يک ماده ممنوعه نشانگر در استفاده از يک ماده ممنوعه يا روش ممنوعه بايد با استفاده از اجزاء نمونه ثانوي که از نمونه اصلي آ گرفته شده است، تأييد شود.
2ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ طيفشناسي انبوه جفت شده با رنگنگاري گازي يا مايع روشي است براي تأييد مواد ممنوعه که تغيير دهنده ماده ممنوعه، تغييردهنده ماده ممنوعه يا نشانگر استفاده از ماده ممنوعه يا روش ممنوعه را تشکيل ميدهد. گازکروموتوگرافي/اسپرکتومتري جرمي يا اچ پي ال سي/ام اس براي روش جداسازي و روش تأييدي در يک تجزيه تحليل خاص قابل قبول ميباشد.
3ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايش مصونيت براي تأييد پروتئينهاي ممنوعه مقلدهاي پروتئيني و مشابهات يا نشانگرهاي آن در استفاده از آنها مجاز ميباشد. آزمايش مصونيت که براي تأييد مورد استفاده قرار ميگيرد بايد با يک پادزهر مختلفي که يک اپي توپ مختلف را از پروتئين پپتايد براي جداسازي مورد استفاده قرار گيرد، شناسايي کند.
4ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روشي براي تبيين شرايطي که تست تأييديه يک نمونه آ ميتواند لغو شود داشته باشد (به عنوان مثال قصور در کنترل کيفي بسته). هر تکرار آزمايش تأييدي بايد مستند به مدرک بوده و با يک جزئي از نمونه آ تکميل شود.
5 ـ1ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ ضروري نيست آزمايشگاه که هر ماده ممنوعهاي را که به وسيله روش جداسازي مورد شناسايي قرار ميگيرد تأييد کند. تصميم براي ترتيب اولويت در نظم تأييديهها بايد با همکاري مقام آزمايش کننده و مدارک مستند تصميم اتخاذ شود. به علاوه هيچ گواهي تجزيه و تحليلي يا گزارش تست نهايي که در بردارنده تحليلي فرضي باشد صادر نخواهد شد.
2ـ3ـ4ـ2 ـ 5 ـ تأييد نمونه ب
1ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ در آن مورد که تأييديه يک ماده ممنوعه تغيير يک ماده ممنوعه يا علامت دهنده استفاده از ماده ممنوعه يا روش ممنوعه در نمونه ب درخواست شده است تجزيه نمونه ب بايد هر چه زودتر انجام شده و ظرف سي روز از اعلام دريافت تحليلي مخالف، نمونه آ تکميل گردد.
2ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ تأييديه نمونه ب بايد در همان آزمايشگاهي که نمونه آ انجام شده است انجام گيرد. تحليلگر مختلفي بايد آزمايش تحليلي ب را انجام دهد. همان اشخاصي که کارهاي ابزاري آ را انجام داده اند ميتوانـند کنترل و تأييد نتـيجهگيري ديگري را انجام دهند.
3ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ نتيجه نمونه ب بايد هويت نمونه آ را براي دريافت تحليلي مخالف تأييد نمايند. ارزش اصلي يافته نمونه ب براي آستانه مواد ضروري است تا از آستانه در برگيرنده عدم اطمينان فزوني پيدا کنند.
4ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ ورزشکار با يک نماينده دستگاه مسئول براي جمعآوري نمونه يا مديريت نتايج، يک نماينده از کميته ملي المپيک، فدراسيون ملي ورزش، فدراسيون بينالمللي، و يک مترجم مجازند که در مرحله تأييد ب شرکت نمايند.
در غياب تمام اشخاص فوقالذکر مقام آزمايش کننده يا آزمايشگاه بايد يک قائم مقام مستقلي را جهت تأييد محتواي نمونه ب انتخاب نمايند که وي تصديق کند هيچ علامتي از تغيير وجود نداشته و اين که شماره هاي شناسايي با مدرک جمع آوري برابري ميکند.
مدير آزمايشگاه مـيتواند تعداد اشخاص را در منطقه کنترل شده آزمايشـگاه بنا به ملاحظات امنيتي و ايمني محدود کند.
مدير آزمايشگاه ميتواند با اختيارات صحيح ورزشکار يا نماينده را که در روند آزمايش دخالت ميکنند جابجا نمايد. هر رفتاري که منتج به جابجايي شود بايد به مقام آزمايش کننده گزارش شده و ميتواند طبق ماده 5 ـ2 مقررات (تغيير يا تلاش در تغيير) درهر قسمت از کنترل دوپينگ به عنوان تخلف از مقررات ضد دوپينگ تلقي گردد.
5 ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ اجزاء نمونه گرفته شده براي تجزيه و تحليل بايد از نمونه اصلي ب گرفته شده باشد.
6ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روشي براي تبيين شرايطي که تست تأييديه نمونه ب ميتواند لغو شود داشتهباشد. هر تکرار بر تأييد بايد روي يکجزئي جديد از نمونه ب انجام شود.
7ـ2ـ3ـ4ـ2ـ 5 ـ اگر تأييد نمونه ب منتج بر يافته تحليلي که تأييد کند نتيجه نمونه ب را نشود نمونه منفي تلقي شده و به مقام آزمايش کننده از يافته تحليلي جديد اطلاع داده ميشود.
4ـ4ـ2ـ 5 ـ قالبهاي بيولوژيک جايگزين جداسازي شده و تست تأييدي
1ـ4ـ4ـ2ـ 5 ـ اين نحوه اجرا فقط نسبت به نمونههاي ادرار و تجزيه آن به کار ميرود مگر به نحو ديگري تعريف شده باشد. خون، پلاسما و سرم براي تست در شرايط خاص قالب هاي قابل قبول ميباشد. الزامات خاصي براي آزمايش اين قالب ها درحيطه شمول اين مدرک گنجانده نشده است و جداگانه توزيع ميشود.
2ـ4ـ4ـ2ـ 5 ـ هر نتيجه آزمايشي از مو، ناخن، مايع دهان يا ديگر مواد بيولوژيکي براي مقابله با يافته هاي تحليلي مخالف ادرار مورد استفاده قرار نميگيرند.
5 ـ2ـ 5 ـ مديريت نتايج
1ـ 5 ـ2ـ 5 ـ بررسي نتايج
1ـ1ـ 5 ـ2ـ 5 ـ قبل از اين که گزارشي صادر شود حداقل دو دانشمند تأييد کننده بايد به طور مستقل تمام يافتههاي تحليلي مخالف را بررسي نمايند، روند بررسي بايد مستند به مدرک باشد.
2ـ1ـ 5 ـ2ـ 5 ـ حداقل بررسي بايد شامل موارد زير باشد:
ـ نگهداري زنجيره داخلي آزمايشگاه که مستند بر مدرک باشد.
ـ اطلاعات بي عيب بودن ادرار.
ـ اعتبار جداسازي تحليلي و اطلاعات تأييدي و محاسبات مربوطه.
ـ اطلاعات کنترل کيفيت.
ـ تکميل مدارک پشتيباني کننده يافتههاي تحليلي.
3ـ1ـ 5 ـ 2ـ 5 ـ وقتي که يک گزارش تحليلي مخالف رد ميشود دلائل آن بايد مستند باشد.
6 ـ2ـ 5 ـ استناد به مدرک و گزارش
1ـ6 ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روشها را مستند به مدرک کرده و جهت وصول اطمينان از اين موضوع که يک ثبت هماهنگ شده مربوطه به هر نمونه تجزيه گرديده را نگه ميدارد. در صورت يک يافته تحليلي مخالف سوابق بايد شامل اطلاعات ضروري جهت پشتيباني نتايج گزارش نشده باشد (به نحوي که در مدرک فني بستههاي مستند آزمايشگاه آمده) به طور کلي ثبت بايد چنان باشد که در غياب تحليل کننده صالح ديگري بتواند با ارزيابي دريابد که آزمايشها انجام شده و اطلاعات را تفسير کند.
2ـ6 ـ2ـ 5 ـ هر مرحله از آزمايش بايد براي پرسنل آزمايشکننده قابل ردگيري باشد.
3ـ6 ـ2ـ 5 ـ تفاوتهاي مهم از روشهاي مکتوب بايد مستند به عنوان بخشي از سوابق باشد (به عنوان مثال يادداشت براي سوابق)
4ـ6 ـ 2ـ 5 ـ زماني که تجزيه و تحليل ابزاري صورت ميگيرند عوامل عمل کننده براي هر دوره بايد ثبت بشوند.
5 ـ6 ـ2ـ 5 ـ گزارش نتايج نمونه آ بايد ظرف ده روز کاري از دريافت نمونه ارائه گردد. زمان گزارش لازم براي رقابتهاي خاص ميتواند به صورت قابل توجهي کمتر از ده روز باشد. زمان گزارش ميتواند با توافق ميان آزمايشگاه و مقام آزمايش کننده اصلاح گردد.
6 ـ6 ـ2ـ 5 ـ گواهي آزمايشگاه از تجزيه و تحليل يا گزارش آزمايش بايد علاوه بر اقلام قيد شده در ايزو هفده هزار و بيست و پنج شامل موارد زير باشند:
ـ شماره هويت نمونه.
ـ شماره هويت آزمايشگاه (در صورت وجود)
ـ وضعيت آزمايش (رقابتي / غير رقابتي)
ـ اسم رقابت و يا ورزش
ـ تاريخ دريافت نمونه
ـ تاريخ گزارش
ـ نوع نمونه (ادرار، خون و غيره)
ـ نتايج آزمايش
ـ امضاي فرد گواهي کننده
ـ اطلاعات ديگري به همان نحوي که مقام آزمايش کننده مشخص کرده است.
7ـ6 ـ2ـ 5 ـ آزمايشها لازم نيست که تمرکز مواد ممنوعه براي تحليل غير آستانهاي را اندازهگيري کند. آزمايشگاه بايد مواد ممنوعه واقعي تغييردهندههاي واقعي مواد ممنوعه يا روشهاي مربوطه يا علامت دهندههاي کشف شده در نمونه را گزارش کند.
8 ـ6 ـ2ـ 5 ـ براي مواد آستانه گزارش آزمايشگاه بايد احراز نمايد که مواد ممنوعه يا تغيير دهنده آن يا علامتدهنده آن در يک تمرکز بزرگتر از تمرکز آستانه با توجه به عدم اطمينان در انتاج اين که تمرکز و غلظت در نمونه افزون بر آستانه ميباشد.
9ـ6 ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روشي درخصوص ارائه عقايد و نظرات تفسيري اطلاعات داشته باشد. نظريه يا تفسير ميتواند در گواهي تحليلي يا گزارش آزمايش به شرطي که آن نظر و تفسير صريح و روشن باشد گنجانده شود. اساس و مأخذ نظريه بايد مستند باشد.
تبصره ـ يک نظريه يا تفسير ميتواند در بردارنده و نه محدود به توصيههايي درخصوص چگونگي استفاده از نتايج، اطلاعات مربوط به داروشناسي متابوليسم و ترکيبات دارويي آن ماده و اين که نتيجه ملاحظه شده با يک سري از شرايط گزارش شده همخواني دارد، باشد.
10ـ6 ـ2ـ 5 ـ علاوه بر گزارش به مقام آزمايشکننده، آزمايشگاه بايد همزمان هرگونه دريافت تحليل مخالف را به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و فدراسيون بينالمللي مسئول گزارش نمايد. در صورتي که ورزش يا واقعه با يک فدراسيون بينالمللي همکاري ندارد (مثلاً ورزشهاي دانشگاهي) يا ورزشکار عضو يک فدراسيون بينالمللي نيست آزمايشگاه ضروري است که يافته تحليلي مخالف را فقط به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش دهد. تمام گزارش ها بايد موافق الزامات محرمانه بودن مقررات باشد.
11ـ6 ـ2ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد هر سه ماه به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش دهد آن هم در فرم آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ خلاصه اي از نتايج تمام آزمايشات انجام شده را هيچ اطلاعاتي که بتواند يک ورزشکار را با يک نتيجه منفرد ارتباط دهد در آن گنجانده نخواهد شد.گزارش شامل يک خلاصه از هر نمونهاي که رد شده و دلايل رد آن خواهد بود. زماني که يک اداره مرکزي وجود داشته باشد آزمايشگاه همزمان تمام اطلاعات گزارش شده به مقام آزمايش کننده را طبق الزامـات فهرست شده در 6 ـ6 ـ2ـ5 و به جاي پاراگراف بالا به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گزارش خواهد کرد. اين اطلاعات براي تهيه گزارش ها خلاصه مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
12ـ6 ـ2ـ 5 ـ بستههاي مستند آزمايشگاه بايد محتوي مواد مصرحه در مدرک فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ راجع به بستههاي مستند آزمايشگاه باشد.
13ـ6 ـ2ـ 5 ـ محرمانه ماندن ورزشکار نگراني اصلي براي تمام آزمايشگاههاي درگير در موارد کنترل دوپينگ ميباشد. محرمانه بودن مستلزم مراقبت هاي زيادتري با توجه به ماهيت حساس اين آزمايشات ميباشد.
1ـ13ـ6ـ2ـ 5 ـ مقام آزمايشکننده که درخواست اطلاعات ميکند، بايد کتباً از آزمايشگاه بخواهد.
2ـ13ـ6 ـ2ـ 5 ـ يافتههاي تحليلي مخالف نبايد به وسيله تلفن اطلاع داده شوند.
3ـ13ـ6 ـ2ـ 5 ـ اطلاعات ارسالي به وسيله فکس قابل قبول خواهد بود چنانچه امنيت فکس دريافتکننده و تشريفات لازم براي اطمينان از اين که فکس به شماره صحيح ارسال شده مورد تصديق قرار گرفته باشد.
4ـ13ـ6 ـ2ـ 5 ـ پست الکترونيک آشکار و غيرمحرمانه براي گزارش يا مباحث يافتههاي تحليلي مخالف قابل قبول و مجاز نميباشد و چنانچه ورزشکار يا اطلاعات مربوطه او بتواند فاش و هويت آن آشکار شود. آزمايشگاه همچنين بايد هرگونه اطلاعات مورد درخواست آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ را در ارتباط با برنامه آشکارسازي به نحوي که در ماده 5 ـ4 مقررات آمده ارائه کند.
3ـ 5 ـ روند مديريت کيفيت
1ـ3ـ 5 ـ سازمان
1ـ1ـ3ـ 5 ـ در چارچوب ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج آزمايشگاه بايد به عنوان يک آزمايشگاه تستکننده تلقي گردد و نه يک آزمايشگاه درجهبندي.
2ـ1ـ3ـ 5 ـ مدير علمي آزمايشگاه مسئوليت رياست اجرايي را دارد مگر اين که به نحو ديگري مقرر شده باشد.
2ـ3ـ 5 ـ سياست کيفيت و اهداف
1ـ2ـ3ـ 5 ـ سياست کيفيت و اجرا بايد الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 2ـ 4 سيستم مديريت کيفي را داشته باشد و يک راهنماي کيفيت که سيستم کيفيت را وصف کند به همراه آن باشد.
2ـ2ـ3ـ 5 ـ يک کارمند بايد به عنوان مدير کيفي منتخب شده مسئوليت اختيار اجرا را داشته و از اجابت و هماهنگي با سيستم کيفي اطمينان حاصل کند.
3ـ3ـ 5 ـ کنترل مدارک
کنترل مدارک که سيستم مديريت کيفي را بر پا ميسازد بايد الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 3ـ 4 کنترل مدرک را داشته باشد.
1ـ3ـ3ـ 5 ـ مدير آزمايشگاه يا شخص منتخب بايد راهنماي دستي کيفيت را و تمام مدارک ديگر را که براي پرسنل تکميل آزمايش به کار ميرود تصويب کند.
2ـ3ـ3ـ 5 ـ سيستم مديريت کيفي بايد از محتواي مدارک فني آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ که به صورت جزوات دستي با تاريخ اجرا آماده شدهاند اطمينان حاصل کند و همچنين از آموزش و مستندات مربوطه. اگر اين امر ميسر نيست از آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد کتباً تقاضاي تمديد شود.
4ـ3ـ 5 ـ بررسي تقاضاها، پيشنهادات و قراردادها
بررسي مدارک حقوقي يا موافقت نامههاي مربوط به آزمايش بايد الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 4ـ4 را داشته باشد.
آزمايشگاه بايد از اين که مقام آزمايشکننده در مورد آزمايشها ميتواند روي نمونههاي تقديمي براي آزمايش انجام شوند، اطمينان حاصل نمايد.
5 ـ3ـ 5 ـ قرارداد فرعي براي آزمايشها
يک آزمايشگاه مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بايد تمام کارها را با پرسنل و تجهيزات خود در تسهيلات موردشناسايي انجامدهد. درصورت وجود تکنولوژيهاي خاص که نميتوانند قابل دسترسي باشند در آزمايشگاه (مثلاً اي آر ام اس/جي سي/سي، ايزو (اي پي او/ان اي اس پي) با تمرکز الکترونيکي، يک نمونه ميتواند به ديگر آزمايشگاه شناسايي شده آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ که در آن تکنولوژي در حيطه شمول آزمايشگاه ميباشد منتقل شود.
در شرايط استثنايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ميتواند براي بخشي از وظايف قرارداد فرعي را تجويز نمايد. در چنين مواردي اطمينان از حفظ سطح کيفي و اقتضاي زنجيزه مراقبت در سراسر روند مسئوليت مدير آزمايشگاه مورد شناسايي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ ميباشد.
6 ـ 3ـ 5 ـ خريد خدمات و تدارکات
1ـ6 ـ3ـ 5 ـ محصولات شيميايي و معرفهاي آن بايد مناسب با هدف بوده و درجه خلوص ثابت شدهاي داشته باشد. مرجع خلوص مواد بايد مستند بوده و در مدارک سيستم کيفي موجود و حفظ شوند.
در صورتيکه بدست آوردن معرفها سخت يا کمياب باشد مواد مرجع يا مجموعههاي مرجع به ويژه براي استفاده در روشهاي کيفي تاريخ انقضاي محلولها اگر مستند کافي مبني بر عدم زايل شدن اساسي وجود داشته باشد ميتواند تمديد گردد.
2ـ6 ـ3ـ 5 ـ دورريختنيها بايد مطابق قوانين ملي و ديگر مقررات مربوطه باشد. اين شامل مواد خطرناک براي محيط زيست، مواد شيميايي، مواد کنترل شده و مواد راديو ايزوتوپ ها در صورت استفاده ميباشد.
3ـ6 ـ3ـ 5 ـ سلامت محيط زيست و روشهاي ايمني بايد براي حفظ کارمندان، عموم مردم و محيط زيست مجري باشد.
7ـ3ـ 5 ـ خدمت به مشتري
1ـ7ـ3ـ 5 ـ خدمت به مشتريان بايد مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 7ـ4 باشد.
2ـ7ـ3ـ 5 ـ اصول اطمينان از پاسخگويي به آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ.
مدير آزمايشگاه يا شخص منسوب از طرف او بايد:
ـ حصول اطمينان از مکاتبات کافي داشته باشد.
ـ گزارش به آژانسجهاني مبارزه با دوپينگ از هر شرايط غيرمعمول يا اطلاعات در مورد برنامههاي آزمايش، الگوهاي نامنظم در نمونههايي که استفاده بالقوه از مواد جديد نمودهاست.
ـ ارائه اطلاعات توضيحي به موقع و کامل براي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ بر اساس تقاضاي ارائه شناسايي کيفي بنمايد.
3ـ7ـ3ـ 5 ـ اصول اطمينان از تمرکز مقام آزمايشکننده
1ـ3ـ7ـ3ـ 5 ـ مدير آزمايشگاه بايد با مقررات و فهرست ممنوعه مقام آزمايش کننده آشنا باشد.
2ـ3ـ7ـ3ـ 5 ـ مدير آزمايشگاه بايد با مقام آزمايش کننده درخصوص زمانبندي گزارش اطلاعات، يا ديگر نيازمنديهاي پشتيباني تعامل داشته باشد. اين تعاملات بايد در بر دارنده و نه محدود به موارد زير باشد:
ـ مکاتبه با مقام آزمايشکننده در مورد مسائل مهم نيازهاي آزمايش يا هر شرايط غيرمعمول روند آزمايش (از جمله تاخيرات در گزارش).
ـ عمل بدون تعصب در مورد وابستگيهاي ملي مقام آزمايش کننده.
ـ تهيه توضيحات به موقع و کامل براي مقام آزمايشکننده بنا به تقاضا يا هنگامي که سوء تفاهم بالقوهاي يا براي گزارش آزمايش يا گواهي تجزيه و تحليل وجود دارد.
ـ تهيه دليل و مدرک و يا شهادت کارشناس در هريک از نتايج آزمايشها يا گزارشهاي تهيهشده به وسيله آزمايشها همان طور که در روند رسيدگي حقوقي، داوري و اداري لازم ميباشد.
ـ پاسخ به هر نظريه يا شکايت تقديمي توسط مقام آزمايشکننده يا سازمان ضددوپينگ در مورد آزمايشگاه و عمليات آن.
3ـ3ـ7ـ3ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد رضايت مقام آزمايشکننده را نشان بدهد. بايد مدارک مستندي در مورد نگرانيهاي مقام آزمايشکننده با سيستم مديريت کيفي آزمايشگاه در صورت اقتضا يکي شده باشند.
4ـ3ـ7ـ3ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سيستمي را بنا به خواست ايزو هفده هزار و بيست و پنج براي نشان دادن شاخصهاي کليدي خدمات آزمايشگاه توسعه دهد.
8 ـ3ـ 5 ـ شکايات
شکايات بايد مطابق با قسمت 8 ـ 4 ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بررسي شوند.
9ـ3ـ 5 ـ کنترل کارهاي آزمايشي ناسازگار
1ـ 9ـ3ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد روشها و سياستهايي داشته باشد که هر جنبه از آزمايش آن يا نتيجه آزمايش آن با آيين و روش آزمايشگاه پس از اجرا ناهماهنگ و ناسازگار نباشد.
2ـ 9ـ3ـ 5 ـ مدارک هر ناسازگاري يا انحرافي از آيينکار يا پروتکل متضمن يک تست نمونه بايد به عنوان بخش دائمي آن نمونه نگهداري شود.
10ـ3ـ 5 ـ اقدام اصلاحي
اقدام اصلاحي بايد مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج قسمت 10ـ4 انجام گيرد.
11ـ3ـ 5 ـ اقدام پيشگيرانه
اقدام پيشگيرانه بايد مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج قسمت 11ـ4 انجام گيرد.
12ـ3ـ 5 ـ کنترل سوابق
1ـ12ـ3ـ 5 ـ سوابق فني
1ـ1ـ12ـ3ـ 5 ـ سوابق تحليلي راجع به نمونههاي منفي، شامل مدارک مستند نگهداري زنجيره داخلي دانشگاه و اطلاعات پزشکي (نسبت تي به اي، طرحهاي استروئيدي، و پارامترهاي خوني) بايد در جاي امني براي حداقل دو سال نگهداري شود. سوابق مربوطه به نمونهها درخصوص بينظميها يا نمونههاي رد شده بايد حداقل براي دو سال در جاي امني نگهداري گردد.
2ـ1ـ12ـ3ـ 5 ـ تمام سوابق تحليلي راجع به نمونهها با يافته هاي تحليلي مخالف بايد در محل امني حداقل براي پنج سال نگهداري شود مگر اين که يا طي قرارداد يا به وسيله مقام آزمايش کننده بر خلاف آن تصريح گردد.
3ـ1ـ12ـ3ـ 5 ـ اطلاعات خام پشتيبانيکننده تمام نتايج تحليلي بايد در يک محل امن براي پنج سال نگه داري شود.
13ـ3ـ 5 ـ ارزيابي داخلي
1ـ13ـ3ـ 5 ـ ارزيابي داخلي بايد مطابق با الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 13ـ4 تکميل گردد.
2ـ13ـ3ـ 5 ـ مسئوليتهاي بازرسي داخلي ميتواند در ميان پرسنل تقسيم شود مشروط بر اين که هيچ شخصي منطقه خود را بازرسي نکند.
14ـ3ـ 5 ـ بررسيهاي مديريتي
1ـ14ـ3ـ 5 ـ بررسيهاي مديريتي براي برخورداري از الزامات ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج بخش 14ـ 4 انجام خواهد شد.
2ـ14ـ3ـ 5 ـ آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ گاه به گاه توصيههاي فني خاصي را در يک مدرک فني منتشر خواهد کرد. اجراي توصيههاي فني موصوف در مدارک فني الزامي بوده و بايد تا تاريخ نفوذ اتفاق بيفتد.
مدارک فني جانشين هر نشريه قبلي در موضوعي مشابه و چنانچه کاربرد داشته باشد جانشين اين مدرک خواهد شد. مدرک در حال اجرا مدرک فني است که تاريخ اثر آن موخر ترين تاريخ دريافت نمونه ميباشد. متن جاري مدرک فني در وب سايت آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ قابل دسترسي است.
4ـ 5 ـ روند پشتيباني کننده
1ـ4ـ 5 ـ کليات
پشتيباني کلي مطابق با ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج ارائه خواهد شد.
2ـ4ـ 5 ـ پرسنل
1ـ2ـ4ـ 5 ـ هر شخصي که به وسيله آزمايشگاه يا طي قراردادي به کار گرفته ميشود بايـد پرونده شخصي قابل دسترسي براي ارزيابي داشته باشد. پرونده بايد شامل تصاويري از شرح حال کارمند، فرم شرايط او، توصيف شغل و مدارک مستند آموزش جاري و آغازين باشد. آزمايشگاه بايد اطلاعات مقتضي شخصي محرمانه پرسنل را داشته باشد.
2ـ2ـ4ـ 5 ـ تمام پرسنل بايد دانش دقيقي از مسئوليتهايشان ازجمله امنيت آزمايشگاه، محرمانه بودن نتايج، پروتکلهاي نگهداري زنجيره داخلي آزمايشگاه و آيين عملياتي استاندارد براي هر روشي که به کار مي برند داشته باشد.
3ـ2ـ4ـ 5 ـ مدير آزمايشگاه مسئول حصول اطمينان از اين است که پرسنل آزمايشگاه به صورت کافي آموزشديده و تجربه لازم براي اجراي وظايفشان دارند. گواهي بايد مستند بوده و در پرونده شخصي افراد نگه داري شود.
4ـ2ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه کنترل دوپينگ بايد شخص مجربي را به عنوان مدير آزمايشگاه براي تقبل مسئوليت اداري، آموزشي، سازماني و حرفهاي داشته باشد. مدير آزمايشگاه بايد داراي شرايط زير باشد:
ـ دکتراي تخصصي يا مدرک معادل آن در يکي از علوم طبيعي يا آموزش معادل آن در يکي از علوم طبيعي همچون پزشکي يا علمي با تجربه کافي و آموزش لازم باشد.
ـ تجربه با تحليلگري زيستشناسي براي مواد مورد استفاده در دوپينگ را داشته باشد.
ـ آموزش مقتضي يا تجربه در بهکارگيري پليس علمي در کنترل دوپينگ را داشته باشد.
5 ـ2ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه کنترل دوپينگ بايد پرسنل واجد شرايطي براي خدمت به عنوان دانشمندان گواهيکننده براي بررسي تمام اطلاعات مربوطه، نتايج کنترل کيفيت و گواهي اعتبار گزارشهاي تست آزمايشگاه داشته باشد. شرايط عبارتند از:
ـ مدرک ليسانس در تکنولوژي پزشکي، شيمي، زيست شناسي يا علوم طبيعي مربوطه يا معادل آنها. تجربه مستند از هشت سال يا بيشتر کار در آزمايشگاه کنترل دوپينگ معادل با درجه ليسانس در اين مورد ميباشد.
ـ تجربه در تجزيه و تحليل مواد دوپينگ در مايعات بيولوژيکي داشته باشد.
ـ تجربه در استفاده از تکنيکهاي تحليلي مربوطه همچون رنگنگاري، آزمايش مصونيت و رنگنگاري گازي يا طيف شناسي انبوه داشته باشد.
6 ـ2ـ4ـ 5 ـ پرسنل نظارتکننده بايد درک درستي از آيين کنترل کيفي، مرور و ارزيابي، تفسير و گزارش نتايج آزمايش، نگهداري زنجيره داخلي آزمايشگاه، و اقدام چاره جويانه صحيح در پاسخ به مشکلات تحليلي داشته باشند. شرايط ناظر عبارتند از:
ـ مدرک ليسانس در تکنولوژي پزشکي، شيمي، زيست شناسي يا علوم طبيعي مربوط يا معادل آنها. تجربه مستند از پنج سال يا بيشتر کار در آزمايشگاه کنترل دوپينگ معادل مدرک ليسانس براي اين موقعيت ميباشد.
ـ تجربه در آزمايشتحليلي مرتبط ازجمله تجزيه و تحليل موادممنوعه در مواد بيولوژيکي.
ـ تجربه در استفاده از تکنيک هاي تحليلي همچون رنگ نگاري، آزمايش مصونيت، رنگ نگاري گازي و طيف شناسي انبوه.
ـ توانايي براي حصول اطمينان از اجابت سيستمهاي مديريت کيفي و روند اطمينان کيفي.
3ـ4ـ 5 ـ شرايط زيست محيطي و انطباق
1ـ3ـ4ـ 5 ـ کنترل زيست محيطي
1ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ داشتن خدمات الکتريکي مناسب
1ـ1ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد اطمينان حاصل کند که خدمت الکتريکي کافي موجود بوده به طوري که هيچ قطعي يا همخواني با اطلاعات انبار شده وجود نداشته باشد.
2ـ1ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ تمام کامپيوترها چيزهاي پيراموني و ابزار ارتباطي بايد به نحوي که برق احتمال قطع شدن نداشته باشد مورد پشتيباني قرار گيرد.
3ـ1ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سياستهايي را داشته باشد براي حصول اطمينان از بي عيب بودن يخچال و نمونههاي يخ زده انبار شده در صورت نبودن برق.
2ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد يک سياست ايمني نوشته شده داشته و همخوان با سياست ايمن آزمايشگاه به اجرا گذاشته شود.
3ـ1ـ3ـ4ـ 5 ـ انبار و بررسي مواد کنترلشده بايد مطابق با مقررات ملي قابل اجرا باشد.
2ـ3ـ4ـ 5 ـ امنيت تسهيلات و تاسيسات
1ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد سياستي براي امنيت تاسيساتش که ممکن است در بر دارنده ارزيابي خطر و تحديد است باشد.
2ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ سه سطر از دستيابي بايد در جزوه دستي کيفيت يا برنامه ارزيابي تحديد مورد توجه قرار گرفته باشد:
ـ منطقه دريافت. يک نقطه آغازين کنترل بوده که ماوراي آن اشخاص غيرمجاز بايد اسکورت شوند.
ـ مناطق عملياتي عمومي و مشترک.
ـ مناطق کنترل شده. دستيابي به اين مناطق بايد نشان داده شده و ثبت آن از دست يابي ميهمانان بايد نگه داري گردد.
3ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ آزمايشگاه بايد دستيابي به مناطق کنترل شده را فقط براي اشخاص مجاز محدود نمايد فقط براي اشخاص مجاز. يک کارمند بايد به عنوان افسر امنيتي که اطلاعات کلي و کنترل سيستم امنيتي را در اختيار دارد مامور به اين کار گردد.
4ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ اشخاص غير مجاز بايد در منطقه کنترل شده اسکورت شوند. اجازه موقت ميتواند براي اشخاصي که ضروري است دستيابي به مناطق کنترل شده داشته باشد همچون تيم ارزيابي و اشخاص تعمير کننده ميتواند صادر شود.
5 ـ2ـ3ـ4ـ 5 ـ به مصلحت ميباشد که يک منطقه کنترل جداگانه براي دريافت نمونه و آمادگي دريافت جرئي از نمونه باشد.
4ـ4ـ 5 ـ روشهاي آزمايش و معتبرسازي روش
1ـ4ـ4ـ 5 ـ انتخاب روشها
انتخاب روشها عموماً براي تجزيه و تحليل کنترل دوپينگ موجود نميباشد. آزمايشگاه بايد روشهاي داخلي براي معتبر شناختن و مستند ساختن ترکيبات در فهرست ممنوعه و همچنين مواد مرتبط با آن را توسعه دهد. روش ها بايد انتخاب و معتبر شده به نحوي که براي اين منظور مناسب باشد.
1ـ1ـ4ـ4ـ 5 ـ مواد غيرآستانه
آزمايشگاهها لازم نيست که غلظت مواد غير آستانه را اندازهگيري يا گزارش کنند.
آزمايشگاهها بايد به عنوان بخشي از روند معتبرسازي استانداردهاي قابل قبول براي تشخيصهويت مواد ممنوعه آنها را توسعه دهند. (مدرک فني تشخيص هويت معيار آزمايش کيفي را نگاه کنيد)
آزمايشگاه بايد نشان دهد که توانايي ميل به حدود اجراي لازم حداقلهاي مورد استفاده يک مواد نماينده يا اگر استانداردهاي مناسب موجود باشند را دارد. در صورتي که يک نمونه گيري مرجع براي تشخيص هويت به کار رفته باشد برآورد حد کشف روش بايد با ارزيابي يک ماده نماينده ارائه گردد.
2ـ1ـ4ـ4ـ 5 ـ مواد آستانه
آزمايشگاه بايد روشهايي را با عدم اطمينان قابل قبول نزديک به غلظت آستانه توسعه دهد. روش بايد قادر به تهيه مدرک درخصوص غلظت مربوطه و هويت مواد ممنوعه يا تغييردهنده آن يا علامت دهنده آن باشد.
روشهاي تاييدي براي مواد آستانه بايد روي سه جزئي از نمونه از بطري آ و سه جزئي از نمونه از بطري ب چنانچه نمونه ب براي تاييد به اجرا گذاشته ميشود انجام گيرد. اگر حجم نمونه ناکافي براي تجزيه و تحليل سه جزئي از نمونه وجود داشته باشد حداکثر تعداد جزئي از نمونههايي که ميتواند آماده بشود بايد تجزيه و تحليل گردد. تصميمهاي يافتههاي تحليلي مخالف بايد مبتني باشد بر غلظتهاي اندازه گرفته شده اصلي و شامل ما به ازاي عدم اطمينان عامل پوششي کا که تعداد جزئي از نمونه تحليل شده و يک سطح از اعتماد 95 درصدي را منعکس ميکند باشد. گزارشها و مدارک مستند در صورت ضرورت بايد غلظت اصلي را گزارش دهند.
3ـ1ـ4ـ4ـ 5 ـ حداقل ضروري براي اجرا
هم براي مواد آستانه و هم مواد غير آستانه لازم است که آزمايشگاه حداقل ضروري براي اجرا را جهت کشف، تشخيص هويت و نشان دادن اين که ماده از حد آستانه بيشتر است انجام دهد.
2ـ4ـ4ـ 5 ـ اعتبار بخشيدن به روشها
1ـ2ـ4ـ4ـ 5 ـ روشهـاي تأييـدي براي مواد غـير آسـتانه بايد داراي اعـتبار شود. مثـالهاي عوامل مربوط به تعـيين اين که روش مناسـب هدف ميباشـند عبارتند از:
ـ داراي خصوصيت خاص بودن. توانايي آزمايش براي کشف تنها مادهاي که مورد نظر است بايد تعيين شده و مستند باشد. آزمايش بايد قادر به جداسازي تفاوت بين ترکيبها از ساختار مربوطه باشد.
ـ قابليت تعيين هويت. چون نتايج مواد غيرآستانهاي مقداري نميباشد آزمايشگاه بايد معياري را ايجاد کند براي حصول اطمينان از اين که تشخيص هويت نماينده ماده از يک طبقه مواد ممنوعه بوده ميتواند به صورت مکرر مورد شناسايي و کشف به نحوي که در نمونه در يک مرکز نزديک ام آر پي ال هست، قرار بگيرد.
ـ نيرومندي. روش بايد به نحوي باشد که همان نتايج را درخصوص تغييرات جزئي در شرايط تحليلي تهيه نمايد. آن شرايطي که در نتايج دوباره به دست آمده داراي اهميت ميباشد، کنترل شوند.
ـ انتقال دادن. شرايط لازم براي هدف انتقال ماده مورد نظر از نمونه به نمونه ديگر در روند تحليل بايد تعيين شده و به اجرا گذارده شود.
ـ مداخلات قالبي. روش بايد از مداخلات در کشف مواد ممنوعه يا تغييردهندههاي آن يا علامت دهندههاي آن به وسيله ترکيب قالبي نمونه اجتناب نمايد.
ـ استانداردها. استانداردهاي مرجع بايد براي تشخيص هويت اگر موجود باشند به کار گرفته شوند. اگر هيچ استاندارد مرجعي موجود نباشد استفاده از اطلاعات و نمونه از مجموعه مرجع قابل قبول ميباشد.
2ـ2ـ4ـ4ـ 5 ـ روشهاي تأييدي براي مواد آستانه بايد داراي اعتبار باشند. مثالهاي عوامل مرتبط با تعيين روش جهت بررسي تناسب با هدف عبارتند از:
ـ مخصوص بودن. توانايي آزمايش براي کشف تنها ماده مورد نظر بايد تعيين شده و مستند باشد. آزمايش بايد قادر باشد ميان ترکيبهاي ساختاري مرتبط تمييز قائل شود.
ـ وقت مياني. روش بايد براي تکرار قابل وثوق نتايج در اوقات مختلف و با مسئولين عملياتي مختلف که آزمايش را انجام ميدهند مجاز باشد. دقت مياني در آستانه بايد مستند به مدرک باشد.
ـ نيرومندي. روش بايد براي تهيه همان نتايج درخصوص تغييرات کوچک در شرايط تحليلي تعيين شده باشد. آن شرايط نسبت به نتايج قابل توليد مجدد حياتي بوده و بايد کنترل شوند.
ـ انتقال. شرايط لازم براي حذف انتقال ماده مورد نظر از يک نمونه به نمونه ديگر در طي روند بايد تعيين و اجرا شوند.
ـ دخالتهاي قالبي. روش بايد دخالت در اندازه گيري ميزان مواد ممنوعه را به وسيله ترکيبات قالب نمونه محدود کند.
ـ استانداردها. استانداردهاي مرجع بايد براي تعيين مقدار در صورت وجود به کار گرفته شوند. اگر هيچ استاندارد مرجعي وجود نداشته باشد استفاده از اطلاعات و نمونه از يک مجموعه مرجع معتبر قابل قبول است.
ـ محدوديتهاي اجرايي لازم (ام آر پي ال). آزمايشگاه بايد نشان دهد که ميتواند نماينده ترکيب هاي هر طبقه ممنوعه را در ام آر پي ال تبيين کند. آزمايشگاه بايد همچنين حد کشف و حد تعيين مقدار را اگر ام آر پي ال نزديک به اين حدود باشد تعيين کند.
ـ ارتباط بايد مستند به مدارک از پنجاه درصد با دويست درصد ارزش ماده آستانه ارائه گردد مگر اين که در مدرک فني به نحو ديگري تصريح شده باشد.
3ـ4ـ4ـ 5 ـ برآورد عدم اطمينان روش
در اکثر موارد تشخيص هويت يک ماده ممنوعه، تغييردهنده آن يا علامت دهنده آن براي گزارش يافته تحليلي مخالف کافي ميباشد. بنابراين عدم اطمينان مقداري به نحوي که در ايزو/آي اي سي هفده هزار و بيست و پنج آمده کاربرد ندارد، کافي است. در تشخيص هويت يک ماده ترکيبي به وسيله گازکروموتوگرافي/اسپرکتومتري جرمي يا اچ پي ال سي/ ام اس اندازههاي کيفي وجود دارد که به صورت اساسي عدم اطمينان تشخيص هويت را کاهش ميدهد.
در صورت يک ماده آستانه، عدم اطمينان هم در تشخيص هويت و هم در يافته آزمايش مبني بر اين که ماده در ميزان بيشتري از غلظت آستانه است به ميزان بيشتر بايد مورد خطاب قرار گيرد.
1ـ3ـ4ـ4ـ 5 ـ عدم اطمينان در تشخيص هويت
خصوصيات تحليلي مناسب بايد براي يک آزمايش خاص مستند به مدرک باشد. آزمايشگاه بايد معياري را براي تشخيص هويت يک ماده ترکيبي حداقل به همان فشردگي که در مدرک فني مربوطه بيان شده، ايجاد نمايد.
2ـ3ـ4ـ4ـ 5 ـ عدم اطمينان در ايجاد اين موضوع که ماده از حد آستانه فزوني يافته است.
منظور از گزارش آستانه در کنترل دوپينگ ايجاد و احراز اين مطلب است که ماده ممنوعه يا تغيير دهنده يا علامت دهنده آن در يک محل متمرکز بيشتر از ارزش آستانه ميباشد. روش از جمله انتخاب استانداردها و کنترلها و گزارش عدم اطمينان بايد متناسب با هدف طراح
|